ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ http://eaas.gr/category/demosieymata en ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ: 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ http://eaas.gr/news/eorte-ton-enoplon-dynameon-21-noembrioy <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ: 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ </span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><strong><em>                           ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ: 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ </em></strong></p> <p style="margin-left:108pt;">                      <em>Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <img alt="sdf" data-entity-type="file" data-entity-uuid="b62ba668-0950-4208-ac76-23959ec1c595" src="/sites/default/files/inline-images/098%20%283%29.JPG" class="align-center" /><p><strong><em>« Δεν ζει χωρίς Πατρίδα η ανθρώπινη ψυχή»( Παλαμάς</em></strong><em>).</em></p> <p><em>Και εάν ακόμη επιτευχθεί το απίθανο μια πλανητική  Συνομοσπονδία Κρατών, <strong>οι Πατρίδες θα υπάρχουν πάντα, γιατί ο άνθρωπος μόνον μέσα στην Πατρίδα βιώνει με πληρότητα τον εαυτό του</strong>.</em></p> <p><em>Η Πατρίδα ξεπερνάει το κατώφλι της <strong>ιερότητας και εισέρχεται στην αγιότητα</strong>,<strong>«…απάντων τιμιώτερον και αγιότερον …εστί η πατρίς..» </strong>(Σωκράτης). Κρυσταλλώνεται στην <strong>ιστορική διαδρομή</strong>και εκφράζει το <strong>ευαγές μέλλον</strong>των επόμενων γενεών. Οι γενεές δεν χωρίζονται μεταξύ τους. Η καθεμιά φέρνει μέσα της όλες τις προηγούμενες και τις επόμενες. Έτσι <strong>πλάθονται πολίτες</strong>,  οι οποίοι δημιουργούν Πατρίδα <strong>ευυπόληπτη και αξιοπρεπή</strong>. Όχι απομονωμένη και τυφλή! Αλλά Πατρίδα <strong>σεβαστή</strong>στους άλλους, που σημαίνει <strong>σεβαστή πρώτα σε εμάς</strong>.  <strong>Τέτοια, όμως,  Πατρίδα δημιουργούν οι σωστοί πολίτες, που αντίστοιχα πλάθονται  με τη δοκιμασμένη ολιστική παιδεία</strong>. </em></p> <p><em>Το <strong>αίσθημα ασφάλειας</strong>είναι το <strong>πρώτιστο και το ισχυρότερο</strong>που βιώνει κάθε έμβιο ον. Γιατί η  βασική προϋπόθεση της ζωής είναι η εξασφάλιση της ύπαρξής της. <strong>Η ακεραιότητα της Πατρίδας μας, συνιστά το πρώτιστο καθήκον των Ενόπλων Δυνάμεων.</strong>Είναι, όμως, και μια <strong>υποχρέωση προσωποπαγής για τον καθένα μας,</strong>που ζει και απολαμβάνει τα αγαθά της ζωής στη Χώρα μας. <strong>Γι’ αυτό η στρατιωτική θητεία δεν εξαγοράζεται, πλην αδήριτης, προσωπικής ανικανότητας.</strong></em></p> <p><strong><em> Όσο πιο πολύπλευρη είναι η πνευματική καλλιέργεια τόσο πιο γόνιμη καθίσταται η εξειδικευμένη εκπαίδευση</em></strong><em>. Αυτή η ολιστική παιδεία  καλλιεργείται στα <strong>Παραγωγικά Στρατιωτικά Σχολεία</strong>και  αφορά σε όλο το φάσμα του ανθρώπινου γίγνεσθαι: <strong>γνωστικό,</strong><strong>θυμικό(φρόνημα) και ηθική συγκρότηση</strong>, τα οποία εξελίσσονται δια βίου. Είναι η <strong>ανδραγωγία ηγητόρων</strong>, οι οποίοι θα κληθούν, εάν απαιτηθεί, <strong>να οδηγήσουν τους νέους μας στη μάχη και ακόμη στην αυτοθυσία. </strong></em></p> <p><em>Απόκτηση ηγετικών προσόντων  σημαίνει <strong>ανάπτυξη εμπιστοσύνης και κατανόησης των ανθρώπων. Ενσυναίσθηση</strong>, <strong>όραμα, ολιστική νοημοσύνη, πολυμάθεια, ικανότητα πολύτροπης δράσης</strong>. <strong>Αντιμετώπιση της αβεβαιότητας και του απροόπτου</strong>. <strong>Αρμοστικότητα, σύνεση, σωφροσύνη και κοινή  πίστη, βούληση και προσπάθεια. Πάνω από όλα, αγάπη για τον διπλανό. Προσωπική ευθύνη και συναδελφοσύνη μαζί.</strong></em></p> <p><em>Πρώτιστη ενέργεια του  Πρώτου Κυβερνήτη της Νεότερης Ελλάδας  Καποδίστρια, για να δώσει ελπίδα ζωής και μέλλον στην καθημαγμένη Πατρίδα, ήταν να ιδρύσει τη Σχολή Παραγωγής Αξιωματικών που θα <strong>δομούσε προσωπικότητες</strong>με προσόντα να οδηγήσουν τους νέους  στην αγάπη για την Πατρίδα  τους. Τους ονόμασε <strong>«Ευέλπιδες</strong>», ήτοι «καλές ελπίδες» του Έθνους, γιατί <strong>αυτοί θα δομούσαν τα υπεύθυνα μέλη της Κοινωνίας. </strong>Αυτή είναι  η αποστολή της Σχολής Ευελπίδων, όπως και όλων  των Στρατιωτικών  Σχολών,  και δεν έχει αλλάξει, ούτε μπορεί να αλλάξει ποτέ στο μέλλον. Η αειφόρος ρήτρα: «<strong>άρχεσθαι μαθών άρχειν επιστήσει</strong>» είναι  στην ουσία της  η «πνευματική ατμομηχανή»  της εθνικής  ανδραγωγίας των νέων μας για καταστούν ικανοί να φέρουν όπλα και να επωμισθούν την ευθύνη της ακεραιότητας της Πατρίδας μας. </em></p> <p><strong><em>Δεν μεταλλάσσεται δια μαγείας ο άνθρωπος σε αγωνιστή πολέμου</em></strong><em>.<strong>Πρέπει να καταστεί πρώτα  αγωνιστής της ζωής.</strong>Να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που πάντα απρόοπτα έρχονται και δεν μπορεί να τον απαλλάξει από αυτά κανένας άλλος, εάν και ο ίδιος δεν καταβάλει την προσπάθεια, που του ανήκει. <strong>Τέτοιους  ευσυνείδητους πολίτες απαιτεί η ευνομούμενη Δημοκρατία</strong></em></p> <p><em>Η ακεραιότητα της Πατρίδας διασφαλίζεται με τη <strong>φιλοπατρία</strong>ολόκληρου του λαού<strong>.</strong><strong>Μια ανυπέρβλητη  δύναμη για ζωή, που τον εξοπλίζει με αρετές, πιστεύω, φιλότητα, ελπίδα, μελλοντική προσδοκία</strong>! <strong>Μια αγάπη για  κάτι το ιερό και άγιο, την Πατρίδα.</strong><strong>Τότε  το  καλό  της Πατρίδας,  συνιστά υπόθεση του καθενός μας και η ατομική μας ελευθερία υπόθεση όλων.</strong><strong>Αυτό το  πιστεύω πρέπει να έχει και ένας πολίτης άξιος να ζει σε μια δημιουργική Δημοκρατία.  Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο  διατεινόμαστε ότι η στρατιωτική θητεία συνιστά διαχρονική δημοκρατική αξία. </strong></em></p> <p><em>Το <strong>Στράτευμα </strong>συνιστά και θα συνιστά και στο μέλλον το πρότυπο εύρυθμου, αποδοτικού και δημιουργικού πολύτροπου Φορέα της Πατρίδας μας<strong>.</strong>Η συνοχή του ερείδεται στην <strong>ενσυνείδητη πειθαρχία. </strong>Ή<strong>τοι στο ιδανικό σημείο της χρυσής αναλογικής σύνθεσης, ως μέτρον άριστο,  μεταξύ της αυθαιρεσίας και της καθυπόταξης.  </strong>Οι <strong>Ένοπλες Δυνάμεις</strong>με την ευέλικτη δομή και την αρμοστικότητα στις απαιτήσεις του διαρκώς εξελισσόμενου περιβάλλοντος συνιστούν  το πρότυπο παράδειγμα εύρυθμου «ζωντανού οργανισμού», που δημιουργεί συνθήκες ικανοποιητικές στο προσωπικό του, αλλά και από τον οποίο αναδύεται υψηλός βαθμός <strong>εμπιστοσύνης </strong>για όλο τον Λαό.</em></p> <p><em> Η έννοια της φιλοπατρίας, την οποία οι πρόγονοί μας θεωρούσαν, ως ύπατη αρετή, σήμερα μεταλλάχθηκε και κακοποιήθηκε<strong>. Είναι απόλυτη ανάγκη να  προβούμε σε μια Πανελλήνια εθνική εγρήγορση. Να ορθώσουμε το πνευματικό ανάστημα της Αιώνιας Ελλάδας.</strong>  Η Ελληνική  Φυλή στέκεται στην ύπατη βαθμίδα, γιατί είναι η κοιτίδα και  η μητέρα παντός πολιτισμού<strong>.  «Όποιος σκέπτεται σήμερα, σκέπτεται ελληνικά, έστω κι αν δεν το υποπτεύεται» (Romilly).</strong>Δεν αμφισβητείται από  κανέναν ότι οι Πρόγονοί μας υπήρξαν οι φωτοδότες της Οικουμένης, στη σκέψη και τον ανθρωπισμό.</em></p> <p><em> Εμείς, όμως, νιώθουμε ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοί τους;  Όχι, μόνον στα λόγια, αλλά και στην ουσία μας; Η γλώσσα μας, η Παιδεία μας, η Σκέψη μας έχουν τα στοιχεία της αδιάλειπτης συνέχειας της καταγωγής μας, όπως αυτά μετεξελίχθηκαν στη ροή της Ιστορίας και εμπλουτίσθηκαν στις εξελίξεις της ζωής της ανθρωπότητας;  <strong>Αποκτήσαμε μια ταυτότητα δική μας, χωρίς να είμαστε ανένταχτοι στο σύγχρονο περιβάλλον;</strong>  Πάντα υπάρχει μια <strong>διακριτή και ευανάγνωστη προσωπικότητα κάθε λαού</strong>. Εμείς οφείλουμε να έχουμε τη δική μας! Απαιτείται να δημιουργήσουμε <strong>μια σύγχρονη Πατρίδα εφάμιλλη των προηγμένων Εθνών της Γης</strong>. Αυτοδύναμη,  αυτοοργανούμενη, δημιουργική, προοδευτική,  η οποία <strong>να εμπνέει</strong>τους νεότερους και να δίνει <strong>αισιοδοξία.</strong></em></p> <p><strong><em>Οι νέοι μας είναι οι «ευέλπιδες»  του Έθνους μας και πρέπει να είναι πρωτοπόροι</em></strong><em>. Μαζί  και τα λαμπρά παιδιά μας , που απόκτησαν εμπειρία προόδου στο Εξωτερικό, όπως και τα Ελληνόπουλα της Ομογένειάς μας. <strong>Όλοι μαζί!</strong>Και οι <strong>παλαιότεροι με το παράδειγμά τους</strong>  νιώθοντας το βάρος της ευθύνης από τη σοφία της ζωής.</em></p> <p><em> <strong>Και εάν οι αριθμοί είναι αρνητικοί,  η ποιοτική υπεροχή  ασφαλώς θα αποδώσει θετικό αποτέλεσμα</strong>. Ας ανυψώσουμε και ας προβάλλουμε προς όλες τις κατευθύνσεις έναν <strong>πολιτισμικό παλμό και φρόνημα</strong>. Ας απλώσουμε χέρι <strong>συνεργασίας στο διπλανό μας</strong>. <strong>Ας φτιάξουμε όλοι μαζί τη σύγχρονη Πατρίδα μας, πρωτοπόρο Μέλος της Διεθνούς Κοινότητας.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Τιμούμε σήμερα ( 21 Νοεμβρίου) τα στρατευμένα νιάτα της Πατρίδας μας.</em></strong><em>Τους νέους εκείνους που διαθέτουν, αντίθετα με άλλους, που με διάφορα προσχήματα προσπαθούν να το αποφεύγουν, ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα από τη νεανική τους ζωή για να προετοιμαστούν για το <strong>ύψιστο καθήκον</strong>προς την Πατρίδα τους. Σε αυτά τα παιδιά μπορούμε να πούμε  από καρδιάς, ότι <strong>θα είναι σε όλη τους τη ζωή υπερήφανοι</strong>  για την προσφορά τους αυτή. Και πέρα από αυτό θα  έχουν ωφεληθεί σε τεράστιο βαθμό οι ίδιοι προσωπικά, γιατί η <strong>δημιουργική στρατιωτική θητεία συνιστά μοναδική ευκαιρία ανάπτυξης των αρετών της ενσυνείδητης πειθαρχίας,  της αυτοπεποίθησης, της αυτοεκτίμησης, όπως και  </strong>μοναδικών <strong>εμπειριών εξοικείωσης</strong>με τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσης στις <strong>πολεμικές συνθήκες</strong>αλλά και της <strong>καθημερινής ζωής.</strong></em></p> <p><em>Τιμούμε τα <strong>στελέχη των Ε.Δ</strong>. γιατί χωρίς αυτά <strong>δε θα υπήρχε αξιόπιστος Στρατός.</strong>Τους άνδρες και τις γυναίκες , οι οποίοι αψηφούν τις σειρήνες της ευζωίας και προτιμούν να υπηρετήσουν δια βίου ένα από τα πιο απαιτητικά, θα λέγαμε σκληρά, αλλά <strong>τιμημένα λειτουργήματα</strong>.  Σε αυτούς τους ωραίους Συναδέλφους θα λέγαμε ότι πρέπει να διατηρήσουν υψηλά τα οράματά τους, να εμποτισθούν με πάθος για την υψηλή αποστολή τους και να αποκτήσουν εμπειρίες που θα τους καταστήσουν ικανούς να οδηγήσουν τα ελληνόπουλα στη νίκη, εάν το χρειασθεί η Πατρίδα μας. Ας μη πικραίνονται εάν οι θυσίες τους δεν αναγνωρίζονται πάντοτε και από όλους.<strong>Ο Ελληνικός λαός στη σιωπηρή του</strong><strong>πλειονότητά</strong>του τούς <strong>συμπαραστέκεται</strong>και επάνω τους βρίσκει το πιο <strong>έμπεδο στήριγμα</strong>!</em></p> <p><em>Σήμερα τιμούμε ιδιαίτερα όσους <strong>πρόσφεραν μέλη του σώματός τους</strong>και δακρυσμένοι μας συμπαραστέκονται ανάπηροι και μάρτυρες των αγώνων υπέρ βωμών και εστιών. Τους αγκαλιάζουμε ψυχικά και τους ευχαριστούμε θερμά. Αλλά προπαντός σήμερα τιμούμε <strong>Εκείνους</strong>που πρόσφεραν το δικό τους «μοναδικό» αγαθό, <strong>τη ζωή τους</strong>, για τη σωτηρία της ελευθερίας της Μοναδικής μας Πατρίδας.</em></p> <p>  </p> <p><em>Πέρα από τα <strong>καταγεγραμμένα</strong>με «χρυσά γράμματα» στις Δέλτους της Ιστορίας της Πατρίδας μας <strong>κατορθώματα,</strong>την  προσφορά σε <strong>αίμα  και ψυχές</strong>στα πεδία των <strong>Μαχών</strong>του Έθνους μας, μια <strong>ευεργετική γενναιοδωρία</strong>, στην οποία χρωστάμε σήμερα και τη δική μας ευημερία, οι <strong>Ένοπλες Δυνάμεις</strong>  προσφέρουν μια ανεκτίμητη και κορυφαία διττή <strong>«παραγωγική</strong>» προσφορά<strong>: </strong></em></p> <p><strong><em>Το αίσθημα ασφάλειας</em></strong><em><strong>έναντι εξωτερικών απειλών</strong>και την <strong>ευρεία παιδεία(ανδραγωγία), που αναπτύσσει πρόσωπα υπεύθυνα για τη δημοκρατική κοινωνία μας.</strong></em></p> <p>                                                                         </p> <p><em>                                                                             Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                   Νοέμβριος 2020                   </em></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 11/19/2020 - 03:21</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/098%20%283%29.JPG?itok=xdGGgtGN" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=571&amp;2=comment&amp;3=comment" token="f70e60e3"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 19 Nov 2020 08:21:33 +0000 desmosekdoseis 571 at http://eaas.gr ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΔΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ http://eaas.gr/news/empistosyne-kai-elpida-didymes-aretes <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΔΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><strong><em>         ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ  ΕΛΠΙΔΑ ΔΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ</em></strong></p> <p><em>                                                               Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p> </p> <img alt="qw" data-entity-type="file" data-entity-uuid="488f3b92-206d-4bb7-9a47-a4e9f79bee74" src="/sites/default/files/inline-images/2013-12-28%2010.52.27.jpg" class="align-center" /><p><em> Ο Λόγος θα αποτελούσε την οργανωτική αρχή της αρμονίας, ήτοι θα καθόριζε, με επιταγές και απαγορεύσεις ποια θέση θα κατείχε το κάθε μέρος μέσα στο όλο. <strong>Αρμονία Λόγου και ψυχόρμητου.</strong>Αυθυποταγή των ενστικτωδών και αξερίζωτων παρωθήσεων σε ένα έλλογο σκοπό<strong>.  Παραίτηση από την άμεση ικανοποίηση για χάρη μιας ανώτερης ευτυχίας. Μια ζωή, η οποία να στηρίζεται στο μέτρο και τις αξίες. </strong>Αυτά <strong>οραματίσθηκε ο άνθρωπος</strong>, όταν θέλησε να απαλλαγεί από τα <strong>μεταφυσικά ερείσματά του</strong>και να αποκτήσει  <strong>απόλυτη ελευθερία  στις αποφάσεις του για ένα προσωπικό τρόπο ζωής.</strong></em></p> <p><em> Όμως, στην πράξη, οι <strong>αστικές αυτές  αξίες</strong>θυσιάστηκαν στο βωμό του κέρδους για την άμεση ατομική μας ικανοποίηση. Πέσαμε στη φιλαυτία και τον  εγωτισμό με συνέπεια να φθάσουμε στο <strong>μηδενισμό.</strong>Αγνοήθηκε, ότι από το <strong>αρμονικό σύνολο αναδύονται  οι ανώτερες δυνάμεις</strong>, με τις οποίες <strong>αντιμετωπίζονται οι τεράστιες απαιτήσεις της ζωής</strong>. <strong>Η υπερβολική ατομική ελευθερία προκάλεσε θανάσιμο πλήγμα στην κοινωνική συνοχή</strong>. Καταλύθηκαν οι κοινωνικοί δεσμοί.  <strong>Κατέρρευσε</strong>  η <strong>εμπιστοσύνη και χάθηκε η ελπίδα.</strong></em></p> <p><em>Ζούμε σε μια <strong>μαζική κοινωνία</strong>, χωρίς οντότητα και ολιστική λειτουργία. Θεωρούμε την πραγματικότητα στα μέτρα των ατομικών μας συμφερόντων. <strong>Η καταιγίδα των πληροφοριών μάς προκαλεί αυταπάτες.</strong>Ο καθένας μας  δημιουργεί μια δική  του πραγματικότητα, η οποία ελάχιστη σχέση έχει με την αντικειμενική. <strong>Η εσωστρέφεια μάς απομακρύνει από τον διπλανό μας.</strong>Επιζητούμε περιστασιακές συμφεροντολογικές συνεργασίες και<strong>όχι φιλίες ουσίας</strong>. Δεν θεωρούμε τον άνθρωπο, ως <strong>ύπατο αγαθό</strong>, αλλά  ό,τι εκείνος περιστασιακά <strong>έχει</strong>!<strong>Το «έχειν» υπερτερεί του  «είναι».</strong></em></p> <p><em> Οι αδυναμίες του άλλου αναδεικνύονται πιο εύκολα και αγνοούνται τα θετικά του στοιχεία. Η αδικοπραγίες των άλλων εκλαμβάνονται, ως δικαιολογία των δικών μας  ανομιών. Αμαυρώνεται εύκολα η προσωπικότητα όλων και κυριαρχούν χαρακτηρισμοί: «Όλοι» κλέβουν»! «Όλοι είναι ψεύτες»! «Όλοι λαδώνονται» !!! κοκ.   <strong>Αλλοίμονο!</strong><strong>Δεν υπάρχουν αξιαγάπητοι συνάνθρωποι</strong>; <strong>Και βέβαια υπάρχουν</strong>. Η εμπορευματοποίηση των πάντων προκάλεσε τον <strong>μηδενισμό των ανθρώπινων αξιών</strong>. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα κατακλύστηκε από <strong>δυσπιστία,</strong>που δυστυχώς επηρεάζει σε τεράστιο βαθμό την <strong>νοοτροπία όλων μας και κυρίως των νέων μας.</strong><strong>Η  αρετή της εμπιστοσύνης συνιστά το θεμέλιο της κοινωνίας.</strong></em></p> <p><em>Η αρμονία κάθε συνόλου ανθρώπων (οικογένεια, κοινότητα, Πατρίδα) εξαρτάται από  το περιεχόμενο που δίνουμε στις βασικές αξίες. Στην <strong>αλήθεια</strong>, το <strong>κάλλο</strong>ς και την  <strong>ηθικότητα.</strong>Η <strong>εμπιστοσύνη</strong>είναι η μετάβαση από την <strong>απλή γνώμη</strong>, μέσω μιας στερεής πεποίθησης, στην <strong>πίστη</strong>. Ήτοι συνιστά την <strong>αρχική κρυστάλλωση της αξίας της ιερότητας</strong>. Στην απλή της μορφή μπορεί να είναι ένα <strong>συναίσθημα ευεξίας</strong>στην επικοινωνία και τις συναναστροφές των ανθρώπων, που διευκολύνει την κοινωνική λειτουργία. Ουσιαστικότερα, όμως αναβαθμίζεται, μέσω της ειλικρίνειας, σε δεσμό μεταξύ των προσώπων, ήτοι <strong>ως αξία.</strong>Με ερείσματα την <strong>αυτοεκτίμηση</strong>και την <strong>αυτοπεποίθηση </strong> και  με γέφυρα την <strong>ενσυναίσθηση εμπεδώνεται και αναβαθμίζεται σε αρετή</strong>. Τότε ο «άλλος» αναδεικνύεται, <strong>ως πρόσωπο και αγαθό συνάμα.</strong>Με τη συμβολή της εμπιστοσύνης αναπτύσσονται μεταξύ των προσώπων η φιλότητα, η αδελφοσύνη, η ανυστερόβουλη αγάπη και τελικά αναδύεται η <strong>ελπίδα</strong>. Το <strong>οξυγόνο της ζωής μας.</strong></em></p> <p><em>Η <strong>εμπιστοσύνη, ως αξία της ιερότητας</strong>συνιστά το <strong>βασικό δεσμό στερεότητας</strong>κάθε ανθρώπινου συνόλου. <strong>Εάν η εμπιστοσύνη μηδενισθεί το σύνολο καταρρέει</strong>. Βέβαιος μηδενισμός της εμπιστοσύνης επέρχεται σε περιπτώσεις  στρέβλωσης της πραγματικότητας (αυταπάτες), έλλειψης ευπρέπειας και κακοήθειας, οπότε αναπτύσσεται ο <strong>επικίνδυνος εγωτισμός</strong>και εκλείπει η <strong>ενσυναίσθηση</strong>, δηλαδή η βασική αρετή  τού να μπαίνει ο ένας στη θέση του άλλου.</em></p> <p><em> Χείριστη συνέπεια είναι η <strong>ανάδειξη</strong>, ως κυρίαρχων ατόμων στην Κοινωνία εκείνων, οι οποίοι <strong>δεν αποπνέουν εμπιστοσύνη</strong>, οπότε επικρατεί μια απέραντη δυσπιστία, αβεβαιότητα και  αντιπαλότητα. Τότε ο διάχυτος φόβος και τρόμος  <strong>μηδενίζει κάθε υγιές κοινωνικό φαινόμενο. Σε αυτό το δραματικό σημείο απελπισίας τείνει να φθάσει (εάν δεν έχει φθάσει!) η μαζικού χαρακτήρα κοινωνία μας.</strong></em></p> <p><em>                   <strong>Η ανάγκη είναι επιτακτική όσο ποτέ.</strong>Η <strong>αβεβαιότητα,</strong>ο φόβος ακόμη και ο <strong>τρόμο</strong>ς για την αυριανή μέρα μάς έχουν καταστρέψει τη ζωή μας<strong>.  Κάθε ατομική ευτυχία μέσα στην οδύνη του διπλανού μας είναι πάντοτε προσωρινή</strong>. Ο διπλανός μας δεν πρέπει να θεωρείται αντίπαλος, αλλά <strong>συνοδοιπόρος και αρωγός μας</strong>. Οφείλουμε  να βλέπουμε  τα αληθινά, τα ωραία και καλά του στοιχεία, τα οποία έχει, όπως και εμείς, φυσικά, έχουμε. Το μόνο αντίδοτο στην αβεβαιότητα και  στο φόβο είναι η <strong>ελπίδα,</strong>η οποία αναδύεται από την <strong>αγάπη </strong> και την <strong>αδελφοσύνη</strong>, που με τη σειρά τους αναδύονται από την <strong>εμπιστοσύνη,</strong>ως ανάδυση της αρμονικής σύνθεσης της <strong>αλήθειας,</strong>της <strong>ωραιότητας</strong>και της <strong>αγαθότητας</strong>.</em></p> <p><strong><em>Οι σωστοί και δίκαιοι νόμοι εδραιώνουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη</em></strong><em>. Δεν αρκεί όμως η δια της βίας επιβολή τους. Απαιτείται η <strong>ενσυνείδητη εφαρμογή του</strong>ς. Απαραίτητη είναι  και η <strong>αιδώς</strong>  για αποφυγή της προσβολής της προσωπικής μας τιμής, η οποία, δυστυχώς, <strong>αργεί.</strong>Απαιτείται ο  πρακτικός λόγος, ο εθισμός και η αντίστοιχη καλλιέργεια. Προπαντός,  όμως,  <strong>απαιτείται η τεράστια ψυχική δύναμη  να ξεφύγουμε, ενσυνείδητα, από το εύκολο και να στραφούμε σε εκείνο που αξίζει, αλλά είναι πιο δύσκολο.</strong></em></p> <p><em>Όλα αυτά τα προαπαιτούμενα είναι θέματα <strong>ολιστικής παιδείας</strong>που θεωρεί ως η <strong>ύπατη αξία</strong>τον Άνθρωπο και συνδυάζει τις <strong>γνώσεις με την ηθική συγκρότηση</strong>για ένα ανθρώπινο γίγνεσθαι.  Συμπεριλαμβάνει την <strong>αγωγή </strong>(εκ του ρήματος άγω, λατινικό educere, που σημαίνει οδηγώ το παιδί έξω από τον εαυτό του, το παρακινώ να αυτοδομηθεί και του παρέχω τα μέσα για να το επιτύχει). Αυτός είναι ο βασικός σκοπός της <strong>οικογένεια</strong>ς και της  <strong>κοινωνίας</strong>. Σταδιακά μετατρέψαμε αυτό το ρόλο σε μια <strong>παροχή γνώσης</strong>, (τροφής), για να ανταπεξέλθει στον <strong>ανταγωνισμό. </strong>Το educere (οδηγώ έξω από) υποβαθμίστηκε σε educare=τρέφω). </em></p> <p> </p> <p><em>Εφόσον ο Άνθρωπος αποφασίσει να μην είναι αντικατοπτρισμός του Υπέρτατου Όντος (Πανσόφου, Πανωραίου και Πανάγαθου), που συνιστά την <strong>μεταφυσική Πηγή Ελπίδας</strong>, αλλά να στηριχτεί στις <strong>δικές του δυνάμεις</strong>για τη  διαμόρφωση της ζωής του, τότε οφείλει δια της <strong>ολιστικής παιδείας</strong>να μάθει να <strong>σκέπτεται</strong>, να <strong>συναισθάνετα</strong>ι και να <strong>ενεργεί</strong>κατά ένα συμβατό με τον συνάνθρωπό του τρόπο για να οικοδομηθεί η <strong>αμοιβαία εμπιστοσύνη</strong>αναζητώντας  οδούς   προς τις τρεις θεμελιακές αξίες:</em></p> <ul><li><em>την<strong>σοφία</strong>, από την οποία αναδύεται η αντικειμενική <strong>αλήθεια</strong></em></li> <li><em>το<strong>κάλλος</strong>, από το οποίο αναδύεται η γενικότερη <strong>ευαρέσκεια</strong>και</em></li> <li><em>την<strong>αγαθότητα</strong>, από την οποία αναδύεται η <strong>ευρύτερη ολβιότητα</strong>.</em></li> </ul><p> </p> <p><em>Η <strong>εμπιστοσύνη</strong>συνιστά την ικανή και αναγκαία συνθήκη αγαστής συμβίωσης και σύμπραξης των πολλών, από την οποία και μόνον αναδύεται η πολυπόθητη <strong>ελπίδα</strong>για ένα πιο ευοίωνο μέλλον της Κοινωνίας μας. </em></p> <p><em>Εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές έχουμε παγιδευτεί σε ένα… «ειδησιακό» και «διαφημιστικό» <strong>εμπορευματοποιημένο καταιγισμό</strong>και δε μπορούμε να βρούμε εναλλακτικές πορείες ευχαρίστησης και ευτυχίας.  Και όμως υπάρχουν, εάν βρούμε την <strong>αισιοδοξία μα</strong>ς, που αποπνέει μια πραγματική <strong>αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση</strong>.</em></p> <p><em> Θα προτείναμε να ξεκινήσουμε από τα <strong>πιο απλά.</strong>Να επιλέγουμε  μέσα από το χάος της φαινομενικής πραγματικότητας<strong>, ό,τι πιο αληθινό</strong>, <strong>ό,τι πιο ωραίο</strong><strong>και ό,τι πιο καλό</strong>και να τα <strong>συνθέτουμε αρμονικά με τα αντίθετά τους</strong>, τα οποία οφείλουμε  <strong>υποβαθμίζουμε.</strong></em></p> <p>  <em>Ίσως, αυτός ο <strong>δρόμος είναι πιο βατός</strong>μέσα στις δυσκολίες που προκαλεί η σημερινή μαζική Κοινωνία. <strong>Ας μη καταπίναμε αυθόρμητα το κάθε κακό, το κάθε ψέμα και αποτρόπαιο.</strong></em></p> <p><em>                  Ας προχωράμε στα παραδείγματα της φύσεως και της ζωής, τα οποία είναι συνθέσεις κατά βάση αντιθέτων με τη αρχή της <strong>χρυσής τομής</strong>(αναλογίας) και του <strong>άριστου μέτρου</strong>. <strong>Όλες οι ανθρώπινες αρετές, είναι, ακριβώς, συνθέσεις αντιθέτων! </strong></em></p> <p><em>Έτσι θα αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες πιο έλλογα και η αβεβαιότητα περιορίζεται σε επιτρεπτά  όρια.</em></p> <p><em> <strong>Τότε σκεπτόμαστε πιο καθαρά, αισθανόμαστε πιο ωραία και ενεργούμε πιο έντιμα και δημιουργικά</strong>.</em></p> <p><em>                                                                                              Δημήτρης  Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                                Νοέμβριος 2020</em></p> <p> </p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 11/19/2020 - 03:13</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/2013-12-28%2010.52.27.jpg?itok=0KKeUnYz" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=570&amp;2=comment&amp;3=comment" token="5637e40d"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 19 Nov 2020 08:13:39 +0000 desmosekdoseis 570 at http://eaas.gr Συναίνεση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων http://eaas.gr/news/synainese-gia-ten-prostasia-ton-prosopikon-dedomenon-0 <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Συναίνεση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong><u>ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΕΑΑΣ</u></strong></p> <p> </p> <p>       Στα πλαίσια εκσυγχρονισμού της ΕΑΑΣ με βάση τα νέα δεδομένα της τεχνολογίας και την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού τύπου αποφασίστηκε από το ΔΣ η διερεύνηση της επιθυμίας των μελών της Ένωσης για πιθανή αλλαγή του τρόπου λήψης της εφημερίδας μας σε ηλεκτρονική μορφή για όποιον το επιθυμεί.  </p> <p>       Η μαζική αποστολή της εφημερίδας σε ηλεκτρονική μορφή θα μειώσει αισθητά και το κόστος εκτύπωσης και αποστολής της εφημερίδας, εξοικονομώντας πολύτιμους πόρους για επίτευξη των λοιπών σκοπών της Ένωσης.  </p> <p>      Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των μελών και για επιτάχυνση της διαδικασίας αποφασίστηκε να ανατεθεί το έργο αυτό σε εταιρία ερευνών, η οποία και θα επικοινωνήσει  με κάθε μέλος ατομικά. Προς τούτο είναι αναγκαίο να χορηγηθούν στην εταιρία αυτή τα στοιχεία επικοινωνίας (Ονοματεπώνυμο τηλέφωνο, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου)  εκάστου μέλους.  </p> <p>     Προ της χορηγήσεως των στοιχείων αυτών η ΕΑΑΣ συμμορφούμενη πλήρως με τις επιταγές του υπ. Αριθμ. 679/2016 Κανονισμό ΕΕ και του Ν.4624/2019 (ΦΕΚ Α 137/29.8.2019) για την προστασία των προσωπικών δεδομένων παρακαλεί κάθε μέλος σε περίπτωση που δε συναινεί στη χορήγηση αυτή και αποκλειστικά για τον ανωτέρω σκοπό, να γνωστοποιήσει στην Ένωση ή στο Παράρτημα που ανήκει ταχυδρομικά ή ηλεκτρονικά στις διευθύνσεις :</p> <ol><li>Χαριλάου Τρικούπη 18<sup>Α </sup>ή στο <a>eaasgr@gmail.com</a></li> <li>Στα κατά τόπους Παραρτήματα όπου ανήκει το  κάθε μέλος (Διεύθυνση και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αλλά και όλα τα στοιχεία επικοινωνίας  θα τα βρείτε στην ιστοσελίδα της Ε.Α.Α.Σ. <strong>www.</strong><strong>eaas.</strong><strong>gr</strong>στην ετικέτα <strong>Παραρτήματα</strong>)</li> </ol><p><strong>το αργότερο μέχρι την 31/12/2020</strong></p> <p>      Μετά δε την παρέλευση της προθεσμίας αυτής τα μέλη που δεν θα ανταποκριθούν λογίζεται ότι συναινούν ρητά και ανεπιφύλακτα στη χορήγηση των προσωπικών στοιχείων επικοινωνίας τους (Ονοματεπώνυμο τηλέφωνο, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) αποκλειστικά για το σκοπό αυτό στην εταιρεία ερευνών.</p> <p> </p> <p> </p> <p align="right">ΤΟ ΔΣ/ΕΑΑΣ</p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 11/12/2020 - 06:11</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/keyboard.png?itok=upevcH4a" width="1530" height="640" alt="23" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=567&amp;2=comment&amp;3=comment" token="c06a80fe"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 12 Nov 2020 11:11:12 +0000 desmosekdoseis 567 at http://eaas.gr 28η Οκτωβρίου 1940 Διαδρομή στα μονοπάτια της Ιστορίας http://eaas.gr/news/28e-oktobrioy-1940-diadrome-sta-monopatia-tes-istorias <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">28η Οκτωβρίου 1940 Διαδρομή στα μονοπάτια της Ιστορίας</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ</strong></a></p> <p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>Αντιστράτηγου εα Νικολάου Πιτσόλη</strong></a></p> <p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>Επίτιμου Διευθυντή Ζ’ Κλάδου/ΓΕΕΘΑ</strong></a></p> <p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>με τίτλο:</strong></a></p> <p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>28η Οκτωβρίου 1940</strong></a></p> <p><a data-entity-type="file" data-entity-uuid="08086c50-0912-4759-acef-30239730292d" href="/sites/default/files/inline-files/%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%97%20%2028%20%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.pdf"><strong>Διαδρομή στα μονοπάτια της Ιστορίας</strong></a></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 04:15</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/eaas_logo_5.jpg?itok=5_aZDQe4" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=563&amp;2=comment&amp;3=comment" token="291f9985"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 09:15:37 +0000 desmosekdoseis 563 at http://eaas.gr Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΠΟΙΗΜΑ http://eaas.gr/news/o-apostratos-poiema <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΠΟΙΗΜΑ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><a name="_Hlk499037586" id="_Hlk499037586"><strong>Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ</strong></a></p> <p> </p> <p>-Έλα, παππού, πού ήσουνα; Ή μήπως και κοιμάσαι;</p> <p>Έτσι απαλά τον σκούντησε η όμορφη Εβίτα</p> <p>κει πέρα που καθότανε στις σκέψεις βουτηγμένος,</p> <p>μονάχος, με το παρελθόν το νου να τριβελίζει</p> <p>καθώς αναμετριότανε με το παρόν το μαύρο.</p> <p> </p> <p>-Όχι, κορίτσι μου καλό, κι ο ύπνος δεν με πήρε</p> <p>μόν’ ένα συννεφόπουλο μ’ έβαλε στα φτερά του</p> <p>και με ταξίδεψε μακριά, εκεί, στα περασμένα.</p> <p> </p> <p>-Στα περασμένα; Αχ, παππού, για πες μου και σε μένα!</p> <p>Τί έκανες εκεί μακριά και είναι δακρυσμένα</p> <p>τα μάτια σου, κι εσύ παππού στέκεις απορημένος;</p> <p> </p> <p>-Καιρός πολύς επέρασε από τα χρόνια εκείνα…</p> <p>Μη βλέπεις τώρα τα μαλλιά που είναι χιονισμένα`</p> <p>κάποτε ήμουνα θεριό, νέος γεμάτος κέφι,</p> <p>με όνειρα για τη ζωή και τη γλυκιά πατρίδα.</p> <p>Κι ήσανε κι άλλοι σαν κι εμέ` δεν ήμουνα μονάχος</p> <p>σαν την πατρίδα θέλησα να την υπηρετήσω.</p> <p>Όλοι, με φλόγα στην ματιά, με πίστη στην ψυχή μας</p> <p>κάναμε ρούχο το χακί και σπίτι τον στρατώνα.</p> <p>Ευέλπιδες ή Δόκιμοι ή Ίκαροι ή Οπλίτες</p> <p>άλλοι γι’ αρχή ως μαθητές κι άλλοι απλοί στρατιώτες,</p> <p>με πόνο και με βάσανα, θυσίες και στερήσεις,</p> <p>σηκώσαμε όλοι τον σταυρό που όρισε η ψυχή μας.</p> <p>Μα τα πανιά που απλώσαμε δεν ήσαν όλα μαύρα,</p> <p>τι ’χαν, απ’ το ορμέφυτο του Έλληνα, τη χάρη,</p> <p>το κέφι το πολύχρωμο, το φως και το τραγούδι,</p> <p>κι αν κλονιζόταν το σκαρί στου πέλαου τη φουρτούνα,</p> <p>το γέλιο δε χανότανε απ’ της ψυχής τη ρίμα…</p> <p>Θυμάμαι… στην εκπαίδευση, πώς τρέχαμε σαν άτια,</p> <p>και το καψόνι αντέχαμε, ποτέ δε μας πτοούσε,</p> <p>με ηθικό ακμαιότατο η ψυχή μας εφορμούσε,</p> <p>κι «έχω μια αδερφή» η φωνή τράνταζε τον αέρα,</p> <p>«δε θα την πάρουνε ποτέ», η ηχώ μας απαντούσε`</p> <p>«κουκλίτσα αληθινή» η μια, του Αλέξανδρου η άλλη,</p> <p>και δεν ξεχνούσαμε ποτέ πως μακριά απ’ τη μάνα</p> <p>δεν ζουν για πάντα τα νησιά` θέλουν να ενωθούνε!</p> <p>Έτσι περνούσε η ζωή από τα πρώτα χρόνια</p> <p>εκείνα της εκπαίδευσης πού ’μασταν βλασταρούδια…</p> <p>Έπειτα, ήρθε ο καιρός στο στράτευμα να βγούμε</p> <p>και, πρώτα στα πιο εύκολα, στα Κέντρα Νεοσυλλέκτων</p> <p>καινούργια αρχή όπου κάναμε με τ’ άνθος της πατρίδας</p> <p>που ακόμα σχολιαρόπαιδα μες στο χακί ντυθήκαν</p> <p>κι αυτοί για την πατρίδα τους, να την υπηρετήσουν.</p> <p>Με αγάπη και με θέληση και πατρική φροντίδα</p> <p>ανδρώσαμε τους Έλληνες, τους κάναμε στρατιώτες`</p> <p>τα όπλα τους διδάξαμε, την τακτική της μάχης,</p> <p>με σύνεση να περπατούν, πειθαρχημένοι νάναι</p> <p>μα όταν θάρθει η στιγμή λιοντάρια να γενούνε.</p> <p>Ύστερα στην Προκάλυψη, στις Μάχιμες Μονάδες,</p> <p>έχοντας πάντα συντροφιά του έφεδρου την τρέλα</p> <p>και του στρατιώτη την ορμή, του Έλληνα το σθένος,</p> <p>στο Ρούπελ και στην Κόνιτσα, στον Έβρο, στο Νυμφαίο</p> <p>και στα Αιγαιογάλαζα νησιά του Αρχιπελάγους`</p> <p>κάποια κομμάτια μας εκεί θα μένουν ριζωμένα,</p> <p>γιατί στις φλέβες μας κυλά το χρώμα της Ελλάδας!</p> <p>Στάλα τη στάλα ο ιδρώτας μας, δάκρυ το δάκρυ ο πόνος,</p> <p>ζυμώσαμε τα όνειρα με το αίμα της πατρίδας…</p> <p>Κι ήρθανε χρόνια δύσκολα, μ’ εμπόδια θηρία,</p> <p>δεν ήταν «παίξε - γέλασε», γραφιάς σ’ ένα γραφείο</p> <p>ή βόλτα στα περίχωρα, στην εξοχή για σχόλη.</p> <p>Τη μια εδώ, την άλλη εκεί, σκυμμένοι σ’ ένα χάρτη</p> <p>ή μες στη λάσπη, στη βροχή, στο πέλαο, στον αέρα,</p> <p>με αγιάζι και με παγωνιά ή καύσωνα-λιοπύρι,</p> <p>μ’ αγέρα να λυσσομανά, με χιόνια και χαλάζι,</p> <p>πρωί, καταμεσήμερο, χαράματα ή βράδυ,</p> <p>ατσάλινη πυργώναμε την άμυνα της χώρας,</p> <p>τα σχέδια τ’ αμυντικά, μην κι ο εχθρός τολμήσει</p> <p>να κάνει πράξη κάποτε τους άνομους σκοπούς του.</p> <p>Πόλεις αλλάξαμε πολλές, μα και χωριά ‘λλα τόσα,</p> <p>και πάντα την οικοσκευή τη στήναμε εκ νέου</p> <p>εδώ, εκεί ή παρακεί, όλη η ζωή ν’ αλλάζει`</p> <p>κι οι δόλιες οι νοικοκυρές να ράβουν, να ξηλώνουν`</p> <p>τη μια κοντή, τη μια φαρδιά η κουρτίνα κι όλα τ' άλλα</p> <p>οι τάπητες, τα έπιπλα, τα κάδρα, τα βιβλία…</p> <p>Και να ’τανε μόνο αυτά, δε θ’ άξιζε τον κόπο</p> <p>να τα’ αναφέρεις και να λες τί δύσκολα που ήταν!</p> <p>Μα ήσαν άλλα πιο βαριά, ασήκωτο φορτίο</p> <p>που πάντα το σηκώναμε με κόστος της ψυχής μας</p> <p>αφού αφορούσε άμεσα το μέλλον των παιδιών μας</p> <p>καθώς και τη υγεία τους και την ασφάλειά τους.</p> <p>Πόσα σχολεία αλλάξανε, πώς να κρατήσουν φίλους</p> <p>αχ, πώς να μελετήσουνε χαμένα μες στις κούτες</p> <p>και ποιο δωμάτιο παιδικό να μείνει στην ψυχή τους</p> <p>αφού τη μια κοιμόντουσαν με ό,τι είχαν συνηθίσει</p> <p>τριγύρω τους, στο χώρο τους, μες στο βασίλειό τους,</p> <p>και ξάφνου ξύπναγαν με μιας, μες στις συσκευασίες!</p> <p>Πώς σπάραζε η ψυχούλα τους, πόσο πολύ πονούσαν!</p> <p>Και πόσες δε χρειάστηκε, φορές να χωριστούνε</p> <p>απ’ του πατέρα τη στοργή, σαν έλλειπε εκείνος</p> <p>μέρες, μερόνυχτα πολλά στα σύνορα σε ασκήσεις!</p> <p>Και άλλες πόσες χωριστά, σαν νά ’ταν δυο οικογένειες,</p> <p>δεν αναγκάστηκαν να ζουν, δυο σπιτικά να έχουν:</p> <p>ο ένας στην Προκάλυψη – πού νά βρεις εκεί σπίτι – </p> <p>και τα μικρά κι η μάνα τους κάπου αλλού να ζούνε</p> <p>για νά ’χουνε τα άμοιρα κάποιο σχολειό να πάνε!</p> <p>Μα κι όταν μεγαλώσανε, τα ίδια δεν περνούσαν,</p> <p>ιδιαίτερα αν έπρεπε να δούλευε κι ο άλλος</p> <p>και όχι μόνο ο ένας τους απ’ τους γονιούς τους δύο;</p> <p>Πώς να αλλάξει τη δουλειά, να πάει σ’ άλλη πόλη!</p> <p>Υπήρξαν βέβαια κι οι χαρές, το κέφι, τα τραγούδια`</p> <p>τί ωραία γλέντια κάναμε στις Λέσχες, στα Κ.Α.Α.Υ.</p> <p>στα σπίτια των συνάδελφων, των φίλων κι αδερφών μας!</p> <p>Και στις γιορτές, στις τελετές μέσα στις εκκλησίες,</p> <p>πώς λάμπαμε ολόφωτοι μες στη στολή, λαμπάδες!</p> <p>Όμως, μετά απ’ όλα αυτά, ξανάρχιζαν τα ίδια - </p> <p>φλόγα να καίει την ψυχή, χρέος και πειθαρχία,</p> <p>λαμπάδες να καιγόμαστε στο ιερό καθήκον.</p> <p>Κι ό,τι κι αν ζούσες, πάντοτε, ν’ αντανακλά το χρέος</p> <p>που ένιωθες, το ιερό, ό,τι είχες για σκοπό σου:</p> <p>νά ’σαι φιλότιμος, πιστός και τίμιος Στρατιώτης!</p> <p>Να σε καλούνε Κυριακές και Σάββατα κι αργίες</p> <p>νά ’ρθεις απρογραμμάτιστα με τη στολή εκστρατείας</p> <p>μες στ’ άγρια χαράματα για έλεγχο και κρίση,</p> <p>των μέτρων του συναγερμού και των λοιπών σχεδίων</p> <p>ή, και το συνηθέστερο, για έκτακτη ανάγκη,</p> <p>πλημμύρες, χιόνια, πυρκαγιές, ακόμα κι απεργίες,</p> <p>να σώσεις την πατρίδα σου – εσύ, μόνο, μπορούσες – </p> <p>ποτέ σου δεν αρνήθηκες, με όλη την ψυχή σου</p> <p>έδινες κάθε ικμάδα σου, έδινες τη ζωή σου</p> <p>και ας μην ήταν πόλεμος, μα πάντα και για όλα,</p> <p>χωρίς να υπολογίζουμε και τις «υπηρεσίες»</p> <p>ή και τις επιφυλακές και τις αναγνωρίσεις,</p> <p>το χρόνο στην Προκάλυψη και στα βουνά γι’ ασκήσεις.</p> <p>Κι ακόμα, καθημερινές και Κυριακές κι αργίες,</p> <p>ώρες που η πλάση μάγευε, ώρες γεμάτες χάρη,</p> <p>μονάχος σου πολλές φορές, δίχως να σε καλέσουν,</p> <p>είτε πρωί που γέλαγε κατάφωτη η φύση</p> <p>είτε απομεσήμερο, απόγευμα ή βράδυ,</p> <p>σαν ρόδιζε ο ορίζοντας και χρύσιζαν τα νέφη,</p> <p>έκρινες πως χρειάζεται να νυχτωθείς, να μείνεις</p> <p>μέσα εις το στρατόπεδο, ή και να ξενυχτήσεις,</p> <p>πιστός στον όρκο πού ’δωσες και στη συνείδησή σου,</p> <p>στερούμενος τόσ’ αγαθά και μύριες απολαύσεις</p> <p>που έχουν όλοι οι άνθρωποι, πλην, μοναχά, εκείνων</p> <p>που μια ιδέα υπηρετούν ή ένα σταυρό σηκώνουν,</p> <p>όπως αυτός που κουβαλάς ντυμένος το άγιο ράσο,</p> <p>την ποτισμένη τη στολή με αίμα και ιδρώτα</p> <p>του Έλληνα αξιωματικού, τ’ άρωμα της Ελλάδας.</p> <p>Παρ’ όλα αυτά η απόφαση ήταν προειλημμένη,</p> <p>για τ’ όνειρο της χαραυγής, για έναν σκοπό, Ελλάδα,</p> <p>γίναμε ολοκαύτωμα, χωρίς δεύτερη σκέψη,</p> <p>πίνοντας το αθάνατο νερό της ειμαρμένης,</p> <p>καρφώναμε τον πόνο μας, σβήναμε τις πληγές μας</p> <p>κι αν ήταν μαύρα κι άραχλα τριγύρω μας τα πάντα,</p> <p>ποτέ δε λησμονήσαμε το χρέος της ψυχής μας,</p> <p>αφού πιο πάνω απ’ τη ζωή και τους αγαπημένους,</p> <p>«απάντων τιμιώτερον» είν’ η γλυκιά πατρίδα!</p> <p>Σαν πλημμυρίδα οι πόθοι μας να γίνει αυτή η πατρίδα</p> <p>πανίσχυρη και άτρωτη απ’ των εχθρών τα βέλη,</p> <p>που ύπουλα κι ανέντιμα, μ’ όλες τους τις δυνάμεις,</p> <p>σκάβουν και καιροφυλαχτούν στο λάκκο να την ρίξουν.</p> <p>Γι αυτήν αγωνιζόμασταν, θυσία η ζωή μας</p> <p>για νά ’χει πάντοτε αγκαλιά τα ηρωικά παιδιά της</p> <p>τ’ αφροντυμένα τα σκαριά του Αιγαίου τα διαμαντένια,</p> <p>τις αδερφές τις τρίδυμες, την Ήπειρο, τη Θράκη</p> <p>και τη Μακεδονία μας, τη γη του Αλεξάνδρου,</p> <p>μαζί μ’ όλα τ’ αδέρφια τους, η Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη,</p> <p>αν και μας λείπει ένα σκαρί, το μακρινό αδέρφι,</p> <p>Ελλάδα πού ’ναι στην ψυχή, στην πίστη, στη λαλιά του…</p> <p>Γι’ αυτό και μελωδούσαμε με της ψυχής τις νότες</p> <p>ούριος νά ’ν’ ο άνεμος στο σκάφος της πατρίδας</p> <p>καθώς ψηλά ορθώναμε, τείχος την άμυνά μας…</p> <p>Οργώσαμ’ όρη και βουνά με ασκήσεις και πορείες,</p> <p>με τ’ άρματα ή τ’ άρβυλα`, σαν Μαραθωνομάχοι</p> <p>έτοιμοι πάντα ήμασταν στη μάχη να ριχτούμε,</p> <p>κι απ’ την καρδιά του Αιγαίου μας, Ελλάδα πού ’ναι αιώνια,</p> <p>της Σαλαμίνας η ηχώ, ακόμα φτερουγίζει</p> <p>στων νέων Ελλήνων την ψυχή, σαν τότε κι όπως πάντα,</p> <p>στα γαλανά της τα νερά, το μπλε του ουρανού της</p> <p>του ουρανού που οι Ίκαροι με αίμα τό ’χουν γράψει</p> <p>Ελευθερία ή θάνατος, όπως στο εικοσιένα!</p> <p>Απόρθητα τα φτιάξαμε, έτσι, τα σύνορά μας,</p> <p>μα πιο πολύ απόρθητη ήτανε η ψυχή μας</p> <p>που ορθώνοταν σαν το θεριό μέχρι τα ύψη του ήλιου!</p> <p>Κι ορθώνοταν και φώτιζε το μέλλον της πατρίδας,</p> <p>το αύριο, την άνοιξη, τα νέα της βλαστάρια</p> <p>στρατιώτες που ντυνόντουσαν να την υπηρετήσουν!</p> <p>Και πότιζε και μπόλιαζε την τρυφερή ψυχή τους</p> <p>με την ιδέα της τιμής, του χρέους στην πατρίδα,</p> <p>Ελλάδα νά ’χουν στην καρδιά, Ελλάδα στα όνειρά τους</p> <p>γι’ αυτήν να θυσιάζονται με πρότυπο εκείνη!</p> <p>Μα… τώρα αλλάξανε αυτά, ήρθαν μοντέρνοι χρόνοι,</p> <p>τώρα αλλάξανε αυτά, μα…αλλάξανε στ’ αλήθεια;</p> <p>Γιατί αν το θέλει η ψυχή, τίποτα δεν αλλάζει!</p> <p>Γιατί αν αστράψει η καρδιά, πάνε τα κάτω πάνω`</p> <p>και, αν η θέληση το πει, το μαύρο γίνετ’ άσπρο!</p> <p>Κοιτάζω όμως τριγύρω μου, βλέπω κι ανατριχιάζω</p> <p>επίπλαστους παράδεισους να οδηγούνε, Θεέ μου</p> <p>τα βήματά, το Έθνος μας, το κράτος, τα όνειρά μας`</p> <p>με μίζες και συναλλαγές, να ανδρώνεται το γένος,</p> <p>το ένδοξο, το κραταιό το σπέρμα των Ελλήνων,</p> <p>και μόνον τα θεάματα και οι τηλεοράσεις</p> <p>το δρόμο να μας δείχνουνε! Ταγοί μας: τα κανάλια!</p> <p>Να μας αλώνουν την ψυχή με ψεύτικες ειδήσεις,</p> <p>να λοιδορούν το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία!</p> <p>Κι ούτε το πνεύμα να ξυπνά, ούτε κι η ιστορία</p> <p>να φέξει το ανέσπερο το φέγγος της Ελλάδας,</p> <p>τώρα που νέοι τύραννοι τον κόσμο διαφεντεύουν</p> <p>και εκβιάζουν κι απειλούν, το μέλλον φοβερίζουν,</p> <p>τη Νέα Τάξη στήνουνε και στη σκλαβιά μας σπρώχνουν,</p> <p>αν όχι στον αφανισμό ή στο διαμελισμό μας!</p> <p>Κι όλα να σέρνονται χαμαί, ραγιαδισμό να όζουν,</p> <p>το δίκιο να σταυρώνεται κι ο Μαμωνάς ν’ αλώνει</p> <p>κι οι ηγέτες μας να είν’ σκυφτοί, σαν τους ζητούν γη κι ύδωρ`</p> <p>μα κι όταν στέκονται ορθοί, σαν λυγαριές λυγίζουν</p> <p>μες στου βοριά το φύσημα, σαν ο βορράς προστάξει!</p> <p>Πατρίδα μου, πώς έγινες, και πού ’ναι η αρχοντιά σου,</p> <p>σε τι προκρούστια σ’ έβαλαν κλίνη ν’ αργοπεθαίνεις,</p> <p>αν δεν αρκείς να σε τραβούν, να κόβουν σαν περσεύεις</p> <p>κι οι γείτονες καραδοκούν τα μέλη να σου αρπάξουν</p> <p>και το ένδοξο το όνομα που η καρδιά σου φέρει!...</p> <p> </p> <p>Εβίτα μου, γι’ αυτό, λοιπόν, με βλέπεις βουρκωμένο`</p> <p>κι αν θα με δεις και να θρηνώ, για την πατρίδα θά ’ναι.</p> <p> </p> <p>-Παππού μου, αχ, κι εγώ πονώ, για τη γλυκιά πατρίδα!</p> <p>Όμως, για πες μου, στέρεψε, για πάντα κάθ’ ελπίδα;</p> <p> </p> <p>-Όχι, παιδί μου, ευτυχώς, μια ελπίδα μένει ακόμα</p> <p>για να σωθεί η Ελλάδα μας: η νέα γενιά ν’ αστράψει</p> <p>με ήθος και με αρετή τους πόθους των προγόνων,</p> <p>το έσω φως το αμάραντο, τον φάρο των αιώνων,</p> <p>το πνεύμα το Ελληνικό που οδήγησε τον κόσμο</p> <p>σε δρόμους υψιμέλαθρους, στο ίχνος του Ανθρώπου.</p> <p>Μ’ εφόδια την ασίγαστη αγάπη προς εκείνη,</p> <p>στον άνθρωπο, τον σεβασμό σε όλα τα «πιστεύω»</p> <p>και μ’ όπλα, ΜΟΝΟ, την τιμή και την αξιοπρέπεια!...</p> <p> </p> <p>Αδέρφια μας, μικρότεροι, εσείς, το νέο αίμα,</p> <p>προσεύχομαι στην Παναγιά, η Σκέπη σας να γίνει,</p> <p>να πάρετε στους ώμους σας την έρμη την πατρίδα,</p> <p>με σεβασμό στο Σύνταγμα, στους Νόμους και στο Έθνος,</p> <p>να την σηκώσετε ψηλά, εκεί που της αρμόζει!</p> <p>Πολύ καλύτεροι από μας, να γίνετε σε όλα,</p> <p>σαν Σπαρτιάτες, δώστε μας τον νέο δικό σας όρκο</p> <p>ως «αμες δε γ’ εσσόμεθα»και δυνατά φωνάξτε</p> <p>ξανά το «πολλώ κάρονες», τοέχουμε ανάγκη,</p> <p>μα πιο πολύ απ’ όλους μας το λαχταρά η Ελλάδα…</p> <p>Μία γροθιά, μία φωνή` διαχρονικά να είστε</p> <p>οι πόθοι οι αιώνιοι` του Ελληνισμού το Τάμα…</p> <p>Δύναμη νά ’στε του Ηρακλή, του Σόλωνα η σοφία,</p> <p>του Αχιλλέα νά ’στε ορμή, γενναίοι ως Λεωνίδας,</p> <p>το πνεύμα του εκπολιτισμού του Μέγα Αλεξάνδρου</p> <p>τη σκέψη σας να οδηγεί, κι η ενότης των Ελλήνων!</p> <p>Ήθος θε νά ’στε κι αρετή, ως ο Παλαιολόγος,</p> <p>του Διάκου η αυταπάρνηση, το θάρρος του Τερτσέτη,</p> <p>κι η αυτοθυσία του Μελά για τη Μακεδονία!</p> <p>Ιωάννης Βελισσάριος να είναι η ψυχή σας,</p> <p>κι άριστοι σ’ ό,τι κάνετε, μύστες της επιστήμης</p> <p>να είστε, όπως κάποτε ο ήρωας Δαβάκης!</p> <p>Πάντα να σας καθοδηγεί το σθένος του Ηλιάκη,</p> <p>του Τάσσου Παπαδόπουλου το φρόνημα κι η αξία</p> <p>του Ευαγόρα η λεβεντιά, του Σολωμού η τόλμη!</p> <p> </p> <p>Τα πάντα, για τη γαλανή πατρίδα των πατρίδων,</p> <p>με ήθος και με αρετή, με τόλμη και αγάπη,</p> <p>ξανά να λάμψει ο ήλιος της, το φως της να δωρίσει,</p> <p>το αγέρωχο και πάναγνο του Ελληνισμού το πνεύμα,</p> <p>σαν μια φορά κι έναν καιρό, σ’ όλη την οικουμένη!</p> <p> </p> <p>Μ’ αγάπη και με αρετή, με τόλμη και με ήθος,</p> <p>σαν μια φορά κι έναν καιρό ν’ αναστηθεί: ΕΛΛΑΔΑ!!</p> <p> </p> <p>Νοέμβριος 2013</p> <p>Ιωάννης Παναγάκος</p> <p> </p> <p>Σημείωση: Το ποίημα είναι βασισμένο σε μια ιδέα του Υποστρατήγου Χρήστου Μπολώση. Απαγγέλθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013, στο Πολεμικό Μουσείο, στην εορτή για τα 75 χρόνια της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού.</p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 04:07</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/eaas_logo_4.jpg?itok=3zkTsb_F" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=562&amp;2=comment&amp;3=comment" token="88261d6b"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 09:07:08 +0000 desmosekdoseis 562 at http://eaas.gr Αγριάνες ή Αχριάνες=Πομάκοι http://eaas.gr/news/agrianes-e-achrianespomakoi <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Αγριάνες ή Αχριάνες=Πομάκοι</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong><u>Αγριάνες ή Αχριάνες=Πομάκοι</u></strong></p> <p><strong><u>1.Καταγωγή των Αγριάνων</u></strong></p> <p>Εις την οροσειρά της Ροδόπης, κατοικούσαν από αρχαιοτάτων χρόνων, μία καθαρόαιμη Ελληνική φυλή, η οποία είχε το όνομα: Αγριάνες.</p> <p>Ο Πέτρος Θεοχαρίδης, υιοθετεί την άποψη ότι οι ντόπιοι, μόνιμοι κάτοικοι της Ροδόπης, όπου ζουν για χιλιάδες χρόνια «ονομάζονταν Αγριάνες και ήταν Θρακοέλληνες, ήτοι Έλληνες της Θράκης. Είχαν την ίδια με τους άλλους Έλληνες, θρησκεία και μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, όπως και όλοι οι άλλοι Έλληνες».</p> <p>Αναφέρει χαρακτηριστικά :Στα Βυζαντινά χρόνια, το όνομά τους, από «Αγριάνες», έγινε «Αχριάνες», η δε Ροδόπη ονομάστηκε Αχριδώ ή Αχριδός.</p> <p>Με την επικράτηση του Χριστιανισμού στη Ροδόπη, οι Αγριάνες έγιναν Χριστιανοί. Χτίστηκαν τότε πολλές εκκλησίες, παρεκκλήσια και χριστιανικά Μοναστήρια. Μάλιστα αυτά ήταν τότε πολλά στη Ροδόπη, ώστε αργότερα οι Τούρκοι την ονόμασαν Ντεσπότ-Νταγ, δηλαδή Δεσποτοβούνι.</p> <p>Οι Βούλγαροι από τα χρόνια του Κρούμου (803-814) ακόμα και την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προσπαθούν να «εκβουλγαρίσουν» τους κατοίκους της Ροδόπης. Μπόρεσαν όμως, μόνο γλωσσικά να τους «εκβουλγαρίσουν». Η συνείδηση αυτών παρέμεινε ελληνική.</p> <p><u>Στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας, οι πολλές στερήσεις, η δυσφήμηση της χριστιανικής θρησκείας, η πίεση, οι απειλές, η βία και τα βασανιστήρια, οδήγησαν αυτούς στον εξισλαμισμό.</u></p> <p>Έτσι τριακόσια περίπου χρόνια, μετά την κατάκτηση της Ροδόπης από τους Οθωμανούς έλαβε χώρα ο εξισλαμισμός των Αγριάνων.</p> <p>Το ιστορικό της αλλαξοπιστίας τους έχει ως εξής: Οι φύλαρχοι Αγριάνες, οι κοινοτάρχες και οι πρόκριτοί τους, κατέβηκαν μαζί με τους παπάδες από τη Ροδόπη στη Φιλιππούπολη και παρουσιάσθηκαν στις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές των Τούρκων στο διοικητήριο (κονάκι) κι εδήλωσαν την αμετάτρεπτη απόφασή τους να προσχωρήσουν στο Μωαμεθανισμό. Ο διοικητής φοβήθηκε το σκάνδαλο και τους παρέπεμψε στον τότε μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Γαβριήλ (1636-1672). Αλλά μάταια προσπάθησε κατηχώντας τους να τους μεταπείση ο μητροπολίτης. Η περιτομή (το σουνέτ) όλων των αντιπροσώπων έγινε πανηγυρικά-σύμφωνα με την παράδοση- στο παλιό τζαμί κοντά στο διοικητήριο του Σαχ-Μεντίν Πασά (Ιμαρέτ) και κατόπιν, αφού γύρισαν στις πατρίδες τους, εκσλαμίσθηκαν και οι λοιποί ομόφυλοί τους. Τότε κατεδαφίσθηκαν πάνω στη Ροδόπη 218 εκκλησίες και 336 παρεκκλήσια. Ο εξισλαμισμός τους άρχισε επί Σελίμ Α΄(1512-1526) και συντελέσθηκε επί Μωάμεθ Δ΄ και μεγάλου Βεζύρη του Μεχμέτ Κιοπρολού (1656-1661) και μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως του Γαβριήλ (1636-1672).</p> <p>Ειρήσθω εν παρόδω ότι, ο Μεχμέτ Κιοπρουλού ήταν Έλληνας που αλλαξοπίστευσε και τούρκεψε.</p> <p>Στη διάρκεια της Βουλγαρικής επανάστασης του 1876 εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι Αγριάνες βοήθησαν πρόθυμα τους Οθωμανούς και ήταν οι κύριοι δράστες των σφαγών των Βουλγάρων. Έτσι η επανάσταση αυτή κατεστάλη με δεινή ήττα των Βουλγάρων.</p> <p>Η βοήθεια αυτή επηρεασμένη στη Βουλγαρική γλώσσα ως «Pomagam» που θα πει «βοηθός», μετανόμασε  τους Αγριάνες σε <strong>Πομάκους</strong>.</p> <p>Υπάρχει επίσης η ελληνική άποψη ότι η λέξη «πομάκος» προέρχεται από την αρχαία θρακική λέξη Πόμα ή πόμαξ, κάτι που πίνεται.</p> <p>Έτσι η αρχαιοτάτη φυλή των Αγριάνων υποβαθμίστηκε και από περήφανη φυλή, ελληνικότατη φυλή που ήτανε έγινε φυλή των βοηθών. Ετούτο κι αν είναι οικτρά υποβάθμιση. Από τότε η φυλή αυτή ακούει εις το όνομα ΠΟΜΑΚΟΙ ή ΠΟΜΑΚΟΣ. Άδικη αντιμετώπιση της Ιστορίας.</p> <p>Ο Τσέχος Γκάιτλερ, θεωρεί τους Πομάκους ως απογόνους των Θρακών, της πολεμικής φυλής των Αγριάνων που κατοικούσαν στη Ροδόπη και τα γύρω μέρη. Παλαιότερα ζούσαν σε ολόκληρη την περιοχή από την Φιλιππούπολη ως τον Αξιό και ήταν περίπου 400.000.</p> <p>ΟAlbertDumont, στο έργο του «Βούλγαροι» (1881), αφού αναφέρεται στο ορεινό διαμέρισμά της «Δέσποτα Πλάνινα», που βρίσκεται μεταξύ της επαρχίας Φιλιππουπόλεως και της επαρχίας Σερρών γράφει: «..οι κάτοικοι ούτοι, ούς ονομάζουσι Βουλγάρους , ομιλούσιν σλαβιστί, <u>αλλ΄έχουσιν τύπον, ο οποίος δεν ομοιάζει ούτε προς τους Βουλγάρους, ούτε προς τους Σέρβους».</u></p> <p>Οι Πομάκοι  εκλαμβάνονται ως Μουσουλμάνοι, επειδή έχουσι τζαμία τινά, χωρίς να γιγνώσκωσι τον Κοράνιον και χωρίς ν΄ασκώσει τους νόμους, ως αυτό περιλαμβάνει».</p> <p>Ο Κ.Άμαντος, στο βιβλίο του «Οι Βόρειοι Γείτονες της Ελλάδος» γράφει (σελ. 44): «Δια τούτο πιστεύω ότι οι Πομάκοι της Ροδόπης, ήτοι οι Σλαβόφωνοι Μωαμεθανοί αυτής είναι μείγμα τούτων των παλαιότερων Τούρκων και Σλάβων, δεν είναι δηλαδή καθαροί Σλάβοι ή Βούλγαροι, ως γράφεται συνήθως».</p> <p>Ο Π.Παπαχριστοδούλου στο έργο «Οι Πομάκοι, υπόδουλος λαός των Βουλγάρων επί της Ροδόπης» γράφει: «Οι Τούρκοι τους θεωρούν Τούρκους, ενώ είναι απλώς Μωαμεθανοί εξισλαμισθέντες τον 17<sup>ο</sup>αιώνα. <u>Τούτο το βεβαιώνει και η φυσιογνωμία τους η ελληνικότατη, σαν φυσιογνωμία Θρακοελλήνων ή Ροδοπαίων. Το βεβαιώνουν τα πανάρχαια ελληνικά ήθη κι έθιμά τους και η ανάμνηση που έχουν για την ελληνική καταγωγή τους, πράγμα που είναι και αιτία να συμπαθούν τους Έλληνας, ώστε να εκδηλώσουν στον Α΄Μεγάλο (ενν.Παγκόσμιο) πόλεμο την προτίμησή τους προς την Ελλάδα αντί προς την Βουλγαρία».</u></p> <p>Ο Κ.Κουρτίδης («Ιστορία της Θράκης, τόμ. Α΄ σ. 312) γράφει: «Θεωρούμεν απογόνους των αρχαίων Θρακών τους Πομάκους, την ρωμαλέαν και πολεμικήν φυλήν, η οποία ως όλως ξεχωριστή φυλή κατοικεί εις την βορειοανατολικήν Ροδόπην εξισλαμίσθηκαν, πλην διετήρησον ως γλώσσας σλαβικόν τι ιδίωμα αλλά και ιδιαίτερα φυλετικά γνωρίσματα. Πιθανόν φαίνεται, ότι οι Πομάκοι είναι απόγονοι των Βήσσων Θρακών ή των Δίων, οίτινες καοτικούσαν από μακρών χρόνων την χώραν ταύτην».</p> <p>Ο Μ.Αποστολίδης γράφει : «Θρακοέλληνες είναι και οι ελληνόφωνοι Πομάκοι οι καλούμενοι Γραβανίτηδες και Μαρήδες, οικούντες κυρίως επί των ταπεινών (ενν. χαμηλών) υπωρειών της μέσης ανατολ(ικής) Ροδόπης παρά τω παραποτάμω του Έβρου Ερυθροποτάμω, μεταξύ Διδυμοτείχου και Ορτάκιοι. Ωσαύτως οι Ροδοπαίοι της περιφέρειας Timrischκατά τας σωζομένας τοπικάς παραδόσεις ήσαν Θρακοέλληνες, ότε εξισλαμίσθησαν μεσούντος του ΙΖ΄(17<sup>ου</sup>) αιώνος και είχον Ελληνικήν φλέβα».</p> <p>Ο Ν.Μοσχόπουλος, στο έργο του «Η Ελληνική Θράκη» γράφει: «Η καταγωγή των μουσουλμάνων τούτων, οίτινες κατοικούν εις τας βορείους περιοχάς της Δυτικής Θράκης, είναι αρκετά σκοτεινή. <u>Εν όμως είναι βέβαιον : Βούλγαροι δεν είναι</u>».</p> <p>Τέλος σε άρθρο του στην εφημερίδα «’Εθνος» στις 17/11/1947 , ο Α.Δασκαλάκηγς γράφει: «Η βουλγαρική περιφέρεια της Ροδόπης έχει πληθυσμό περίπου 650 χιλ. εξ αυτών 300 χιλ. είναι Πομάκοι Μουσουλμάνοι…οι Βούλγαροι τους Πομάκους τους χαρακτηρίζουν ως «εξισλαμισθέντες Βουλγάρους» και με τον χαρακτηρισμόν αυτόν δικαιολογούν όλα τα βάρβαρα, συνήθη εις την τακτικήν των, μέσα εκβουλβαρισμού…<u>οι Πομάκοι αποκηρρύσουν με αγανάκτησιν ότι είναι Βουλγαρικής καταγωγής</u>. Προτάσσουν ιστορικά, γλωσσολογικά και ανθρωπολογικά επιχειρήματα προς απόδεξιν ότι είναι ιθαγενείς κάτοικοι της Θράκης, π<u>ριν φθάσουν έως εκεί Βούλγαροι και Τούρκοι. Επομένως, δεν έχουν καμίαν εθνικήν συγγένειαν ούτε με τους μεν ούτε με τους δε, ενώ είναι συγγενέστατοι με τους Έλληνες.</u></p> <p><strong><u>Οι θεωρίες Βουλγάρων και Τούρκων για τους Πομάκους.</u></strong></p> <p>Οι Βούλγαροι ισχυρίζονται  ότι οι Πομάκοι είναι ομοεθνείς τους. Όμως οι γεωγράφοι και οι βουλγαρικοί χάρτες τους αναφέρουν ως ξεχωριστή εθνότητα. Ο Σέρβος Vidjick, στον εθνογραφικό χάρτη του, σημειώνει τους Πομάκους ως ξεχωριστή εθνότητα. Ομοίως, ο επιτελικός γερμανικός χάρτης του 1940, σημειώνει ξεχωριστά την περιοχή όπου κατοικούν οι Πομάκοι.</p> <p>Βασικό επιχείρημα των Βουλγάρων στις θεωρίες αυτές, είναι το γλωσσικό ιδίωμα των Πομάκων. Αλλά όπως γράφει και ο σπουδαίος ιστορικός K.I.Beloch.: Η γλώσσα μόνη δεν αρκεί βεβαίως για τον καθορισμόν της ατομικότητας ενός λαού. Νέγρος τις ομιλών αγγλικά ουδαμώς είναι και Άγγλος δια τούτο». Ανάλογες είναι οι απόψεις και άλλων διαπρεπών επιστημόνων. Από τον 7<sup>ο</sup>αιώνα που έφτασαν στη Βαλκανική Χερσόνησο, ποτέ δεν είχαν καλές σχέσεις με τους Πομάκους. <u>Όπως αναφέραμε, οι Πομάκοι συμμετείχαν στην καταστολή της εξέγερσης των Βουλγάρων το 1876</u>. Οι Τούρκοι από την άλλη πλευρά, θεωρούν ότι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι που έχασαν την γλώσσα τους όχι όμως την θρησκεία τους.</p> <p>Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, ο Φαίκ Βέης, που υπήρξε και βουλευτής Αδριανούπολης, διατύπωσε τη θεωρία ότι οι Πομάκοι κατάγονται από τους Πετσενέγους (ή Πατσινάκες).</p> <p>Ας δούμε όμως ποιοι ήταν οι Πετσενέγοι.</p> <p>Λαός τουρανικής καταγωγής που κινήθηκε τον 8<sup>ο</sup>αιώνα από τον Βόλγ προς την Δύση και έκανε αισθητή την παρουσία του στις περιοιχές βόρεια του Εύξεινου Πόντου κατά τον 9<sup>ο</sup>αιώνα. Συγγένευαν με τους Κουμάνους, με τους οποίους μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Ζούσαν ημινομαδικό βίο. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο, διακρίνονταν σε 8 φυλές και 40 γένη και ζούσαν μεταξύ Δούναβη και Δνείπερου (10<sup>ος</sup>αιώνας). Έκαναν συνεχείς επιδρομές εναντίον του Βυζαντινού θέματος της Χερσώνας, των Ρώσων του Κιέβου και των Βουλγάρων της ποτάμιας οδού του Δνείπερου. Ήταν πρόθυμοι σύμμαχοι των Βυζαντινών, των Ρώσων και των Βούλγαρων, στις μεταξύ τους συγκρούσεις. Τον 11<sup>ο</sup>αιώνα, επιχείρησαν αλλεπάλληλες επιδρομές εναντίον του Βυζαντίου (1036,1040,1046,1049,1059 κλπ).</p> <p>Η εμφάνιση των Πολοβίτσι, ενός συγγενικού λαού των Πετσενέγκων τον 12<sup>ο</sup>αιώνα και η παρουσία τους στην περιοχή βόρεια από τον Εύξεινο Πόντο, είχε σαν αποτέλεσμα την παρακμή και την βαθμιαία εξαφάνιση των Πετσενέγκων από το προσκήνιο.</p> <p>Νωρίτερα, είχαν υποστεί ισχυρό πλήγμα από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι τους συνέτριψαν στην μάχη του Λεβουνίου, κοντά στον ποταμό Έβρο (1091). Επικεφαλής του Βυζαντινού στρατού, ήταν ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄Κομνηνός.</p> <p>Ο Κ.Παπαρρηγόπουλος γράφει, ότι όσοι Πετσενέγκοι επιβίωσαν, κατευθύνθηκαν προς τη Σαρδική (Σοφία) και συγχωνεύτηκαν με τους Βούλγαρους και τους Ούγγρους. Από τα στοιχεία που παραθέσαμε, δεν φαίνεται καμία απολύτως σχέση των Τούρκων με τους Πετσενέγκους και, κατά συνέπεια, με τους Πομάκους…και οι εικόνες των Πετσενέγκων μάλλον το επιβεβαιώνουν.</p> <p>Οι Πομάκοι έχουν ζήσει από χιλιετηρίδες στα ορεινά της Ροδόπης. Είναι φυλή ορεινή και έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των Ινδοευρωπαϊκών ορεινών φυλών. Έχουν ανάστημα κανονικό προς το υψηλό. Χρώμα μαλλιών καστανό προς το ξανθοκόκκινο και πρόσωπο σταρένιο προς κοκκινωπό.</p> <p>Τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους είναι κανονικά, τα μήλα του προσώπου δεν είναι προτεταμένα όπως των μογγολοειδών και τουρκικών φυλών και είναι διλοχοκέφαλοι. Κατά συνέπειαν δεν έχουν κανένα από τα χαρακτηριστικά του Τουρκομογγολικού τύπου, ενώ ομοιάζουν ιδιαίτερα προς τον Ελληνικό Ινδοευρωπαϊκό τύπο και έχουν Ελληνική φυσιογνωμία που μοιάζει με τους ορεσείβιους ΄Ελληνες της Ευρυτανίας και της Πίνδου. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι το μεγάλο βαθούλωμα της κόγχης των οφθαλμών που είναι απολύτως όμοια με την κόγχη των ματιών όπως εμφανίζεται στις απεικονίσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Μακεδόνων.</p> <p>Φημισμένοι οι αρχαίοι Αγριάνες για την ακοντιστικήν τους τέχνη, εχρησιμοποιήθησαν από τον Μέγα Αλέξανδρο, ως ιχνηλάτες-πελταστές, κατά την μεγάλη αυτού εκστρατεία προς τον Ινδό ποταμό.</p> <p>Κατά τον Παπαχριστοδούλου (1958), το 1344 αρχίζει ο γλωσσικός εκσλαβισμός των κατοίκων της Ροδόπης, ενώ ο εξισλαμισμός αυτών συντελείται αργότερα, αρχίζοντας από το 1512 και συνεχίζεται ως το 1883.</p> <p>Σήμερα εις την μέση κοιλάδα του ποτιστικού ρέματος στον Νομό Έβρυ, υφίσταται ο συνοικισμός ΑΓΡΙΑΝΗΣ, στον οποίο διαβιούν ελάχιστες οικογένειες Αγριάνων, δηλούντες την συνεχιζομένην ύπαρξίν τους, από την αρχαιότητα.</p> <img alt="33" data-entity-type="file" data-entity-uuid="959f4366-ecd9-4fba-9d11-a5b64efc8989" src="/sites/default/files/inline-images/fr3.jpg" class="align-center" /><p><strong><u>2.Ιστορικά γεγονότα</u></strong></p> <p><strong><u>α.Αλλαξοπιστία ή εξισλαμισμός</u></strong></p> <p>Το πρώτο καθοριστικό ιστορικό γεγονός της φυλής των Αγριάνων-Πομάκων, ήταν αυτό της αλλαξοπιστίας των ή εξισλαμισμού των, ως προεγράφη. Η ζωή αυτών των ανθρώπων διαφοροποιήθηκε άρδην. Οι Βούλγαροι ήταν άσπονδοι  σύνοικες αυτών, διατηρούντες ενίοτε λυκοφυλίαν, οι δε μουσουλμάνοι-Οθωμανοί, θεωρούσαν πλέον ότι είσαν αφομοιοθέντες πρώην Αγριάνες κοντά τους, πειθήνια όργανα εις τα φιρμάνια του Σουλτάνου. Πράγματι η κοινωνική και θρησκευτική τους κατάσταση προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα. </p> <p>Όμως στο υποσυνείδητο της ψυχικής τους οντότητος, εμφιλοχωρούσε η ανάμνηση της εθνικής τους προέλευσης. Μέσα στις φλέβες τους έρρεε το αρχαίο ελληνικό αίμα. Τα ερείπια των εκκλησιών τους και των μοναστηριών τους τα αντίκριζαν κάθε μέρα, στις λειτουργικές τους δραστηριότητες, τα σπίτια τους είχαν καθαρά ελληνική διαμόρφωση, η γλώσσα τους ήταν ένα μείγμα κατά το πλείστον Ελληνικής, μικρότερον Τουρκικής και της φτωχής Βουλγαρικής με ελληνοπρεπή γραφή, καθόσον εδιδάχθη από τους αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο. Στην ουσία οι Αγριάνες-Πομάκοι, εθνολογικά δεν μετεβλήθησαν, αλλά λόγοι ανεξάρτητα της θελήσεώς των τους ανάγκασαν να οδεύσουν προς τον εξισλαμισμό.</p> <p>Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένου (20<sup>ου</sup>) αιώνος, αιωρείτο πληροφορία ότι σε ορισμένα οικογενειακά έπιπλα (σεντούκια), εφυλάσσοντο με θρησκευτική ευλάβεια άμφια ιερέων των προηγούμενων γενεών κι αυτά εθεωρούντο από τους ιδιοκτήτες των ως ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ. Ίσως ενδείκνυται διερεύνηση για την εν λόγω πληροφορία.</p> <p> </p> <p><strong><u>β . Α΄Παγκόσμιος πόλεμος</u></strong></p> <p>Στο τελευταίο έτος του Α΄ παγκοσμίου πολέμου,, Αγριάνες-Πομάκοι βουλευτές της Βουλγαρικής Σοβράνιε, απευθυνόμενοι προς τον Γάλλο Αρχιστράτηγο του Βαλκανικού Μετώπου, έστειλαν έγγραφο το οποίο παρατίθεται ως έχει, μεταφρασμένο εις την Ελληνική γλώσσα:</p> <p style="margin-left:108pt;">Σόφια 31 Δεκεμβρίου 1918</p> <p style="margin-left:36pt;"><strong>Προς τον Στρατηγόν </strong><strong>F</strong><strong>.</strong><strong>D</strong><strong>΄ </strong><strong>Esperey</strong></p> <p> </p> <p>Στρατηγέ μου,</p> <p>Οι υποφαινόμενοι Τούρκοι βουλευταί της Δ.Θράκης, εν τη βουλγαρική βουλή ενδεδειγμένοι επομένως δια την αντιπροσώπευσιν της περιοχής ταύτης, αφού ακλονήτως επείσθημεν, ότι είναι αδύνατον εις τους εκεί κατοίκους συμπατριώτας μας να ζήσουν υπό την βουλγαρικήν Κυβέρνησιν λόγω της παντελούς ελλείψεως ανοχής ήν επεδείκνυον και εξακολουθούν να επιδεικνύουν απέναντι ημών και απέναντι όλων των μη Βουλγάρων υπηκόων του, και λόγω των καταπιέσεων και των συχνών υπερβάσεων και καταχρήσεων αναξίου πεπολιτισμένου Έθνους., άτινας διαπράττουσι εν συμφωνία προς όλους τους συμπατριώτας μας της Δ.Θράκης, είχομεν την τιμήν να ζητήσωμεν ακρόασιν από τον χριστιανόν Στρατηγόν Αρχηγόν των Συμμαχικών δυνάμεων κατοχής της Βουλγαρίας.</p> <p>Ο σκοπός της ακροάσεώς μας ήτο να εκθέσωμεν ότι όλη η περιοχή η περιλαμβανομένη μεταξύ των ποταμών Νέστου και Έβρου και της θαλάσσης συμπίπτουσα βορείως με τα αρχαία Τουρκο-βουλγαρικά σύνορα του 1912 υποδιαιρουμένη εις δύο Νομαρχίας την της Γκιουμουλτζίνας περιλαμβάνουσαν τους Καζάδες Γκιουμουλτζίνας, Ξάνθης, Εγρι-Ντερέ, Ντάρη Ντερέ, Πασμαλή, Αχή-Τσελεμπί, Κίρτζαλη,Κοσκούβαση, Ορτακιόϊ, Σουφλί, Φερέ και Δεδέαγατς και την Νομαρχίαν Καραγάτς Αδριανουπόλεως περιλαμβάνουσαν τους Καζάδες Μουσταφά Πασά-Σβιλενγράδ και Διδυμότειχον, κατοικείται από μίαν συμπαγή μάζαν Μουσουλμάνων, μίαν Ελληνική μειονότητα και ολίγους μόνον Βουλγάρους.</p> <p>Σκοπός της ακροάσεως ήτο να παρακαλέσωμεν τον Στρατηγόν, εν ονόματι της συντριπτικής ταύτης πλειοψηφίας να μας προστατεύση όπως οι εκ των συμπατριωτών μας μεταναστεύσαντες εις Τουρκίαν, δυνηθώσιν ελευθέρως να επιστρέψωσιν εις τας εστίας των, όπως τα καταπιεστικά κατά των συμπατριωτών μας μέτρα λάβωσι τέλος και όπως ληφθώσι κατά την Συνδιάσκεψιν της Ειρήνης μέτρα υπέρ ημών, λαμβανομένου υπόψιν ότι άνευ εγγυήσεων η ζωή μας δεν θα ήτο δυνατή υπό την Βουλγαρική κυριαρχίαν». Μη γενόμενοι ακόμη δεκτοί παρά του χριστιανού Στρατηγού υποβάλλομεν αυτώ ειδικόν υπόμνημα ούτινος επισυνάπτομεν αντίγραφον εν τω οποίω περιγράφομεν την κατάστασιν της Δ.Θράκης συνοδεύοντες το υπόμνημα δι΄ειδικών στατιστικών και ζητούντες την μεσολάβησίν του δια την θετικήν υποστήριξιν των συμπατριωτών μας.</p> <p>Δυστυχώς αι κατά των συμπατριοωτών μας καταπιέσεις και καταχρήσεις των Βουλγάρων αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται καθ΄εκάστην. Εις κρύφιος ερεθισμός υφίσταται αισθητός μεταξύ των Μουσουλμάνων και δεν αποκλείεται να εκραγή από ημέρας εις ημέραν κατά του δυνάστου. Πολλάκις ήδη εκάμαμεν επερωτήσεις προς τους Βουλγάρους Υπουργούς επί της ανηκούστου ταύτης συμπεριφοράς της Διοικήσεως της Δ.Θράκης, αλλά η Κυβέρνησις ουδεμίαν εννοεί να μας δώση ικανοποίησιν, θελήσασα μάλιστα να κατεδαφίση το μόνον εν Σόφια Τουρκικόν Τζαμίον. Το τελευταίον τούτο γεγονός είναι σαφής ένδειξις των προς ημάς διαθέσεών της.</p> <p>Στρατηγέ μου, την στιγμήν καθ΄ήν ο Παγκόσμιος πόλεμος διεξαχθείς υπέρ των αθανάτων αρχών της ισότητας, της ελευθερίας και δικαιοσύνης ετερματίσθη την στιγμήν καθ΄ην η Συνδιάσκεψις της Ειρήνης θα θεμελιώση υπό διαρκή τύπον τας αθανάτους ταύτας αρχάς, θα ήτο άδικον να μας εγκαταλείψη πάσχοντας υπό τους Βουλγάρους, τον σκληρότερον και πλέον ανηλεή ζυγόν τον οποίον δύναταί τις να φαντασθή.</p> <p>Εν αναμονή των μέτρων άτινα θα ληφθώσιν κατά την συνδιάσκεψιν της Ειρήνης επί του αντικειμένου τούτου και τα οποία θα είναι ελπίζομεν φύσεως ταύτης, ώστε να μας απαλλάξωσι δι΄οιουδήποτε τρόπου από τους Βουλγάρους, σας θερμοπαρακαλούμεν, Στρατηγέ μου, όπως καθ΄όλον το διάστημα της ανακωχής λάβητε στρατιωτικά μέτρα έστω και προσωρινά, ίνα καλλιτερεύσητε την θέσιν μας, ήτις είναι ανυπόφορος.</p> <p>Μία κατάληψις της Δ. Θράκης υπό του Συμμαχικού Στρατού θα έθετε τέρμα εις τα δεινά μας και θα προελάμβανε πάσαν διατάραξιν της τάξεως, ήτις  όπως έχομεν εκθέσει ήδη κινδυνεύει να εκραγή. Θα ήτο επιθυμητόν, όπως τα Ελληνικά στρατεύματα λάβωσι μέρος εις την κατάληψιν ταύτην, δεδομένου ότι οι εν τη Δ.Θράκη ευρισκόμενοι Έλληνες, εδείχθησαν πάντοτε απέναντι ημών φιλελεύθεροι και αποτελούσιν Έθνος με το οποίον δυνάμεθα κάλλιστα να συμφωνήσωμεν και θα ηδύναντο να μας προστατεύσωσι συγχρόνως με τους συμπατριώτας των ευρισκομένους υπό τας αυτάς με ημάς συνθήκας.</p> <p style="margin-left:72pt;">Διατελούμεν μετά σεβασμού</p> <p style="margin-left:36pt;">Οι βουλευταί της Βουλγαρικής Σοβράνιε</p> <p>Μεχμέτ Ντζέλαμ, Ισμαήλ Χάκκη, Σαλήμ Νουρή, Τέβφικ, Έτχετ Ρουστή, Σεβκέτ Σουκρή, Μεχμέτ Χασήμ, Κεμάλ.</p> <p> </p> <p><strong><u>γ. Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος.</u></strong></p> <p>Στο Συνέδριο της Ειρήνης του Παρισιού (1946) εμφανίστηκαν οι εκπρόσωποι των Πομάκων Χουσείν Φεχμή Μπέης από την Ξάνθη και ο Χακκή Σουλεϊμάν Μπέης από τη Βουλγαρία και ζήτησαν με υπομνήματα την απελευθέρωσή τους από τη Βουλγαρική τυραννία και την ενσωμάτωσή τοιυς στην Ελληνική επικράτεια σαν λαός ισότιμος με τον Ελληνικό. Στο Παρίσι όμως και αργά επήγαν, και αν και επεσκέφθηκαν πολλούς επισήμους όλων των Ηνωμένων Εθνών, δεν επέτυχον τίποτε. Το ζήτημά τους δεν το εκμεταλλεύθηκε δυστυχώς η Κυβέρνησή μας καθόλου. Η Κυβέρνησή μας ζητούσε μεταρρύθμιση συνοριακή για λόγους ασφαλείας, που δε μας δόθηκε. Μπορούσε καλύτερα να υποστηρίξη την αίτηση των Πομάκων για να επιτύχουν οι δυστυχείς την ελευθερία τους και την ένωσή τους με μας, που εξασφαλίζει στο κράτος μας και σύνορα πολύ ψηλότερα αι ασφάλεια πραγματικότερη.</p> <p>Στη συνέχεια οι εκπρόσωποι των Πομάκων της Θράκης επιδιώκοντας την ένωσή τους με την Ελλάδα, όπως είπαμε, επήγαν στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών όπου εδήλωσαν στον τύπο: Αφόρητος η Βουλγαρική τυραννία». Ο τύπος έγραψε : Από την Ουασιγκτώνα ανηγγέλθη ότι αντιπρόσωποι μιας φυλής, ήτις ιστορείται από της προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχής, έφθασεν εις την πρωτεύουσαν ίνα επιδιώξουν την ελευθερίαν ημίσεως και πλέον εκατομμυρίου Πομάκων. Οι αντιπρόσωποι ούτοι ομιλούν περί των Πομάκων ως περί ενός λαού όστις δια των αιώνων κατώκει εις τας υπωρείας της Ροδόπης, μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 και 1913, η έκτασις εκίνη της χώρας των, ήτις έκειτο εκτός του Βουλγαρικού εδάφους, εξεχωρίσθη εις την Βουλγαρίαν. Σήμερον δε, λέγουν οι αντιπρόσωποι των Πομάκων Χαμδή Χουσείν Φεχμή Μπέης, και Χακκή Σουλεϊμάν Βέης, υφίστανται ούτοι απηνείς καταδιώξεις εκ μέρους των Βουλγάρων».</p> <p>Οι δύο αντιπρόσωποι εδήλωσαν και τα κάτωθι προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού Τύπου:</p> <p>«Εν Βουλγαρία δεν είμεθα ελεύθεροι να τελώμεν τα της Μουσουλμανικής θρησκείας μας και τα περισσότερα εκ των τριακοσίων τζαμιών μας εκλείσθησαν, επυρπολήθησαν ή κατεστράφησαν υπό των Βουλγάρων, και χιλιάδες εκ των συμπατριωτών μας υποβάλλονται εις καταναγκαστικόν ομαδικόν βάπτισμα εις ποταμούς, ως εάν ήσαν κτήνη. Και μολονότι διατηρούμεν εισέτι την γλώσσαν μας, εν τούτοις εις τους Πομάκους οίτινες είναι εγκατεστημένοι εις την Βουλγαρίαν δεν επιτρέπεται να την ομιλούν.</p> <p>Είναι ο θερμός πόθος μας να εμπιστευθώμεν την υπόθεσίν μας και την εντολήν μας εις χείρας της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών».</p> <p>Υπέβαλλαν το αίτημά τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε και προς το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, για να διενεργηθεί δημοψήφισμα προς ελευθερίαν των Πομάκων από τον Βουλγαρικό ζυγό όμως και αυτή η προσπάθειά τους δεν ευοδώθηκε.</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><strong><u>δ. Θανάσιμο τραύμα</u></strong></p> <p>Τον Ιανουάριο  του έτους 1954 εκδόθηκε από τον τότε Γενικό Διοικητή Θράκης η ακόλουθη Διαταγή:</p> <p>ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ</p> <p>ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΘΡΑΚΗΣ</p> <p>Δ/ΣΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ</p> <p>Αριθ. πρωτ.Α 1043</p> <p style="margin-left:144pt;">Εν Κομοτηνή τη 28-1-54</p> <p align="center">ΠΡΟΣ</p> <p>Τους κ.κ.Δημάρχους και Προέδρους Κοινοτήτων Ν.Ροδόπης</p> <p> </p> <p>Κατόπιν Διαταγής του κ.Προέδρου της Κυβερνήσεως, παρακολούμεν όπως εφεξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρου «Τούρκος-Τουρκικός» αντί του τοιούτου «Μουσουλμάνος-Μουσουλμανικός».</p> <p>Επί τούτοις δέον να μεριμνήσετε δια την αντικατάστασιν των εν τη περιφερεία υμών υφισταμένων διαφόρων επιγραφών, όπως «Μουσουλμανικό Σχολείον, Μουσουλμανική Κοινότης κλπ» δια της τοιαύτης «Τουρκικόν».</p> <p style="margin-left:72pt;">Ο Γενικός Διοικητής Θράκης</p> <p style="margin-left:108pt;">Γ.ΦΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ</p> <p> </p> <p>Σε ολόκληρη την Δυτική Θράκη, μόνον μία πινακίδα αντικαταστάθηκε στον ΕΧΙΝΟ και ουδεμία άλλη. Προς τούτοις εξεδόθη άλλη Διαταγή η οποία αυστηρότερη της προηγουμένης, διέτασσε την άμεση αντικατάσταση όλων των πινακίδων, όπως είχε προηγουμένως διαταχθή.</p> <p> </p> <p>ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ</p> <p>ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΘΡΑΚΗΣ</p> <p>ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ</p> <p>Αριθμ. πρωτ. Α 202</p> <p>                                                      Εν Κομοτηνή τη 5-1-55</p> <p align="center">ΠΡΟΣ</p> <p align="center">Την καθ΄ημάς Δ/νσιν Εσωτερικών</p> <p>Παρά τας αυστηράς Διαταγάς της Κυβερνήσεως, κοινοποιηθείσας και υφ΄ημών δια των υπ΄αριθ. ΕΠ 728/22-4-54 και Α24869/22-12-54, περί της αντικαταστάσεως και χρησιμοποιήσεως του λοιπού των όρων «Μουσουλμάνος-Μουσουλμανικός» δια των τοιούτων «Τούρκος-Τουρκικός» εις το χωρίον «’Αρατος επί της δημοσίας οδού ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ-ΑΛΕΞ/ΠΟΛΕΩΣ  υφίσταται επιγραφή εμφανέστατη αναγράφουσα «Μουσουλμανικόν Σχολείον». Ν΄αντικατασταθή αμέσως τόσον αύτη όσον και πάσα άλλη τυχόν υπάρχουσα εις την περιοχήν του Νομού Ροδόπης.</p> <p>Οι κ.κ. Νομάρχαι, προς ούς η παρούσα κοινοποιείται, να μεριμνήσουν δια την αντικατάστασιν των τυχόν υπαρχουσών τοιούτων επιγραφών εις άπασαν την περιοχήν των.</p> <p style="margin-left:144pt;">Ο Γενικός Διοικητής Θράκης</p> <p style="margin-left:144pt;">Γ.ΦΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ</p> <p style="margin-left:144pt;"> </p> <p>ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Νομάρχας :΄Εβρου-Ξάνθης</p> <p style="margin-left:72pt;">                     Καβάλας-Δραμας</p> <p> </p> <p>Στην ουσία η εν λόγω Διαταγή, ήταν η καταστρατήγηση της Συνθήκης Λωζάνης και ο καταλύτης της διάλυσης της ελληνικότατης συνειδήσεως των Αγριάνων-Πομάκων.</p> <p>Η πιο αγνή και καθαρόαιμος ελληνική φυλή των αρχαίων Αγριάνων, έπινε το ποτήριον του δηλητηρίου της αποκοπής από την εθνικήν αυτής συνείδησιν. Η θλίψη και η απόγνωση της φυλής αυτής από την συμπεριφοράν του επίσημου ελληνικού κράτους ήταν ένα μεγάλο θανάσιμο τραύμα.</p> <p>Επικολούθησαν και άλλα σφάλματα από εκπροσώπους φορέων της Ελληνικής Διοικήσεως εις βάρος των Αγριάνων, τα οποία προσετέθησαν στο προαναφερθέν θανάσιμο τραύμα και ολοκλήρωσαν την αναίσχυντον συμπεριφοράν.</p> <p>Το 1983, μετά από είκοσι εννέα (29) ολόκληρα έτη, με την υπ΄αριθμόν 206 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ΞΑΝΘΗΣ, καταργήθηκε, ο όρος «Τουρκικόν» από την Ένωση Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής και την Τουρκική Ένωση Ξάνθης, αντίστοιχα.</p> <p>Παράλληλα με την παραπάνω απόφαση, καταργήθηκε ο όρος «Τούρκος-Τουρκικόν» από ολόκληρο το χώρο της Δυτικής Θράκης.</p> <p> </p> <p><strong><u>ε.Τελευταία χρονική περίοδος.</u></strong></p> <p>Μετά την απόφαση 206 του Πλημμελειοδικείου Ξάνθης (1983), το επίσημο Ελληνικό κράτος, αντιλαμβανόμενο την σφαλεράν περίοδο που έπραξε εις βάρος των Αγριάνων, προσέδωσε ευνοϊκήν μεταχείριση προς τους Αγριάνας με διάφορες πράξεις μεταμέλειας, προς τους πληγέντες. Προσελήφθησαν Αγριάνες-Πομάκοι, σε διάφορες Υπηρεσίες κρατικών φορέων, ακόμα και στο στράτευμα. Διενέμοντο επί αρκετά έτη τρόφιμα και ζωική νομή κατά την χειμερινή περίοδο. Χορηγήθηκαν άδειες ανεγέρσεως ή επισκευής οικοδομών.</p> <p>Εδόθησαν άδειες καπνοκαλλιέργειας, κυνηγών και άλλων δραστηριοτήτων. Εγένετο στράτευσις των Αγριάνων εις τα τάγματα Εθνοφρουράς.</p> <p>Κατασκευάστηκαν κοινωφελή έργα στα ορεινά χωριά της Ροδόπης κατοικούμενα όλα από Αγριάνες-Πομάκους-Ροδοπαίους.</p> <p>Οι προαναφερθείσες πράξεις αβροφροσύνης και ρεαλιστικότητας άγγιξαν τις ψυχές των Αγριάνων και παρόλη την πικρίαν που είχαν από τα προηγούμενα χρόνια, το αποδεικνύουν με το παρακάτω δημοσίευμα:</p> <p> </p> <p align="center"><strong>40 κάτοικοι του Εχίνου βροντοφωνάζουν</strong></p> <p align="center"><strong>ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ</strong></p> <p>Με έγγραφό τους προς τον Νομάρχη κ.Καραγκουνίδη σαράντα κάτοικοι του Εχίνου καταρρίπτουν τον μύθο των 31 προηγούμενων και δηλώνουν απερίφραστα ότι όχι μόνο νοιώθουν ΕΛΛΗΝΕΣ μουσουλμάνοι, αλλά στο παρελθόν οι παππούδες και οι πατεράδες τους πολέμησαν κατά των Τούρκων.</p> <p>Οι σαράντα κάτοικοι του Εχίνου αφού δηλώνουν την αγανάκτησή τους για το δημοσίευμα της «Ιλερί» (επιστολή συμπατριωτών τους) τονίζουν ότι όσα περιέχονται σ΄αυτήν δεν το χωράει ο νους τους.</p> <p>Το πλήρες κείμενο της επιστολής προς τον Νομάρχη έχει ως εξής:</p> <p>Κύριε Νομάρχα</p> <p>Είμαστε αγανακτισμένοι με το δημοσίευμα της «Ιλερί» Κομοτηνής σε ελληνική γλώσσα όσον αφορά στο εξής θέμα:</p> <p>Δεν μας ενδιαφέρει εμάς τι έκανε ο Σεμπαχεδίν για ν α κτίσει την ταβέρνα του και από που βρήκε τα λεφτά. Αυτό είναι δουλειά των υπευθύνων κρατικών λειτουργών να το βρουν. Ούτε μας νοιάζει τι ταμπέλα έβαλε αυτός ο συμπατριώτης μας στο μαγαζί του. </p> <p>Ο καθένας ό,τι θέλει βάζει, δημοκρατία έχουμε , τα πάντα είναι ελεύθερα, να κάνει ό,τι θέλει ο καθένας αρκεί να μη βλάπτει τον άλλον.</p> <p>Όποιος θέλει να πάει στο καινούργιο μαγαζί πάει, οποιανού δεν του αρέσει η ταμπέλα ή η φάτσα του Σεμπαχεδίν να μην πάει. Ως εδώ καλά, αλλά από κει και πέρα να βρεθούν άνθρωποι από το χωριό μας και να λένε ότι εμείς είμαστε αναπόσπαστοι του Μεγάλου Τουρκικού Έθνους, ε ! αυτό πάει πολύ.</p> <p>Και το άλλο, ότι θα πεθάνουμε εμείς για την Τουρκία αυτό δεν το χωράει το μυαλό μας.</p> <p>Εμείς εδώ είμαστε γεννημένοι Έλληνες όπως ήταν και οι πρόγονοί μας Έλληνες και μάλιστα πολλοί από τους πατεράδες και τους παππούδες μας πολέμησαν εναντίον των Τούρκων και εναντίον των Βουλγάρων όταν και όπου χρειάσθηκε.</p> <p>Έρχονται τώρα αυτοί οι 31 συγχωριανοί μας να μας πουν ότι είμαστε Τούρκοι; Ε! αυτό πάει πολύ, είμαστε Μουσουλμάνοι και πιστεύουμε στην θρησκεία αυτή γιατί έτσι την βρήκαμε από τους πατεράδες μας.</p> <p>Αλλά στην ψυχή είμαστε Έλληνες, αυτό το λέμε και το διακηρύσσουμε σ΄όλον τον κόσμο.</p> <p>Ευχαριστούμε κ.Νομάρχα που μας ακούσατε.</p> <p>Θα χαιρόμαστε να σας βλέπουμε πιο τακτικά στο χωριό μας.</p> <p>Ακολουθούν σαράντα υπογραφές κατοίκων του Εχίνου.</p> <p> </p> <p>Μετά από τα προαναφερθέντα, το 1991 έρχεται το μήνυμα της ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ και ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, της Κυβερνήσεως του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, το οποίο μήνυμα , επιφέρει καταλαγή των ιστορικών γεγονότων.</p> <p>Με την υποστήριξη του Δ΄ Σώματος Στρατού, ο Πομάκος Ριτβάν Καρά-Χότζα, κυκλοφόρησε το 1995, το πρώτο Πομακο-Ελληνικό λεξικό. Από τότε, μέχρι σήμερα, το λεξικό αυτό έχει γνωρίσει πολλές αναθεωρημένες εκδόσεις, με πιο πρόσφατη αυτή του 2017 ως :</p> <p>Βασικό Μορφολογικό «Λεξικό της Πομακικής» με 50.000 λημματικές καταχωρήσεις.</p> <img alt="12" data-entity-type="file" data-entity-uuid="e4c7fea9-8496-43e4-a99f-17b981282602" src="/sites/default/files/inline-images/fr1.jpg" class="align-center" /><p><strong><u>3.ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΓΡΙΑΝΑΣ-ΡΟΔΟΠΑΙΟΥΣ-ΠΟΜΑΚΟΥΣ</u></strong></p> <p> </p> <p>Αγαπητοί  συμπατριώτες μας, ΑΓΡΙΑΝΕΣ-ΡΟΔΟΠΑΙΟΙ-ΠΟΜΑΚΟΙ είσαστε συνεχιστές της ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΡΑΚΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΙΑΝΩΝ.</p> <p>Οι αρχαίοι πρόγονοί σας βοήθησαν τον ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, ως ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ ΠΕΛΤΑΣΤΕΣ, στην μεγάλη του εκστρατεία προς τον Ινδό ποταμό.</p> <p>Οι τότε πρόγονοί σας λάτρευαν τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, μέχρι το 313 μ.Χ, οπότε ο Μέγας Κωνσταντίνος με το Διάταγμα των ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ περί ανεξιθρησκείας τους ώθησε προς τον χριστιανισμόν.</p> <p>Από το 313 μ.Χ μέχρι τα μέσα του 18<sup>ου</sup>αιώνος, οι πρόγονοί σας, επί χίλια τετρακόσια (1400) έτη, ήσαν Χριστιανοί. Για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς των, αναγκάστηκαν να αλλαξοπιστήσουν και να προσχωρήσουν στην μουσουλμανική θρησκεία.</p> <p>Όμως μέσα στις φλέβες των προγόνων σας και στις δικές σας φλέβες, το αίμα συνεχίζει να είναι ελληνικό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου σας, η αρχιτεκτονική των σπιτιών των σας χωρίς καφασωτά χαρεμπλίκια, τα ήθη και τα έθιμά σας, η φορεσιά σας, τα ανασκαφικά ευρήματα της περιοχής στην οποία διαβιείτε, ακόμα και τα τραγούδια σας είναι παράφραση των Ελληνικών λαϊκών τραγουδιών.</p> <p><strong>Είσαστε η περισσότερον αγνή και καθαρόαιμη ελληνική φυλή.</strong></p> <p><strong>Το υπόλοιπο της ζωής σας είναι στα χέρια σας και στα χέρια των απογόνων σας.</strong></p> <p><strong>Έχετε το αυτεξούσιο από τη ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ να πράξετε, όπως εσείς θέλετε, χωρίς κανένα φόβο και χωρίς καμία εντροπή.</strong></p> <p><strong>ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ.</strong></p> <p><strong>Σας συγχαίρω.</strong></p> <p> </p> <p><strong><u>4.ΕΠΙΛΟΓΟΣ</u></strong></p> <p>Εμφιλοχωρεί, στα κατάβαθα της ψυχικής μου οντότητας, μια κρυφή ελπίδα: Το ΑΡΘΡΟ αυτό να ηχήσει σε ευήκοα ώτα, υψηλά ισταμένων ΚΡΑΤΙΚΩΝ λειτουργών,  ώστε η ονομασία αυτή των υπερήφανων αυτών ανθρώπων, να αποκτήσει την ορθή και αληθινή λέξη-ΑΓΡΙΑΝΕΣ-και να έχει και την αρμόζουσα νομική κάλυψη.</p> <p> </p> <p>Γένοιτω !!!</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>Γράφει ο Χρήστος Κων. Τσιαλίκης - Υποστράτηγος ε.α. - Θεολόγος</p> <p align="right"> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 03:33</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/fr1.jpg?itok=Awq51ICr" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=561&amp;2=comment&amp;3=comment" token="b01d9618"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 08:33:47 +0000 desmosekdoseis 561 at http://eaas.gr ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ; http://eaas.gr/news/apeitharchia-e-protoboylia <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ; </span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong>ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ; Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΑΤΣΙΜΗΤΡΟΥ</strong></p> <p>   Δρ. Ιωάννης Παρίσης  Υποστράτηγος ε. α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων, (<a href="http://www.acastran.gr">www.acastran.gr</a>)&lt;</p> <p>Αφορμή για το κείμενο αυτό μου έδωσε το άρθρο Ανωνύμου, με τίτλο «Ο αφανής ήρωας της εποποιίας του 1940, αντιστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος!! Μια ηρωική και τραγική μορφή!!!» που κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο, μαζί με άλλα παρόμοια άρθρα που μιλούν για «αγνόηση των διαταγών της ανωτάτης Ηγεσίας, για «διαταγή που ρίχθηκε στον κάλαθο των αχρήστων», για «απείθεια», για το ότι «έγραψε στα παλιά του υποδήματα» τους ανωτέρους του και άλλα πολλά που αν δεν ήταν όντως τραγικά θα μπορούσαμε σίγουρα να τα χαρακτηρίσουμε ως φαιδρά.</p> <p>Θεωρώ πως θα πρέπει κάποτε να πάψει αυτός ο μύθος περί «ανυπακοής» και «απείθειας» του Κατσιμήτρου, που συνήθως συνοδεύεται από επικρίσεις της ανωτάτης Ηγεσίας για ηττοπάθεια, ανικανότητα, ίσως και έλλειψη… πατριωτικού φρονήματος (!). Έχουμε ευθύνη ως στρατιωτικοί να ενημερώσουμε τους αδαείς αρθρογράφους, αλλά και τους καλόπιστους αναγνώστες που αγνοούν ίσως ότι όλα αυτά συνιστούν ανυπόστατα στοιχεία και διαστρέβλωση της  πραγματικότητας.</p> <p>Δεν θα επεκταθώ στις ιστορικές ανακρίβειες που περιλαμβάνει το προαναφερθέν άρθρο, αλλά και τα παρόμοια που κυκλοφορούν, τις υπερβολές και τα φανταστικά γεγονότα. Είναι προφανές, από το όλο ύφος και την χρησιμοποιούμενη ορολογία και φρασεολογία ότι ο συντάκτης δεν είναι στρατιωτικός (το εύχομαι τουλάχιστον), αφού φαίνεται να αγνοεί στοιχειώδη ζητήματα σχεδιάσεως στρατιωτικών επιχειρήσεων, διαδικασιών εκδόσεως διαταγών, εφαρμογής σχεδίων, αναφοράς-ενημέρωσης προϊσταμένου κλιμακίου κλπ.</p> <p>Διαβάζω στο παντελώς ανιστόρητο άρθρο του Ανωνύμου:</p> <p>«Ο διοικητής της ηρωικής Ογδόης, αποφάσισε να πετάξει τις διαταγές των επιτελαρχών στα σκουπίδια και να αψηφήσει τις βουλές των ανωτέρων του! (…) …όχι μόνο δεν υπάκουσε στα απαισιόδοξα κελεύσματα της Αθήνας αλλά παρέταξε αντιθέτως την άμυνά του στην πρώτη γραμμή, εκδίδοντας δικό του φιρμάνι στους άντρες του: «ουδεμία σκέψη διά υποχώρησιν, η τελευταία γραμμή αμύνης είναι εδώ, μέχρις εσχάτων»</p> <p>Αυθαίρετες φράσεις που δεν υπάρχουν σε κανένα έγγραφο και επινοήσεις που βρίσκονται εκτός πραγματικότητας. Προς υποστήριξη των θέσεών τους επικαλούνται την Ημερησία Διαταγή του Κατσιμήτρου της 28ης Οκτωβρίου 1940. Όμως στη διαταγή αυτή αναγράφεται: «Η Κυβέρνησις απέρριψε την αίτησιν ταύτην και διατάσσει αντίστασιν μέχρις εσχάτων». Άρα, την «απάντηση» τους τη δίνει ο ίδιος ο Κατσιμήτρος.</p> <p>Ο Κατσιμήτρος ήταν ένας ικανότατος και ηρωικός Μέραρχος. Όμως το να είναι κάποιος ήρωας δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να είναι και απείθαρχος, ή έστω ανυπάκουος. Κακώς η πρωτοβουλία ερμηνεύεται από κάποιους ως απειθαρχία.</p> <p>Τα προηγηθέντα</p> <p>Το ΓΕΣ, που παρακολουθούσε συνεχώς την κατάσταση στην Αλβανία, εκτίμησε – ορθώς – ότι η κυρία προσπάθεια των Ιταλών θα κατευθυνόταν προς την Ήπειρο και όχι προς τη Δυτική Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη. Εκτίμησε δηλαδή ότι ο Κατσιμήτρος και οι Ηπειρώτες του θα δεχόντουσαν το κύριο βάρος της ιταλικής επιθέσεως. Στις 24 Αυγούστου   </p> <p> </p> <p>αποστέλλονται στον Κατσιμήτρο νέες οδηγίες επιχειρήσεων, στο τέλος των οποίων αναγράφεται:</p> <p>«Αναγνωρίζεται η δυσχερής θέσις εις την οποία ευρίσκεται η Μεραρχία. Η Κυβέρνησις δεν αναμένει βεβαίως παρά της Μεραρχίας νίκας, δεδομένης της αριθμητικής υπεροχής του αντιπάλου, αναμένει όμως εκ ταύτης να σώσει την τιμήν των ελληνικών όπλων. Και προς τούτο δύναται ο διοικητής της Μεραρχίας να θέσει τα δυνάμεις αυτής όπως αυτός νομίζει καλύτερον».</p> <p>Η διαταγή αυτή πυροδότησε τις μετέπειτα επικρίσεις για «ηττοπαθή» Ηγεσία, η οποία ήθελε απλώς να «πέσουν μερικές τουφεκιές για την τιμή των όπλων». Πρόκειται όμως για προφανή διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Οι επικριτές της Ηγεσίας αποσιωπούν – προδήλως εσκεμμένως – ότι, προκειμένου να μην υπάρξουν αμφιβολίες, ο Παπάγος εξέδωσε στις 16 Σεπ 1940, διαταγή στην οποία, μεταξύ των άλλων, καθορίζει ότι:</p> <p>«Η τιμή των ελληνικών όπλων απαιτεί όπως οιονδήποτε τμήμα σε οιανδήποτε κατάστασιν και αν ευρεθεί, οφείλει να πολεμήσει μέχρι και του τελευταίου ανδρός και του τελευταίου φυσιγγίου».</p> <p>Η φράση ότι «δεν αναμένονται από την Μεραρχία νίκες», σε συνδυασμό με την πρωτοβουλία που παρεσχέθη στον διοικητή της, κάλυπτε πλήρως τον Κατσιμήτρο ό,τι και αν έκανε. Αφέθηκε λοιπόν στον Μέραρχο η απόφαση, γιατί κανείς δεν γνώριζε τι συμβαίνει στον τομέα του καλύτερα από εκείνον. Ο Αρχιστράτηγος του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και αυτό προκύπτει από προσωπική επιστολή με ημερομηνία 22 Αυγ 1940, στην οποία του έγραφε:</p> <p>«Αγαπητέ Κατσιμήτρο, (…) Επιθυμώ να γνωρίζεις ότι τόσον η Κυβέρνησις όσον και εγώ σε περιβάλλομεν μετ’ απολύτου εμπιστοσύνης και πλήρους εκτιμήσεως. (…) Σε ασπάζομαι εγκαρδίως. Αλέξανδρος Παπάγος.»</p> <p>Θα πρέπει εξαρχής να επισημανθεί ότι οι αρθρογραφούντες περί της «απείθειας» του Κατσιμήτρου –που προφανώς κάτι άκουσαν, κάτι διάβασαν- ξεκινούν από την λανθασμένη άποψη ότι το Σχέδιο του Γενικού Στρατηγείο προέβλεπε παραχώρηση εθνικού εδάφους. Η πραγματικότητα είναι ότι τα Σχέδια ΙΒα και ΙΒβ προέβλεπαν προωθημένη άμυνα, χωρίς παραχώρηση εθνικού εδάφους. Η απόφαση αυτή του Παπάγου απεδείχθη από το αποτέλεσμα επιτυχέστατη, διότι απέκρουσε τον εισβολέα κατά το δυνατό πλησιέστερα προς τα ελληνοαλβανικά σύνορα και κάλυψε πλήρως τη γενική επιστράτευση και τη στρατηγική συγκέντρωση των ελληνικών δυνάμεων.</p> <p>Ο Κατσιμήτρος δεν ήταν απλώς ένας ικανότατος στρατηγός. Ήταν δεμένος με τη Μεραρχία του αλλά και με τη γη της Ηπείρου. Από το 1938, που ανέλαβε τη διοίκηση της VIIIης Μεραρχίας είχε αφιερωθεί στο να καταστήσει την Ήπειρο αληθινό προμαχώνα. Στο πλαίσιο της ελευθερίας αποφάσεως που του παρείχαν το Σχέδιο Επιχειρήσεων και οι Οδηγίες του Γενικού Στρατηγείου, επέλεξε να αμυνθεί επί της Γραμμής ΕΛΑΙΑ-ΚΑΛΑΜΑΣ. Δεν παρέβη καμία διαταγή, ούτε θα τις παρέβαινε αν συμπτυσσόταν στη Γραμμή ΑΡΑΧΘΟΣ-ΖΥΓΟΣ ΜΕΤΣΟΒΟΥ. Την απόφασή του αυτή την ανέφερε στο ΓΕΣ, κατά τα προβλεπόμενα, και εγκρίθηκε. Έτσι γίνεται στο Στρατό. Κανείς δεν κάνει του κεφαλιού του.</p> <p>Τις παραμονές της ιταλικής επιθέσεως τηλεφωνεί στον αρμόδιο επιτελή του ΓΕΣ, στον οποίο λέγει τα εξής:</p> <p>«Αναφέρατε παρακαλώ στον κ. Αρχηγόν του ΓΕΣ ότι, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αύριον την πρωίαν ή κατά τη διάρκεια της νυκτός 27 προς 28 Οκτωβρίου θα έχωμεν ιταλικήν επίθεσιν. Η Μεραρχία θα εκτελέσει το καθήκον της προς την πατρίδα, συμφώνως προς τας διαταγάς και οδηγίας του Γενικού Επιτελείου. Δύναμαι να βεβαιώσω υπευθύνως τον κ. Αρχηγόν ΓΕΣ – και τονίζω τούτο ιδιαιτέρως – ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί από το Καλπάκι.»</p> <p>Τι πιο προφανές; Ο ίδιος ο Κατσιμήτρος, πρώτον λέγει ότι θα εφαρμόσει τις διαταγές και οδηγίες του Γενικού Επιτελείου, και δεύτερον αναφέρει την απόφασή του στους προϊσταμένους του. Πόσο άσχετος ή εμπαθής πρέπει να είναι κάποιος για να τον χαρακτηρίσει ως «απείθαρχο».</p> <p>Οι Αμυντικές Επιχειρήσεις</p> <p>Στο αριστερό της ελληνικής αμυντικής διατάξεως, η VIIIη Μεραρχία έπειτα από επικό αγώνα που κράτησε μέχρι την 7η Νοε, απέκρουσε την ιταλική επίθεση, στον κεντρικό τομέα του Καλπακίου, καθώς και στον παραλιακό της Θεσπρωτίας. Οι ιταλικές μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες δυνάμεις καθηλώθηκαν. Ο στρατηγός Κατσιμήτρος τήρησε την υπόσχεσή του: οι Ιταλοί δεν πέρασαν!</p> <p>Πρόβλημα σοβαρό, ωστόσο, δημιουργήθηκε στον κεντρικό τομέα του μετώπου, στον ορεινό όγκο της Πίνδου, όπου η συντριπτική υπεροχή των Ιταλών εξανάγκασε το Απόσπασμα Δαβάκη, δυνάμεως 2.500 ανδρών, παρά τον ηρωικό του αγώνα, να συμπτυχθεί μέχρι το χωριό Βωβούσα, βορείως του Μετσόβου. Οι επίλεκτοι αλπινιστές της Μεραρχίας «ΤΖΟΥΛΙΑ», δυνάμεως σχεδόν 11.000 ανδρών, προχωρούσαν απειλητικά προς το Μέτσοβο. Τυχόν κατάληψη της διαβάσεως του Μετσόβου θα τους έδινε τη δυνατότητα να ελέγξουν την οδό ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ – ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ, οπότε, αφενός θα επιτύγχαναν υπερκέραση της VIIIης Μεραρχίας και των Ιωαννίνων, αφετέρου θα διανοιγόταν η οδός προς την Αθήνα μέσω της θεσσαλικής πεδιάδας.</p> <p>Προ της καταστάσεως αυτής το Γενικό Στρατηγείο αντέδρασε αμέσως και αποτελεσματικά:</p> <p>Την 29η Οκτωβρίου προώθησε το Β’ ΣΣ, από την περιοχή της Θεσσαλίας στη Δυτική Μακεδονία (περιοχή Πενταπόλεως-Επταχωρίου).</p> <p>Την ίδια ημέρα προώθησε, τη Μεραρχία Ιππικού, από την περιοχή Θεσσαλονίκης στην περιοχή Μετσόβου, με αποστολή την εξασφάλιση του άξονα ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ – ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ.</p> <p>Την 31η Οκτωβρίου προώθησε την Ταξιαρχία Ιππικού, η οποία ανήκε στις εφεδρείες του Αρχιστρατήγου, και την έθεσε υπό την διοίκηση του Β’ ΣΣ, βορειοανατολικά του Μετσόβου.</p> <p>Προώθησε επίσης στην Ήπειρο το Α’ ΣΣ, από την Αθήνα, όπου ήταν η έδρα του, ενώ οι μονάδες του συμπληρώνονταν με επιστράτευση.</p> <p>Προώθησε στο μέτωπο κάθε τμήμα που ολοκλήρωνε την επιστράτευσή του, σύμφωνα με τα σχέδια.</p> <p>Τέλος, διέταξε την Αεροπορία να βομβαρδίσει το αεροδρόμιο της Κορυτσάς, αποφεύγοντας να πλήξει κατοικημένες περιοχές.</p> <p>Εξέδωσε, επίσης, αυστηρή διαταγή, ώστε να εμπνευσθεί σε όλους το απαιτούμενο πνεύμα θυσίας, «καθ’ όσον παρετηρήθησαν περιπτώσεις κατά τας οποίας μικραί μονάδες δεν επέδειξαν κατά τας πρώτας συγκρούσεις το επιβαλλόμενον πνεύμα σταθερότητος και θυσίας. Πάσα αδικαιολόγητος υποχώρησις δέον να επισύρει αυστηρά μέτρα.» </p> <p> </p> <p>Στον βορρά, το Τμήμα Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας (ΤΣΔΜ) που είχε εγκαίρως προϊδεασθεί με διαταγή του Γενικού Στρατηγείου, ήταν έτοιμο και κατάλληλα προσανατολισμένο.</p> <p>Την 1η Νοε, οι δυνάμεις του Β’ ΣΣ (αντιστράτηγος Δημήτριος Παπαδόπουλος), με την Ιη Μεραρχία, του υποστρατήγου Βασιλείου Βραχνού, την  Vη Ταξιαρχία Πεζικού, του συνταγματάρχη Αναστάσιου Καλή, και την Ταξιαρχία Ιππικού, του συνταγματάρχη Σωκράτη Δημάρατου, επιτίθενται κατά του αριστερού πλευρού του θύλακα που δημιούργησε η ΤΖΟΥΛΙΑ στην Πίνδο.</p> <p>Από το νότο, η Μεραρχία Ιππικού, με διοικητή μια άλλη ηγετική μορφή, τον υποστράτηγο Γεώργιο Στανωτά, εξορμά, με υψηλό επιθετικό πνεύμα, από την περιοχή του Μετσόβου προς βορρά, ανατρέποντας τους ορμητικούς χιονοδρόμους των Ιταλών. Αποστολή της ήταν να επιτεθεί στην κατεύθυνση προς Κόνιτσα και να αποκαταστήσει σύνδεσμο με τη σκληρά δοκιμαζόμενη VIIIη ΜΠ (αριστερά) και το Β’ΣΣ ) δεξιά.</p> <p>Η Μεραρχία «ΤΖΟΥΛΙΑ» συντρίβεται, και σε λίγες ημέρες οι Ιταλοί βρίσκονται πέραν των ελληνικών συνόρων.</p> <p>Γράφει ο Ελβετός στρατιωτικός συγγραφέας Eddy Bayer, στο δίτομο έργο του «Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΩΝ»: «Ο στρατηγός Παπάγος ενισχύθη επί των κορυφογραμμών και από της 4ης μέχρι της 7ης Νοεμβρίου, προσέβαλε την δυστυχισμένην μεραρχία «ΤΖΟΥΛΙΑ» δια συγκεντρωτικής επιθέσεως εκ των άνω προς τα κάτω. Η συμφορά του στρατηγού Μάριο Τζιρότι δεν ήτο δυνατόν να γίνει περισσότερον πλήρης».</p> <p>Η Ελληνική Αντεπίθεση</p> <p>Μεταξύ των υπερβολών που περιέχονται στα εν λόγω άρθρα, είναι και το ότι ο Κατσιμήτρος αφού απέκρουσε τους Ιταλούς, «πέρασε στην αντεπίθεση». Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στο άρθρο του Ανωνύμου:</p> <p>«Αν ο διοικητής της Ογδόης είχε υπακούσει, τότε η έκβαση του πολέμου θα ήταν προφανώς διαφορετική. Ήταν η απείθειά του στις διαταγές της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας που έγραψε χρυσές πολεμικές σελίδες για το έθνος και οδήγησε στο Έπος του 1940. Γιατί μετά την άμυνα, ήρθε η ολομέτωπη επίθεση! Ο Κατσιμήτρος πέρασε την κατάλληλη στιγμή σε σφοδρή αντεπίθεση και έδιωξε πέραν των ελληνικών συνόρων τους Ιταλούς εισβολείς, καταδιώκοντάς τους μέσα στο αλβανικό έδαφος και απελευθερώνοντας ταυτοχρόνως ελληνικές περιοχές.»</p> <p>Είναι προφανής η άγνοια τόσο των ιστορικών στοιχείων, όσο και του πώς διεξάγονται οι επιχειρήσεις. Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Το ότι με την απείθεια μπορούν να γραφούν χρυσές πολεμικές σελίδες (!!!), τα περί «ολομέτωπης επίθεσης», ή τα περί «σφοδρής αντεπίθεσης»;</p> <p>Ας δούμε συνοπτικά τα γεγονότα:</p> <p>Οι ελληνικές εφεδρείες άρχισαν να καταφθάνουν στο μέτωπο στις αρχές Νοεμβρίου. Έτσι, ο Παπάγος πέτυχε κατάλληλη συγκέντρωση δυνάμεων ως τα μέσα Νοεμβρίου, πριν εξαπολύσει αντεπίθεση. Η ελληνική στρατιωτική Ηγεσία είχε αντιμετωπίσει την κατάσταση κατά τρόπον ορθό και αποτελεσματικό, σε ολόκληρο το μέτωπο.</p> <p>Στις 13 Νοε – μόλις 16 ημέρες μετά την ιταλική εισβολή – ο Ελληνικός Στρατός, πλήρως κινητοποιημένος και έχοντας αποκαταστήσει το εθνικό έδαφος, πέρασε στην αντεπίθεση, έχοντας πλέον την πρωτοβουλία. Ένδεκα Μεραρχίες Πεζικού, δύο Ταξιαρχίες Πεζικού, και η Μεραρχία Ιππικού, είχαν απέναντί τους δεκαπέντε ιταλικές Μεραρχίες Πεζικού και μία Τεθωρακισμένη.</p> <p>Στον τομέα της Δυτικής Μακεδονίας, το ΤΣΔΜ, με το Γ’ΣΣ από τη Θεσσαλονίκη και με την ενίσχυση μονάδων από ολόκληρη τη Βόρειο Ελλάδα, εξαπέλυσε στις 14 Νοε επίθεση με κατεύθυνση την Κορυτσά, η οποία κατελήφθη στις 22 Νοε.</p> <p>Στον τομέα της Ηπείρου, το μεν Α’ΣΣ, αριστερά, με τις ΙΙ, ΙΙΙ,  ΙV  και VΙΙΙ   Μεραρχίες και το δε Β’ΣΣ, δεξιά, στο κέντρο της όλης ελληνικής διατάξεως, με τις Ι,  ΧΙ, ΧV  Μεραρχίες και την V Ταξιαρχία, προέλασαν στη Βόρεια Ήπειρο.</p> <p>Εφεδρείες του Αρχιστρατήγου η V ΜΠ, η Μεραρχία Ιππικού και η Ταξιαρχία Ιππικού.</p> <p>Κατά την φάση αυτή (από 14 Νοε) της αντεπιθέσεως, η VIIIη Μεραρχία του Κατσιμήτρου, συμμετείχε ενταγμένη πλέον στο Α’ ΣΣ, μαζί με τις ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV Μεραρχίες.</p> <p>Οι αδαείς περί τα στρατιωτικά αρθρογράφοι, πέραν της εμφανούς τάσης τους προς την υπερβολή και τη διόγκωση εκείνων που φαντάζονται ως γεγονότα, αγνοούν το ότι ένας σχηματισμός που επί ημέρες διεξάγει έναν δύσκολο αμυντικό αγώνα, και υφίσταται απώλειες και φθορές, δεν μπορεί να περάσει αυτομάτως στην αντεπίθεση, η οποία είναι δουλειά συνήθως των εφεδρειών, με τις οποίες επεμβαίνει η προϊσταμένη διοίκηση στον αγώνα. Όπως και έπραξε το Γενικό Στρατηγείο (Παπάγος) στην προκειμένη περίπτωση.</p> <p>Διαπιστώσεις</p> <p>Ο Κατσιμήτρος ήταν πράγματι ένας ικανότατος στρατηγός, με ψυχικό σθένος που το μετέδιδε στους υφισταμένους του αλλά και στους κατοίκους της περιοχής. Διαπνεόταν από πνεύμα πρωτοβουλίας, αλλά όχι απείθειας ούτε απειθαρχίας. Δεν ήταν όπως τον παρουσιάζουν πολλοί, που συνήθως δείχνουν ότι έχουν άγνοια και από στρατιωτικές επιχειρήσεις – διαταγές – σχέδια, και από τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα.</p> <p>Άλλωστε ο Παπάγος δεν ήταν από τους Αρχηγούς που ανεχόταν να μην εκτελούνται απολύτως οι διαταγές του. Το έδειξε στην πράξη το 1940, όπως το έδειξε και το 1949. Αν ο Κατσιμήτρος είχε ενεργήσει έστω και κατ’ ελάχιστον διαφορετικά από το Σχέδιο του Γενικού Στρατηγείου θα είχε αντικατασταθεί αμέσως και θα είχε παραπεμφθεί για ανυπακοή ενώπιον του εχθρού.</p> <p>Προφανώς τα γεγονότα δικαίωσαν την απόφαση του Κατσιμήτρου να επιλέξει την συγκεκριμένη γραμμή αμύνης, αλλά ως προς το σκέλος που αφορούσε στον τομέα του. Το Γενικό Στρατηγείο όμως είχε την ευθύνη της άμυνας ολοκλήρου της χώρας, και η επιτυχία σε έναν μόνο τομέα δεν εξασφάλιζε από μόνη της την συνολική νίκη. Τι θα γινόταν, για παράδειγμα, αν οι Ιταλοί πραγματοποιούσαν απόβαση στις ακτές της Ηπείρου; Αυτό είναι το υποθετικό σενάριο, διότι η κυριαρχία του βρετανικού στόλου στην Μεσόγειο δεν τους το επέτρεψε.</p> <p>Έχουμε όμως και το πραγματικό, δηλαδή την επιτυχή εισχώρηση της «ΤΖΟΥΛΙΑ» στον ορεινό όγκο της Πίνδου, μέχρι Βωβούσα – λίγο βορείως Μετσόβου. Αν η «ΤΖΟΥΛΙΑ» έφθανε στο Μέτσοβο ίσως όλα να τελείωναν: Τα Ιωάννινα θα καταλαμβάνονταν ενώ η VIII με τον Κατσιμήτρο θα αντιστεκόταν στο Καλπάκι και τον Καλαμά, αλλά θα είχε εγκλωβιστεί. Παράλληλα θα διανοιγόταν για τους Ιταλούς η οδός προς τη θεσσαλική πεδιάδα. Τι έσωσε την κατάσταση (και την VIIIη Μεραρχία); Η επιτυχής και αποτελεσματική επέμβαση της ανωτάτης ηγεσίας που με κατάλληλη και ταχεία μετακίνηση δυνάμεων και σχεδίαση, εξαπέλυσε αντεπίθεση και διέλυσε τη «ΤΖΟΥΛΙΑ».</p> <p>Κλείνω λέγοντας ότι, ο Κατσιμήτρος ενήργησε απολύτως συμφώνως προς τις διαταγές και το Σχέδιο Επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου. Δεν παρέβη καμία διαταγή ούτε απειθάρχησε. Οι αδαείς αρθρογράφοι του καταλογίζουν «απείθεια», την οποία θεωρούν βέβαια… προσόν! Όμως ένας Μέραρχος, και μάλιστα στη θέση που βρισκόταν ο Κατσιμήτρος, δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται από απείθεια ή ανυπακοή, χαρακτηριστικά που δηλώνουν επιπολαιότητα και ανευθυνότητα. Ένας Μέραρχος δεν πετάει ποτέ τις διαταγές των ανωτέρων του στον κάλαθο των αχρήστων. Πόση επιπολαιότητα μπορεί να χαρακτηρίζει έναν που γράφει ή λέει τέτοια πράγματα!</p> <p>Όλα δείχνουν ότι τον Κατσιμήτρο τον διέκρινε η σύνεση και η φρόνηση, σε συνδυασμό με διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες, υψηλό φρόνημα, αίσθημα ευθύνης, θάρρος της γνώμης, συγκροτημένη σκέψη και προπάντων πνεύμα πρωτοβουλίας. Ένας τέτοιος στρατηγός δεν μπορεί να είναι απείθαρχος ούτε να αγνοεί τις διαταγές των προϊσταμένων του, όπως, με περισσή επιπολαιότητα, τον παρουσιάζουν οι αδαείς αρθρογράφοι. Αντιθέτως, γνωρίζει το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο ενεργεί, ενημερώνει τους ανωτέρους του για τις αποφάσεις του και ζητά την έγκριση. Όπως και έγινε.</p> <p>Αναμφιβόλως ο Κατσιμήτρος είναι άξιος επαίνων και τιμών για ότι έπραξε. Ένας ηγέτης ψύχραιμος και αποφασιστικός που την πλέον κρίσιμη στιγμή για την άμυνα της Πατρίδας, και παρά το γεγονός ότι του δινόταν η δυνατότητα επιλογής της συμπτύξεως, ανέλαβε την πρωτοβουλία να εμμείνει στην αρχική απόφαση του αντιτάσσοντας σταθερή άμυνα στην οργανωμένη τοποθεσία του Καλαμά άνευ ιδέας υποχωρήσεως. Ήταν ευχής έργο για την Ελλάδα το γεγονός ότι, στην πλέον κρίσιμη στιγμή και στον πλέον κρίσιμο τομέα του ελληνο-ιταλικού πολέμου βρέθηκε ένας ικανός και ηρωικός στρατηγός, του μεγέθους του Κατσιμήτρου.</p> <p> </p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 03:32</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/eaas_logo_3.jpg?itok=3mHea3JJ" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=560&amp;2=comment&amp;3=comment" token="112412f6"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 08:32:42 +0000 desmosekdoseis 560 at http://eaas.gr ΟΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ «ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΞΑΝΘΗΣ» http://eaas.gr/news/oi-anypostates-dikastikes-diekdikeseis-tes-paranomes-toyrkikes-enoses-xanthes <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΟΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ «ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΞΑΝΘΗΣ»</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong>ΟΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ «ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΞΑΝΘΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ</strong></p> <p><strong> Γράφει ο </strong><strong>Αντγος ε. α.  Ευάγγελος Γριβάκος,– Νομικός</strong></p> <p><strong>Η «ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΞΑΝΘΗΣ» (ΤΕΞ) είναι ένα από τα σωματεία της μουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, με έδρα την Ξάνθη. Ιδρύθηκε το 1927 ως «Οίκος της Τουρκικής Νεολαίας της Ξάνθης» και το 1936, με Απόφαση του Πρωτοδικείου Ξάνθης, έλαβε την τελική της ονομασία (ΤΕΞ) την οποίαν και διατηρεί μέχρι σήμερα.</strong></p> <p><strong>Σκοπόςτης Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8 του  Καταστατικού της, είναι «[…..]να εργασθεί υπέρ της πνευματικής, σωματικής και ψυχικής διαπαιδαγωγήσεως των Τούρκωντης Δυτικής Θράκης,  να δημιουργήσει μεταξύ αυτών ειλικρινείς δεσμούς αλληλεγγύης και   φιλίας και να συμβάλει στην   διάδοση των πνευματικών, κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων των προελθουσών εκ της τουρκικής μεταπολίτευσης […..]»(σ.σ.εννοεί την μεταπολίτευση του Μουσταφά  Κεμάλ ).</strong></p> <p><strong>Το 1984,οι τότε Νομάρχες Ξάνθης και Ροδόπης αποφάσισαν από κοινού την απαγόρευση λειτουργίας τηςΤΕΞ, (όπως και δύο άλλων μουσουλμανικών σωματείων, της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτινής» και της « Ένωσης Τούρκων Δασκάλων»), ως «ενεργούντων εκτός νόμου».Παρότι, όμως, η Ελληνική Δικαιοσύνη απέρριψε την Προσφυγή της ΤΕΞ που ακολούθησε, η Απόφαση των Νομαρχών ουδέποτε εξετελέσθη και η Οργάνωση  συνέχισε μέχρι και  των ημερών μας τις έκνομες δραστηριότητές της που συνοψίζονταιστην ευρύτερη προώθηση των  θέσεων και επιδιώξεων της Τουρκίας στην Δυτική Θράκη, σε συνδυασμό με υποστήριξη της  ανθελληνικής προπαγάνδας της Άγκυρας,  υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο αυτής, μέσω του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής.</strong></p> <p><strong>H</strong><strong>απαγόρευση του εν λόγω σωματείου επαναλήφθηκε τον Νοε. 1987 με Απόφαση του Εφετείου Θράκης, το οποίο διαπίστωσε το  ασυμβίβαστομεταξύ των Αρχών που διέπουν την Ελληνική Πολιτεία και του Καταστατικού του, υπό την έννοια ότι  δεν διευκρινίζονταν σε  ικανοποιητικό βαθμό  οι σκοπιμότητες των «μεταρρυθμίσεων» που επαγγέλλονταν και σε τι ακριβώς αποσκοπούσαν.</strong></p> <p><strong>Περαιτέρω, με την 31/2002 νέα  Απόφασή του, το Εφετείο Θράκηςαπεδέχθη ότι η λέξη «ΤΟΥΡΚΙΚΗ» που χρησιμοποιεί στον λογότυπό της και άλλους τίτλους η Οργάνωση για την περιγραφή της εν Ελλάδι μουσουλμανικής μειονότητας, «απειλούσε την δημόσια τάξη» και καθόρισε ότι « θα έπρεπε να χρησιμοποιείταιαποκλειστικά και μόνον όταν αναφέρονταν σε Τούρκους πολίτες και όχι στους Έλληνες Μουσουλμάνους», εντολή στην  οποίαν ποτέ δεν υπάκουσε  η ΤΕΞ. Κατόπιν της ανωτέρω παραδοχής,  το Δικαστήριο διέταξε την διάλυσητης Οργάνωσης με την αιτιολογία ότι « θεωρεί αυτήν (την διάλυση) ως αναγκαίο μέτρο για την διαφύλαξη της κοινωνικής ισορροπίας και γαλήνης μεταξύ των δύο Κοινοτήτων, της Μουσουλμανικής και της Χριστιανικής, και, κατ΄επέκταση, της γαλήνης της Χώρας».</strong></p> <p><strong>Η εφετειακή Απόφαση ξεσήκωσε νέο κύκλο αντιδράσεων εκ μέρους των Μουσουλμάνων της Δυτικής  Θράκης οι οποίοι, μάλιστα,  έχουν συγκροτήσει και ένα συλλογικό  διοικητικό Όργανο, την  «Ανωτάτη Συμβουλευτική Επιτροπή», που λειτουργεί ως οιονεί τοπική τουρκική κυβέρνηση. Η ΤΕΞ άσκησε Αναίρεση στον Άρειο Πάγο με Αίτημα την Ανάκληση της 31/2002 Απόφασης,η Ολομέλεια του οποίου επεσήμανε τα εξής : α)Από  την διατύπωση του σκοπού της Ένωσης προκύπτει αβίαστα η προσπάθεια εκ μέρους των στελεχών και των μελών της (σ.σ. όπισθεν των οποίων κρύπτονται οι πάτρωνές τους, οι Τούρκοι) για αναγνώριση και εγκαθίδρυση εντός της Ελληνικής Επικράτειας, μιας τουρκικής μειονότητας,σε αντίθεση με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάννης 1923 που προβλέπει την ύπαρξη αποκλειστικώς και μόνο θρησκευτικής (μουσουλμανικής) μειονότηταςστην περιοχή. β)Ο χαρακτηρισμός «ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΝΩΣΗ» στην επωνυμία του σωματείου είναι παραπειστικός, διότι δεν δηλώνει απλά το σύνολο ατόμων συνδεομένων με μια απώτερη τουρκική  καταγωγή – όπως θέλει να παρουσιάζεται η ηγεσία του – αλλά ατόμων συγκεκριμένης εθνότητας/υπηκοότητας (της τουρκικής) με τις απαιτήσεις και τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται από την  διεθνή έννομο  τάξη για  τις εθνικές μειονότητες. Και  είναι συμβατικά αναγνωρισμένο ότι οι Μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν ελληνική υπηκοότητα, υποκείμενοι στους νόμους του Ελληνικού κράτους, όπως ακριβώς και οι λοιποί Έλληνες πολίτες. Δημιουργείται, εν ολίγοις, ανύπαρκτο μεν αλλά μείζον μειονοτικό πρόβλημαπου προκαλεί παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Χώρας μας.</strong></p> <p><strong>Με βάση τις παραπάνω σκέψεις-και όχι μόνο αυτές-η  Ολομέλεια του Αρείου Πάγου,   με την 4/2005ομόφωνη Απόφασή της (ψήφοι 28-0), απέρριψε την Αναίρεση της ΤΕΞ,  επικύρωσε την 31/2002 του Εφετείου Θράκης και όρισε την συνέχιση της  εξάλειψης της εγγραφής της  από το  «Βιβλίο Σωματείων» του Πρωτοδικείου Ξάνθης. </strong></p> <p><strong>Στις αιτιάσεις του για την λήψη της εν λόγω Απόφασης, ο Άρειος Πάγος περιέλαβε και το δεδικασμένο της Απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  (ΕΔΑΔ) επί της υπό ημερομηνία 17 Φεβρ. 2004, Προσφυγής του  </strong><strong>Gorzelik</strong><strong>  και των άλλων προσώπων κατά του Πολωνικού  κράτους, λόγω αρνήσεως του τελευταίου να προβεί στην επίσημη καταχώριση του γερμανικού σωματείου τους ως «Ένωση των Προσώπων Σιλεσιανής Ιθαγένειας» (σ.σ. η  Σιλεσία είναι περιοχή της Νότιας Πολωνίας). </strong></p> <p><strong>Εκδικάζοντας την υπόθεση </strong><strong>Gorzelik</strong><strong>, το ΕΔΑΔ τόνισε ότι ηΕυρωπαϊκή  Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ΝΔ 53/ 20 Σεπτ. 1974 , στο άρθρο 11αυτής προβλέπει νόμιμους και θεμιτούς περιορισμούς στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι. Συνεπώς οι Αρχές ενός δημοκρατικού κράτους δικαιούνται και υποχρεούνται να λάβουν τα αναγκαία μέτρα κατά του σωματείου εκείνου το οποίο με τις δραστηριότητες  και τις ρητές ή σιωπηρές προθέσεις του θέτει σε κίνδυνο  την εθνική και δημόσια ασφάλεια και τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών του. </strong></p> <p><strong> Η ΤΕΞ προσέφυγε στοΕΔΑΔμε Αίτημα την Ανάκληση της  4/2005 Απόφασης του Αρείου Πάγου. Στις 27 Μαρτ.2008 το  ΕΔΑΔ εξέδωσε την δική του Απόφαση με την οποίαν δικαίωσε την ΤΕΞκαι εγκάλεσε την Ελλάδα για προσβολή της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, κατά τους όρους της ΕΣΔΑ. </strong></p> <p><strong>Η Απόφαση του ΕΔΑΔ αδίκησε κατάφωρα την Χώρα μας, καθόσον δέχθηκε τα εξής εξωφρενικά και ανακόλουθα για τα ελληνικά δεδομένα :</strong></p> <p><strong>---</strong><strong>H</strong><strong>χρήση του όρου</strong><strong>«ΤΟΥΡΚΙΚΗ» </strong><strong>δεν συνεπάγεται αναγκαστικά και επικινδυνότητα του σωματείου για την δημόσια τάξη και  η λειτουργία του δεν μπορεί να απειλήσει την εδαφική ακεραιότητα και εθνική ασφάλεια της Χώρας, δεδομένου ότι οι επιδιώξεις του, σύμφωνα με το Καταστατικό του, θεωρούνται  ειρηνικές και έχουν τεθεί με σκοπό την ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών «των Τούρκων της Δυτικής Θράκης».</strong></p> <p><strong>--- Και αν ακόμη  μοναδικός σκοπός της ΤΕΞ ήταν  να προωθήσει την ιδέα ότι εντός της Ελληνικής Επικράτειας έχει δημιουργηθεί μια </strong><strong>εθνική μειονότητα, η τουρκική</strong><strong>, τούτο, αφ΄εαυτού, δεν θα μπορούσε θα εκληφθεί ως   απειλή στα πλαίσια λειτουργίας μιας δημοκρατικής κοινωνίας, έτι δε περισσότερο διότι  ουδαμού διαφαίνεται ότι τα μέλη του σωματείου  υποστηρίζουν την προσφυγή στην  βία ή σε αντιδημοκρατικά και αντισυνταγματικά μέσα.</strong></p> <p><strong>--- Στην υποτιθέμενη περίπτωση που η ΤΕΞ διέσπειρε πολιτικές ιδέες  αμφισβητούσες την καθεστηκυία τάξη, η Ελλάς, ως   Κράτος Δικαίου, ήταν υποχρεωμένη, κατ΄επιταγή τηςΕΣΔΑ,να αντιμετωπίσει τις προκύπτουσες διαφορές με ανοικτό διάλογο, στα πλαίσια της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. </strong></p> <p><strong>Διαφαίνεται, λοιπόν, ότι η  κρίση του δικάζοντος  Ευρωπαϊκού  Οργάνου δεν αποδείχθηκε  ορθή και αντικειμενική. Διότι λανθασμένα δεν πείσθηκε ότι   πίσω από την  νομικίστικη «βιτρίνα» του Καταστατικού της ΤΕΞ στοιχίζεται μια σειρά παρανόμων δραστηριοτήτων  ακραίων μουσουλμανικών στοιχείων τα οποία, εκτός των άλλων, έχουν κατηγορηθεί ότι διατηρούν σχέσεις με το «Τουρκικό Κόμμα Εθνικιστικής Κίνησης» και την τρομοκρατική οργάνωση «Γκρίζοι Λύκοι»,  δραστηριοποιούμενοι προς εξυπηρέτηση τουρκικών και όχι κοινοτικών συμφερόντων. Τέτοιες δραστηριότητες ενδεικτικά είναι : Οι προπαγανδιστικές εκδηλώσεις (πολιτιστικές, αθλητικές, θρησκευτικές) προς εξύμνηση του κεμαλικού κράτους και χάραξη πολιτικής γραμμής από κοινού με την Τουρκία, εγκωμιαστικά σχόλια για τα σύγχρονα «επιτεύγματα» του τουρκικού στρατού στις Χώρες όπου ενεργεί και εντός Τουρκίας, ανάπτυξη εμπορικών και οικονομικών σχέσεων,  αμοιβαίες επισκέψεις επισήμων προσώπων συνοδευόμενες από  διακοινώσεις  υποστήριξης των γεωπολιτικών  διεκδικήσεων της Τουρκίας,  απροκάλυπτες καταδίκες υποτιθέμενων «τρομοκρατικών» πράξεων κατά του τουρκικού καθεστώτος  (όπως π.χ. των Κούρδων και των «πραξικοπηματιών» του Ιουλίου 2016 ) και διεξαγωγή  εράνων για υποστήριξη των  «θυμάτων» τους, κλπ. </strong></p> <p><strong>Η Ελληνική Κυβέρνηση άσκησε Έφεσηκατά της Απόφασης και αρνήθηκε εκ νέου να αναγνωρίσει την ΤΕΞ.  Τον Δεκ. 2008 το Εφετείο Θράκης απέρριψε την επανεγγραφή της Ένωσης επικαλούμενο το ελληνικό και ευρωπαϊκό δεδικασμένο και δηλώνοντας ότι η Απόφαση  δεν ήταν δεσμευτική  διότι το ΕΔΑΔ δεν έλαβε υπόψη  τις πολιτικές παραμέτρους που υπεισέρχονται στην υπόθεση και τις διατάξεις που αντίκεινται στην δημόσια τάξη. Εδώ εύλογα γεννάται το ερώτημα αν η νομική ομάδα που είχε αναλάβει την υπερασπιστική γραμμή της Ελλάδος  στο Στρασβούργο πρόβαλε σωστά και τεκμηριωμένα τους ανωτέρω ισχυρισμούς .   </strong></p> <p><strong>H</strong><strong>υπόθεση έμενε στάσιμη μέχρι τον Οκτώβριο 2017,όταν η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε νόμο για την   τροποποίηση   της   παρ. 1  του άρθρ. 758 του Κώδικα Πολιτ.  Δικονομίας που καθόρισε  ότι :  Μία οριστική απόφαση εθνικού δικαστηρίου που κρίθηκε  από το ΕΔΑΔ ότι εκδόθηκε κατά παράβαση διατάξεων ουσιαστικού Δικαίου της ΕΣΔΑ (με την επιφύλαξη των όρων   εθνικής ασφάλειας,  δημόσιας τάξης,  πρόληψης  εγκλήματος κλπ), μπορεί να ανακληθεί ή  μεταρρυθμισθείαπό το (εθνικό) δικαστήριο που την εξέδωσε, μετά από αίτηση κάποιου εκ των διαδίκων.</strong></p> <p><strong>Η ρύθμιση έδωσε στην ΤΕΞ αναπάντεχη ευκαιρία επιστροφής στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Στις </strong><strong>16 Οκτ. 2020</strong><strong>εκδικάσθηκε από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου το καινούργιο (δεύτερο) Αίτημά της για την ακύρωση της 4/2005 Απόφασής του,  </strong><strong>την  εγγραφή της στο «Βιβλίο Σωματείων» και  την αδιατάρακτη νομιμοποίηση της δράσης της.</strong></p> <p><strong>Κατανοητοί είναι οι εθνικοί κίνδυνοι που ελλοχεύουν πίσω από την οιαδήποτε «νομιμοποίηση» δράσεως οργανώσεων όπως η ΤΕΞ, για την  υλοποίηση τουρκικών   σχεδίων  εγκαθίδρυσης καθεστώτος συγκυριαρχίας στην Δυτική Θράκη  και, αργότερα,  ενσωμάτωσή της στην Τουρκία . Επιπροσθέτως θα δημιουργηθούν και άλλα ουσιαστικά θέματα, όπως η ανάρτηση τουρκικών επιγραφών στα δημόσια κτήρια, η αναγνώριση της τουρκικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας κλπ. </strong></p> <p><strong>Βέβαια είναι πολύ ενωρίς να γνωρίζουμε την νέα Απόφαση του Αρείου Πάγου. Εν τούτοις, ο γράφων είναι πεπεισμένος ότι δεν θα διαφέρει της προηγούμενης και θα ματαιώσει τα ιταμά σχέδια της Άγκυρας, ερμηνεύοντας συγχρόνως και το επίμαχο άρθρο 11 της ΕΣΔΑ κατά το αληθές και ουσιαστικό περιεχόμενό του. Όμως και η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει να ενεργήσει και αυτή ανάλογα, προς υποστήριξη  της Δικαιοσύνης και των εθνικών συμφερόντων.</strong></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 03:30</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/eaas_logo_2.jpg?itok=O_iSed2w" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=559&amp;2=comment&amp;3=comment" token="70b2b9a2"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 08:30:49 +0000 desmosekdoseis 559 at http://eaas.gr Η ΑΓΩΓΗ, ΩΣ ΑΥΤΑΞΙΑ ΖΩΗΣ http://eaas.gr/news/e-agoge-os-aytaxia-zoes <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Η ΑΓΩΓΗ, ΩΣ ΑΥΤΑΞΙΑ ΖΩΗΣ </span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><em>                                    <strong>Η ΑΓΩΓΗ,  ΩΣ  ΑΥΤΑΞΙΑ ΖΩΗΣ </strong></em></p> <p><em>                                                         Δημήτρης Κ. Μπάκας                                                                                                                             </em></p> <p>                                      </p> <p><em>Κύριο χαρακτηριστικό της εποχής μας η ασύλληπτη νοητικά  <strong>πολυπλοκότητα.</strong>Οι πηγές πληροφοριών άπειρες και η διάδοσή τους ακαριαία. <strong>Η προσέγγιση της αλήθειας είναι, σχεδόν, αδύνατη</strong>. Ο<strong>ι  ειδικοί δεν  μπορούν να περιγράψουν με σαφήνεια και ακρίβεια το όλο μιας κατάστασης.</strong>Νομίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε τα θέματα, αλλά αυτό συνήθως είναι μια πλάνη. Το άτομο αισθάνεται  απομονωμένο, παρά το ότι ζει σε μεγάλους ανθρώπινους σχηματισμούς. Η <strong>αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα</strong>!  Η  <strong>ανασφάλεια και ο φόβος</strong>είναι σήμερα πολύ πιο έντονα από ποτέ και η <strong>ευτυχία των πολλών φαντάζει ως εάν όνειρο απατηλό.</strong></em></p> <p><em>Μοναδικές δυνάμεις μας  στον αγώνα επιβίωσης, είναι οι <strong>συνάνθρωποί μας</strong>, με τους οποίους πρέπει να μάθουμε να ενεργούμε  αρμονικά και ο <strong>εαυτός μας</strong>, τον οποίο <strong>πρέπει να προετοιμάσουμε κατάλληλα</strong>. Ευτυχώς ο άνθρωπος είναι homo educandus, επιδεκτικός παιδείας, ήτοι αγωγής, διδαχής, εκπαίδευσης, και καλλιέργειας. Αυτός είναι ο δρόμος <strong>σωτηρίας μοναδικός</strong>, αλλά  <strong>ανηφορικός , δύσκολος και λίαν επίπονος</strong>.</em></p> <p><em>Η <strong>Παιδεία</strong>(καλλιέργεια και εκπαίδευση) συνιστά επίδραση, που έχει την ίδια πηγή  με το ένστικτο της <strong>γονικής φροντίδας</strong>. Την υπέρτατη ανάγκη  να μπορέσει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει με αυτάρκεια τα προβλήματα, που προκύπτουν από το φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον με τ<strong>ελικό σκοπός την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.</strong></em></p> <p><em> Δεν είναι η απλή συσσώρευση πολλών γνώσεων η <strong>Παιδεία</strong>. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο και μονιμότερο. <strong>Είναι εκείνο που μένει, αφού ξεχαστούν οι γνώσεις!</strong>  Είναι το καλά <strong>ακονισμένο</strong><strong>μυαλό</strong>: Η <strong>ισχυρή κριτική δύναμη</strong>, ώστε να μπορεί να βρίσκει, πίσω από τα επιφαινόμενα την <strong>αλήθεια.</strong>Είναι επίσης μια λεπτά <strong>καλλιεργημένη ευαισθησία</strong>, που  ρυθμίζει το εσωτερικό μας χάος, τα <strong>συναισθήματά </strong>μας. Τέλος είναι η ρωμαλέα <strong>εσωτερική δύναμη</strong>των <strong>αξιών</strong>για ανάληψη της <strong>ευθύνης ηθικών πράξεων</strong>. Αυτά είναι τα αντικείμενα της <strong>ολιστικής παιδείας- αγωγής</strong></em></p> <p><em>Με την αγωγή χαλυβδώνεται η ανθρώπινη ύπαρξη και αντέχει στα ανηλεή χτυπήματα της ζωής, η οποία δεν είναι διασκεδαστικό παιχνίδι, αλλά γεμάτη από σοβαρότατα παιχνίδια. Οι αντοχές αποχτιούνται με τη βάσανο και όχι με την καταβολή της ελάχιστης προσπάθειας. Με τον κόπο της συνεχούς άσκησης στα δύσκολα παιδευτικά μονοπάτια. Είναι άλγημα και αγώνισμα η όλη παιδεία. Όταν την ε<strong>ρωτευθούμ</strong>ε, όμως, γίνεται ένα <strong>παραγωγικό παιχνίδι χαράς</strong>, που α<strong>ξίζει πάρα πολλά</strong>.</em></p> <p><em>Ο άρτια <strong>παιδευμένος άνθρωπος</strong>αισθάνεται την <strong>πληρότητα</strong>, γιατί αποκτά  υψηλό βαθμό <strong>αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης</strong>. Γνωρίζει καλύτερα και  δεν φοβάται την πραγματικότητα. Εξοικειώνεται με τις δυσκολίες. Απελευθερώνεται από δεισιδαιμονίες και προλήψεις. Ευχαριστιέται το <strong>πλάτεμα του εαυτού του</strong>προς τους συνανθρώπους του, τους οποίους αγαπά και τους εμπιστεύεται, γιατί νοιώθει, ότι και εκείνοι τον αγαπούν. Αισθάνεται  αυτάρκης και αποτιμά  τους κινδύνους στα μέτρα τους και όχι σε μεγέθυνση. Δεν άγχεται για πιθανά προβλήματα, αλλά μόνο για τα πραγματικά. Επιλέγει τις πραγματικές ανάγκες και όχι τις πλασματικές, που του δημιουργούν, όσοι τον θεωρούν καταναλωτικό ον, χωρίς νου και κρίση.  Τα άλυτα προβλήματα της ζωής τα υπολογίζει στις σωστές διαστάσεις τους και δεν τα ξορκίζει. Τα <strong>παλεύει με όση ενέργεια</strong>έχει αποκτήσει με την παιδεία του και <strong>δέχεται τα όριά του στις φυσικές τους διαστάσεις</strong>. </em></p> <p><em> Κοντολογίς η  ποιοτική <strong>ολιστική παιδεία είναι</strong>η  <strong>βασική</strong><strong>αυταξία της ζωής </strong>, από την οποία αναδύονται οι λοιπές αξίες. «Η παιδεία παράγει όλα τα αγαθά» (Σωκράτης). Αντίθετα  η ελλιπής παιδεία προκαλεί οδυνηρές συνέπειες. Πειστικότατο παράδειγμα η κρίση που βιώνουμε. Στο βάθος της κρύβεται το μεγάλο έλλειμμα της  ολιστικής παιδείας<strong>.  Τι πιο πειστικό κίνητρο προσωπικής δράσεως για μια γόνιμη καλλιέργεια!</strong></em></p> <p><em> Η αυτοπραγμάτωση ακολουθεί  δύο στάδια: Την <strong>παιδαγωγία </strong>στην νεανική ηλικία και το στάδιο της <strong>ανδραγωγίας (</strong>andragogy)<a name="_ftnref1" title="" id="_ftnref1"><strong>[1]</strong></a>, το οποίο αρχίζει, όταν ο νέος αποκτήσει και προσωπικές εμπειρίες και μπορεί να συμβάλλει σταδιακά στην αγωγή του. Συνεχίζεται δια βίου και έχει,  βασικά, π<strong>ρακτικό χαρακτήρα. </strong> Χωρίς εφαρμογή και πράξη, που σημαίνει πέρας, κάθε καλλιέργεια θεωρείται ημιτελής. Το παράδειγμα και  η συνέπεια λόγων – πράξεων  εμπνέουν την εμπιστοσύνη μεταξύ διδάχου και διδασκομένων. </em></p> <p><em>Η ολιστική δόμηση του ατόμου, η ανδραγωγία, συνιστά, όθεν, την ύψιστη <strong>τέχνη της Ζωής</strong>. Είναι μια συνεχής δια βίου προσαρμογή. Ένα <strong>άλγημα ευγενών αξιών</strong>. Η «βασιλική»  Τέχνη, που μορφοποιεί το ωραιότερο έργο τέχνης της Πλάσης, τον <strong>Άνθρωπο</strong>. <strong>Ουσιαστικά είναι η ίδια η ζωή μας</strong>.  Με αυτή γράφει την ιστορία του ο καθένας μας, γιατί μόνον ο άνθρωπος συμβάλλει με τη θέλησή του στην αυτοπραγμάτωσή του. Απαιτείται <strong>τεράστια εσωτερική του δύναμηγια να επιβιώνει και προσχεδιάζει και το μέλλον  των παιδιών του. </strong></em></p> <p><em>Αν  καταναλώσει όλη την ενέργειά του  για το ίδιο προσωπικό συμφέρον, τότε γίνεται ρίψασπις και επίορκος, ως φθηνός συμφεροντολόγος. Είναι θέμα ηθικό η συμμετοχή μας στην ευθύνη της δημιουργίας παραγωγικού συνόλου. Συνιστά υπέρτατο καθήκον η συμμετοχή μας στο έργο της Κοινωνίας μας με απώτερο σκοπό μια <strong>υπέρτατη, ιδεατή ίσως, πραγματικότητα.</strong></em></p> <p><em>Η συμμετοχή μας είναι  ευθύνης μας, αλλά και το ηθικό εισόδημά μας. Μια προσωπική λύτρωση, η οποία πάντοτε συνοδεύει την εκτέλεση του καθήκοντός μας. Οι ατομικές μας, όμως, δυνάμεις είναι ανεπαρκείς, απέναντι στις φοβερές προκλήσεις του σύγχρονου περιβάλλοντός μας. <strong>Μόνον με τη σύμπραξη με τους συνανθρώπους μας θα έχουμε  ελπίδα για θετικό αποτέλεσμα. </strong></em></p> <p><em>Η  <strong>Ολιστική Παιδεία</strong>συνιστά <strong>ένα αντίδοτο στη δυστυχία</strong>του ανθρώπου. Γιατί  ρίχνει φως στην πραγματικότητα, βελτιώνει τις σχέσεις των συν-ανθρώπων και τελικά, όχι σπάνια, <strong>αμβλύνει την  ένταση της δυστυχίας</strong>. <strong>Μας κάνει πιο δυνατούς και ικανούς, ώστε   να  βιώνουμε την πιο ωραία πλευρά της  ζωής, ακόμη και  στις πολύ δύσκολες πτυχές της.</strong></em></p> <p><em>Η κρίση, η οποία μας κατατρύχει και που είναι ουσιαστικά παγκόσμια, ίσως, είναι και μοναδική ε<strong>υκαιρία αφύπνισης όλων μας</strong>. Τα πρώτα σημάδια είναι ήδη ορατά στη μορφή του <strong>εθελοντισμού.</strong>Τα προβλήματα πια είναι πανανθρώπινα και δεν λύνονται με αλληλοσυγκρούσεις. Απαιτούν δημιουργικό  διάλογο και συναινετικές λύσεις. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζουν, συνέχεια, μέσα στο μίσος και την έχθρα, γιατί  είναι <strong>γεννήματα έρωτα και αγάπης</strong>. Κατά βάση, απεχθάνονται  τον άσχημο και τον κακό εαυτό τους. Από τη φύση τους προτιμούν, ως αξίες, <strong>την αλήθεια</strong>, το <strong>ωραίο</strong>και το <strong>αγαθό</strong>. Μόνον που είναι δυσπρόσιτες αξίες.  Φυτρώνουν μόνον, όπου υπάρχει   σχολαστική και άρτια καλλιέργεια. </em></p> <p><em>Μόνον <strong>η Παιδαγωγία και η Ανδραγωγία αναπτύσσουν τις γόνιμες ανθρώπινες συνειδήσεις, που είναι το μεγάλο ζητούμενο όλων των εποχών</strong>. Και της δικής μας. <strong>Δύσκολη η οδός , αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουμε</strong>.</em></p> <p><em>Η παιδεία είναι ένας διηνεκής και διαχρονικός προοδευτικός θεσμός όλων των ανθρώπινων κοινωνιών. Θεσμός της υψηλής και ειδοποιού ανθρώπινης ποιότητας.  Θεσμός σύγχρονης και μελλοντικής ανθρωπινότητας. Δηλαδή, <strong>ποιότητας προσώπων αρμονικής σύνθεσης</strong>. Δεν απαιτείται υποχρεωτικά υψηλότατο ΙQ. Φυσικά δε βλάπτει πάντοτε η οξύνοια. Αντίθετα. Παρά ταύτα, όμως, απαιτείται και πλούσιος και αρμονικός συναισθηματικός εσωτερικός κόσμος και οπωσδήποτε, όμως, απαιτείται <strong>υψηλό ήθος</strong>. Απαιτείται η εν μέτρω συνύπαρξη όλων των αξιολογικών δυνατοτήτων. Ολόπλευρη, ολιστική και πολύτροπη ανάπτυξη της προσωπικότητας.</em></p> <p><em>Υπέρβαση των προσωπικών αγκυλώσεων και αρμονική ενσωμάτωση στη σύγχρονη και στη διαρκώς εξελισσόμενη  κοινωνία. <strong>Εναρμόνιση και αρμοστικότητα (fitness) με το υγιή σύγχρονο ρυθμό που το άτομο δρα ενεργά. </strong>Όχι παθητικά και παρασιτικά. <strong>Το πρόσωπο –άτομο αποδίδει ωφέλιμη στο περιβάλλον πνευματική αλλά προπαντός πρακτική- ηθική ενέργεια και με την ενέργεια αυτή-δια της ισχύος του, συμβάλλει στην προσωπική δόμηση και έμμεσα στην ανάπτυξη συνεχούς βελτιούμενης και εναρμονιζόμενης στις ανάγκες κοινωνία.</strong></em></p> <p><em>Το τελικό μας  συμπέρασμα, που αναδύεται  αυθόρμητα από μια ψυχή  συντονισμένη στις ποικίλες, τεράστιες και αναπάντεχες δυσχέρειες (ενίοτε θανατηφόρες) της ανθρώπινης ζωής επάνω στον πλανήτη μας είναι το ακόλουθο:</em></p> <p><em>Η π<strong>αιδεία</strong>, με σκοπό τη μόρφωση προσώπου  με  αρμονική σύνθεση γνωστικού, θυμικού και ηθικού περιεχομένου συνιστά <strong>πρώτιστη αυταξία</strong>. Είναι μια <strong>διαρκής άσκηση αρετών με κίνητρο το ιδανικό της συν-ανθρωποποίησης των ατόμων</strong>, σε μια κοινωνία μαζικού χαρακτήρα, όπως η σημερινή. Σήμερα που χομπσιανά κοινωνικά φαινόμενα, όπως  «όλοι εναντίον όλων» ( homo homini lupus est) κυριαρχούν στη ζωή των ανθρώπων, μόνο <strong>η πολύτροπη και ολιστική παιδεία, με στόχο τη μόρφωση ανθρώπινων προσώπων είναι η μοναδική διέξοδος</strong>.</em></p> <p><em>Η  <strong>συν-ανθρωποίηση</strong>, όμως, είναι ανέφικτη χωρίς ειλικρινή <strong>διαλογική σχέση</strong>με τον διπλανό μας με την καλλιέργεια της <strong>αρετής του δημιουργικού διαλόγου</strong>. Περί αυτού του θέματος  στο επόμενο.</em></p> <p>                                                                                      </p> <p><em>                                                                                       Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                          Οκτώβριος 2020</em></p> <p> </p> <div>  <hr align="left" size="1" width="33%" /><div id="ftn1"> <p><a name="_ftn1" title="" id="_ftn1">[1]</a>Άνδρας, με την ομηρική  έννοια του ανθρώπου, «Δίας πατήρ ανδρών τε και Θεών»</p> </div> </div> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 03:28</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/159.jpg?itok=93WNmvWO" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=558&amp;2=comment&amp;3=comment" token="d18b3d4c"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 08:28:36 +0000 desmosekdoseis 558 at http://eaas.gr Ιστορικές Επέτειοι Οκτωβρίου http://eaas.gr/news/istorikes-epeteioi-oktobrioy <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden"> Ιστορικές Επέτειοι Οκτωβρίου</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><h2><strong><a href="http://www.anixneuseis.gr/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ae%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ae%ce%bc%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%b1/" title="Permanent Link to Οκτώβριος, μήνας τριών επισήμων εορταστικών ιστορικών                       γεγονότων και όχι μόνο                 ">Οκτώβριος, μήνας τριών επισήμων εορταστικών</a></strong></h2> <h2><strong><a href="http://www.anixneuseis.gr/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ae%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ae%ce%bc%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%b1/" title="Permanent Link to Οκτώβριος, μήνας τριών επισήμων εορταστικών ιστορικών                       γεγονότων και όχι μόνο                 ">Ιστορικών γεγονότων και όχι μόνο</a></strong></h2> <h2><strong>Του Χαράλαμπου Σ. Τσιτσιμπίκου*</strong></h2> <p><strong>     Κάθε Οκτώβριο η καρδιά της Ελλάδας και του απανταχού Ελληνισμού κτυπάει στη Θεσσαλονίκη από εθνικό παλμό για τις τρείς ιστορικές επετείους του Έθνους τα τελευταία 116 χρόνια. </strong></p> <p><strong>                            Την 13<sup>ην</sup> Οκτωβρίου εορτάζεται ο Μακεδονικός αγώνας και ο θάνατος του Παύλου Μελά.</strong></p> <p><strong>                             Την 26<sup>ην</sup> Οκτωβρίου εορτάζεται η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους.</strong></p> <p><strong>                             Την 28<sup>ην</sup> Οκτωβρίου εορτάζεται η εποποιϊα του ΟΧΙ του 1940, των πολέμων  αρχικά με  τους Ιταλούς και μετά με τους Γερμανούς. </strong></p> <p><strong>                             Όλος ο απανταχού Ελληνισμός ,εντός και εκτός Ελλάδας, τιμά ευλαβικά τις κορυφαίες αυτές επετείους και αποτίει  τον οφειλόμενο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους αθάνατους νεκρούς. </strong></p> <p><strong>                            Με κομμένη την ανάσα ακούει τα μηνύματά τους και συγκρίνει τα ιστορικά γεγονότα των ηρωϊκών εκείνων εποχών με τη σημερινή. Στους χαλεπούς καιρούς μας είναι περισσότερα επίκαιρα παρά ποτέ. Διδάσκουν, εμπνέουν, οδηγούν. Είναι ιερή υποχρέωση να συνειδητοποιήσουμε και να ενστερνισθούμε τα μηνύματα που, μέσω των γεγονότων, απευθύνει η ακίβδηλη Ιστορία, στο διάβα του χρόνου, σε μας τους νεότερους. </strong></p> <p><strong>                            Τότε οι Έλληνες πέτυχαν ένα απίστευτο θαύμα. Μπορούμε να το πετύχουμε και σήμερα.</strong></p> <p><strong>                            Τότε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, αγαπούσαν πρώτα την Ελλάδα και της χάριζαν τη ζωή τους για να ζήσει. Ο αγώνας γινότανε υπέρ πίστεως και πατρίδας.</strong></p> <p><strong>                            Τότε υπήρχαν οικογένειες, ιερείς και δάσκαλοι που σμίλευαν τις ψυχές των νέων και τους μετέδιδαν αγάπη και πίστη στα όσια και τα ιερά της Ελλάδας.</strong></p> <p><strong>                           Τότε η Πολιτική, Πολιτειακή, Στρατιωτική Ηγεσία και ο Λαός ήταν ενωμένη και αφιερωμένη στην αποστολή τους. Βασίλευε η Εθνική Ενότητα. </strong></p> <p><strong>                           Τώρα σε επίπεδο αρχών και αξιών και Ηγεσιών συμβαίνει το αντίθετο πλην όμως δεν εμωράνθην το άλας της Γής. Ο Ελληνισμός μπορεί και τώρα όπως τότε, αρκεί να διδαχθεί και να οδηγηθεί ενωμένος στον σκληρό αγώνα. Αρκεί να νικήσει τη διχόνοια τη δολερή η οποία εμφιλοχωρεί μετά από κάθε θαύμα και φέρνει την καταστροφή. </strong></p> <p><strong>                           Το 2012-13 κηρύχθηκε Πανελλαδικά επετειακή χρονική περίοδος με την συμπλήρωση εκατό χρόνων από τους νικηφόρους πολέμους 2012-13. Ήταν μοναδική ευκαιρία να αναγεννήσουμε την ιστορική μνήμη στον Ελληνικό Λαό για να αποτινάξουμε την επιδιωκόμενη προσπάθεια της γενοκτονίας αυτής της μνήμης. Δυστυχώς δεν το πετύχαμε. Να το ελπίσουμε στην ερχόμενη μεγάλη εθνική επέτειο της συμπλήρωσης 200 χρόνων της Εθνικής Παλιγγενεσίας  του 1821; Το βλέπω χλωμό. Το Χούϊ μας δύσκολα  αλλάζει. Είναι σαν τη λαϊκή παροιμία που λέγει  «ο λύκος την τρίχα αλλάζει το χούϊ ποτέ.»  </strong></p> <p><strong>                            Όταν ένας Λαός περάσει σε κατάσταση ιστορικής αμνησίας καθίσταται ευάλωτος σε παρουσιαζόμενες δύσκολες καταστάσεις. Πράγματι αυτό συνέβη στα τελευταία χρόνια.</strong></p> <p><strong>                             Ο Μακεδονικός Αγώνας αμαυρώθηκε με την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία το ιστορικό όνομα Μακεδονία παραδόθηκε στα Σκόπια μαζί με την Μακεδονική γλώσσα  </strong></p> <p><strong>                               Σε αυτή την θλιβερή για τους απανταχού Μακεδόνες και τους Έλληνες παραχώρηση συμμετείχε και ο πρώην Δήμαρχος της Πόλης μας κ. Μπουτάρης. Συγκεκριμένα στο πρώτο δεκαήμερο Φεβ.2018 στη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο σε απ’ ευθείας μετάδοση είπε.  [Χάσαμε Κύριοι για τη μη χρήση του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ από τα Σκόπια δεν το καταλάβατε;;;;]</strong> <strong>Ήταν η πλέον κατάπτυστη ομολογία. [Προς τούτο πρέπει να αλλάξουμε τις ονομασίες ΜΑΚΕΔΔΟΝΙΑ του αεροδρομίου και του σταθμού υπεραστικών λεωφορείων. Να δώσουμε π.χ στο αεροδρόμιο το όνομα Νίκος Γκάλλης] </strong></p> <p><strong>                              Συνεχίζει ο πρώην κ. Δήμαρχος το άλλο διχαστικό ατόπημα με τον καθιερωθέντα με το Π.Δ.50/16 εορτασμό της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.</strong></p> <p><strong>                              Επειδή κάθε Κράτος έχει καθιερώσει αντίστοιχη γιορτή, η Ελλάδα είχε καθορίσει ως ημέρα εορτασμού την 12<sup>ην</sup> Οκτωβρίου ημέρα αποχώρησης από την Αθήνα. Το 2016 με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η Πολιτεία αποφάσισε να καθιερώσει ,ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας σε κάθε πρωτεύουσα Νομού και Επαρχίας, την ημέρα αποχώρησης των Γερμανικών Στρατευμάτων Κατοχής.</strong></p> <p><strong>                               Για τη Θεσσαλονίκη μας ,με το Π.Δ.50/16«Επισυνάπτεται» καθιερώθηκε ως ημέρα εορτασμού η 30<sup>η</sup> Οκτωβρίου. Ιδιαίτερα, το άρθρο 1 αναφέρει:</strong><strong><em> « </em></strong><strong><em>Καθιερώνουμε την 30<sup>η</sup> Οκτωβρίου, επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ως δημόσια εορτή  τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης</em></strong><strong><em>».</em></strong><strong>  Το άρθρο 2 αναφέρει τι θα περιλαμβάνουν οι εκδηλώσεις εορτασμού και το άρθρο 3 αναφέρει ότι το πρόγραμμα των εκδηλώσεων καταρτίζεται από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας. </strong></p> <p><strong>                               Ο  Δήμος Θεσσαλονίκης με τον τότε Δήμαρχο και τον σπόνσορά του κ. Μηταφίδη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, βιάζοντας κατά τον πλέον ειδεχθή τρόπο την ιστορική αλήθεια και αμαυρώνοντας την τοπική ιστορική εορτή αποφάσισε να εορτάσει την, για πρώτη φορά καθιερωθείσα εορτή, με τις ακόλουθες εκδηλώσεις και χωρίς έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου, κατά τις κυκλοφορούσες έγκαιρες πληροφορίες.  </strong></p> <p><strong>                                  Συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο.</strong></p> <p><strong>                                  « Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη»</strong></p> <p><strong>                                  Παρουσίαση ανάλογου προγράμματος  από την TV-100</strong></p> <p><strong>                                 Τοποθέτηση αναθηματικής πλάκας στη θέση μεταξύ Βασιλικού Θεάτρου και Λευκού Πύργου με την επιγραφή. <em>«</em></strong><strong><em>Μνήμη των μαχητών του ΕΛΑΣ που απελευθέρωσαν τη Θεσσαλονίκη από τα Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής στις 30 Οκτωβρίου 1944 .»</em></strong>       </p> <p><strong>                          Είναι οφθαλμοφανής η ιστορική ανακρίβεια αλλά και η παραχάραξη και παραφθορά του κειμένου της απόφασης της Πολιτείας που αναγράφεται στο Π.Δ. πράγμα το οποίο αναβιώνει διχαστικά γεγονότα μίσους, τα οποία στοίχησαν ακριβά σε θύματα και υλικές καταστροφές στην Πατρίδα μας και δεν πρέπει να αναμοχλεύονται. Όλα αυτά τη στιγμή κατά την οποία η ιστορική αλήθεια έχει καταγραφεί από πολλούς συγγραφείς ή αρθρογράφους, ακόμη και υπηρετήσαντες ή συμπαθούντες τον ΕΛΑΣ, όπως:</strong></p> <p><strong>                             « Πόλεμος και αίμα ,ταξίδι στο παρελθόν, ταξίδι στον πόνο.» της Μαργαρίτας Λαζαρίδου αγωνίστριας του Δημοκρατικού Στρατού.</strong></p> <p><strong>                              « Ιστορία της Αντίστασης »τόμος Α σελίδα 410.Γράφει ο Καπετάν Έκτορας του ΕΛΑΣ [ Θεόδωρος Μακρίδης ]</strong></p> <p><strong>                              « Ιστορικές Μαρτυρίες-Η Εθνική Αντίσταση των Ελλήνων 1941-1945 » Έκδοση της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Εθνικών Αντιστασιακών Οργανώσεων.</strong></p> <p><strong>                               «Σύμφωνο του Λειβαδίου 1944. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΣΥΜΦΩΝΟΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ –ΕΛΑΣ.»</strong></p> <p><strong>                            Επειδή σήμερα, παρά ποτέ, περνάμε δύσκολες ημέρες με ένα σωρό εθνικά θέματα ανοικτά έχουμε την υποχρέωση αλλά και το πατριωτικό καθήκον να μελετήσουμε την πραγματική ιστορία ώστε να περιέλθουμε σε αυτογνωσία όλοι μας και μέσα στο πνεύμα αυτής να προχωρήσουμε με ενότητα, αλληλεγγύη, και αδελφοσύνη, στοιχεία τα οποία αποτελούν κυρίαρχο ηθικό όπλο για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε κινδύνου. </strong></p> <p><strong>                                            Παρά τις  διαμαρτυρίες Θεσσαλονικέων με  επιστολή στον τότε Δήμαρχο, με αρθρογραφία σε</strong><strong>sites</strong><strong>της Πόλεως, με συγκέντρωση χιλίων υπογραφών για την αποκατάσταση της ιστορικής ανακρίβειας ,αντικαθιστώντας το κείμενο της αναθηματικής πλάκας με το ορθό του Π.Δ, ουδέν έπραξε.</strong></p> <p><strong>                                           Κατά την εκλογή σας κ. Δήμαρχε, αφήσατε την εντύπωση ότι θα αποκαταστήσετε την ορθότητα των γεγονότων με την κατάργηση του κειμένου της αναθηματικής πλάκας. Φωτεινό παράδειγμα είναι η αποκατάσταση των προτομών των Μακεδονομάχων , οι οποίες είχαν αποθηκευθεί σε ένα οικόπεδο στην Λαχαναγορά , δημιουργώντας την πλατεία των Μακεδονομάχων έναντι του Λευκού Πύργου, Εκκωφαντική η  απουσία της προτομής του Μεγίστου Μακεδονομάχου Καπετάν Κώττα  όλως παραδόξως δε βρέθηκε.                                                                  </strong></p> <p><strong>                          Κάνω έκκληση, μαζί με την συντριπτική πλειοψηφία των Θεσσαλονικέων σε σας κ. Δήμαρχε και στα αισθήματα δικαίου, αλήθειας, σεβασμού στην ιστορία και σύμπνοιας  όλων των Θεσσαλονικέων για το καλό της Πόλεως, να αντικαταστήσετε, με την προβλεπομένη νόμιμη διαδικασία, το κείμενο της αναθηματικής πλάκας με το αντίστοιχο του Π.Δ. και να προγραμματίσετε τις όποιες εκδηλώσεις με γεγονότα που μας ενώνουν όλους μας.</strong></p> <p><strong>                                             Δεν είναι μόνο καθήκον σας  αλλά και αποτελεί γενναιότητα η παραδοχή και η άμεση αποκατάσταση του λάθους. Η παραμονή θα δηλητηριάζει τις νεώτερες γενεές της Πόλεως.</strong></p> <p><strong>Υ.Γ. Με το ίδιο κείμενο του Π.Δ. καθιερώθηκαν αντίστοιχες εορταστικές εκδηλώσεις τοπικής σημασίας και για την Κατερίνη 26 Οκτ, Λάρισα 23 Οκτ, Βόλος 19 Οκτ, Λαμία 18 Οκτ και σε άλλες.                                                                          </strong></p> <p style="margin-left:12pt;">·             <strong>Αντιστράτηγος ε.α.-Επίτιμος Β’Υ/ΓΕΣ</strong></p> <p style="margin-left:12pt;">·             <strong>Πολιτικός Μηχανικός του Α.Π.Θ.</strong></p> <p style="margin-left:12pt;">·             <strong>Πρώην Μέλος του Δ.Σ. της Ε.Μ.Σ.</strong></p> <p><strong>Συνημμένο.</strong></p> <p><strong>ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 50/2016 – ΦΕΚ 81/Α/9-5-2016</strong></p> <p><strong>Καθιέρωση της 30ης Οκτωβρίου ως δημόσιας εορτής τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης.</strong></p> <p><strong>Έχοντας υπόψη τις διατάξεις:<br /> 1.Του άρθρου 1 του Α.Ν. 198/1967 «Περί τρόπου καθιερώσεως και τελέσεως δημοσίων εορτών και τελετών και περί αντικαταστάσεως και καταργήσεως διατάξεων τινών του Α.Ν. 447/1937 “περί τρόπου απονομής σεβασμού εις την Εθνικήν Σημαίαν και γενικώς τα Εθνικά Σύμβολα”» (Α’ 215).<br /> 2.Του άρθρου μόνου του Π.δ/τος 555/1977 «Περί βελτιώσεως διαδικασιών τινών κατά την έκδοσιν διοικητικών πράξεων επί αντικειμένων αρμοδιότητος Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Αμύνης, Εσωτερικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» (Α’ 184).<br /> 3.Του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.δ/τος 63/2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα» (Α’ 98).<br /> 4.Το γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.<br /> 5.Την υπ’ αριθμ. 57/2016 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, αποφασίζουμε:</strong></p> <p><strong>Άρθρο 1</strong><br /><strong>Καθιερώνουμε την 30η Οκτωβρίου, επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης.</strong></p> <p><strong>Άρθρο 2</strong><br /><strong>Οι εκδηλώσεις του εορτασμού, οι οποίες θα γίνονται στο Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνουν γενικό σημαιοστολισμό σε όλο το Δήμο από την 8η πρωινή μέχρι τη δύση του ηλίου της ημέρας της εορτής και φωταγώγηση του δημοτικού καταστήματος και των λοιπών δημόσιων κτιρίων, από τη δύση του ηλίου της ημέρας της εορτής μέχρι τις πρωινές ώρες της επομένης.</strong></p> <p><strong>Άρθρο 3</strong><br /><strong>Το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων καταρτίζεται με απόφαση του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας.</strong></p> <p><strong>Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας                           Ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης</strong></p> <p><strong>Προκόπιος Παυλόπουλος                                                                        Παναγιώτης Κουρουμπλής</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/index.php/user/desmosekdoseis" lang="" about="/index.php/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 11/06/2020 - 03:19</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-11/eaas_logo.jpg?itok=SI2rvsq1" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/index.php/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=557&amp;2=comment&amp;3=comment" token="095e9bf3"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 06 Nov 2020 08:19:54 +0000 desmosekdoseis 557 at http://eaas.gr The website encountered an unexpected error. Please try again later.