ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ http://eaas.gr/category/demosieymata en Η παρουσία της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο κρίνεται στον εμφύλιο της Λιβύης http://eaas.gr/news/e-paroysia-tes-toyrkias-sten-mesogeio-krinetai-ston-emphylio-tes-libyes <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Η παρουσία της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο κρίνεται στον εμφύλιο της Λιβύης</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><h2 align="center"><em>Η παρουσία της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο κρίνεται στον εμφύλιο της Λιβύης</em></h2> <p align="center"> </p> <p> </p> <p><strong><em>Γράφει </em></strong><strong><em>:  </em></strong><strong><em>Ο Γιώργος Γκορέζης*</em></strong></p> <p><strong><em>e-mail :  </em></strong><a><strong><em>ggorezis@yahoo.gr</em></strong></a></p> <p><strong><em>web   :  ggore.wordpress.com</em></strong></p> <p> </p> <p><strong><em>Μέχρι τώρα η Κύπρος επιδόθηκε σε εξαντλητικό διπλωματικό αγώνα για να ενημερώσει τα κράτη της περιοχής για την κατάσταση που δημιουργείται και συγκεκριμένα για τις τουρκικές προκλήσεις-συμφωνίες με τη Λιβύη. Παράλληλα προσπαθεί να δημιουργήσει αμυντικές συμφωνίες με άλλες χώρες ώστε να αντισταθμίσει το αμυντικό της έλλειμμα, φαίνεται όμως ότι είναι δύσκολο να βρεθεί ξένη στρατιωτική δύναμη ή συνασπισμός να προστατεύσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Με άλλα λόγια η Κύπρος είναι υποχρεωμένη να προστατεύσει με ίδια μέσα την κυριαρχία της, όποτε κι’ αν τούτο χρειαστεί. Η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να εξασφαλίσει την παρουσία της στη περιοχή, και ειδικότερα εντός της Κυπριακής Αποκλειστικής Ζώνης, για να προστατεύσει όπως τονίζει τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Διατηρεί μια σημαντική στρατιωτική δύναμη κατοχής στο Νησί, δυνάμεως Σώματος Στρατού, ενισχυμένη με μοντέρνα συστήματα τελευταία, όπως για παράδειγμα τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα-</em></strong><strong><em>UAVs</em></strong><strong><em>που έχουν βάση εξορμήσεως το αεροδρόμιο της Κύπρου. </em></strong></p> <p><strong><em>Η άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο από την Αμερικανική Διοίκηση και η υπογραφή δημιουργίας του αγωγού </em></strong><strong><em>Eastmed</em></strong><strong><em>μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ αναμένεται να αυξήσουν την ένταση στη περιοχή της Κύπρου για το εγγύς μέλλον. Η συνάντηση του Γενάρη στο Καΐρ</em></strong><strong><em>o</em></strong><strong><em>Αιγύπτου, Κύπρου, Ελλάδας, Γαλλίας με τη συμμετοχή και της Ιταλίας καταδίκασε τις προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας, αλλά η Τουρκία συνεχίζει την εισβολή της στην Κυπριακή Αποκλειστική Ζώνη με το πλοίο </em></strong><strong><em>YAVUZ</em></strong><strong><em>, προκαλώντας την κυριαρχικά δικαιώματα της νήσου. Η έλλειψη στρατιωτικής και ειδικότερα αεροναυτικής δύναμης είναι βασικός παράγοντας για την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας. Καθώς μέρος της Κύπρου κατέχεται από τουρκικά κατοχικά στρατεύματα εξοπλισμένα μα σύγχρονα όπλα, η Κύπρος αντιμετωπίζει απειλή ενάντια στην εθνική της ασφάλεια και κυριαρχία. </em></strong></p> <p><strong><em>Η Ελλάδα που πρόσφατα εξασφάλισε την πολιτική της σταθερότητα επικεντρώνει στην οικονομική ανάπτυξη και στην εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη». Επι του παρόντος οι πρόσφυγες-μετανάστες είναι το κύριο πρόβλημα ασφαλείας για τη χώρα, καθώς ο έλεγχος της ροής προσφύγων από την Τουρκία είναι βασικός παράγοντας για την ασφάλεια της. Η κυβέρνηση ανήγγειλε αυστηρά μέτρα ελέγχου λαθρομεταναστών και προσδοκά στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η χώρα συνεχίζει τις διπλωματικές προσπάθειες για υποστήριξη από διεθνείς δυνάμεις και οργανισμούς. Η τουρκολιβυκή συμφωνία προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο που θα βλάπτουν σημαντικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Επί του παρόντος η κατάσταση εξελίσσεται σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά υπάρχουν ανησυχίες ότι η Ελλάδα σύντομα θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα με στρατιωτική ισχύ.</em></strong></p> <p><strong><em>Στις 2 Ιανουαρίου η Αθήνα κατέστη το κέντρο γεωστρατηγικού και γεωοικονομικού ενδιαφέροντος καθώς Κύπρος, Ελλάδα, και Ισραήλ υπέγραφαν τη συμφωνία για τον αγωγό </em></strong><strong><em>Eastmed</em></strong><strong><em>. Ο αγωγός συνδέει τα ισραηλινά και κυπριακά αποθέματα φυσικού αερίου μέσο Ελλάδας και Ιταλίας με την Ευρωπαϊκή αγορά. Η Τουρκία αντιδρά και ισχυρίζεται ότι αυτό παραβιάζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως αυτά μορφοποιήθηκαν με την τουρκολιβυκή συμφωνία. Η κατάσταση εξελίσσεται ραγδαία και χαρακτηρίζεται από αυξημένη ένταση και αβεβαιότητα. Υπάρχει αυξανόμενος αριθμός παραγόντων εσωτερικών και εξωτερικών που διαμορφώνουν την εξέλιξη και εύκολα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κρίση ή ένοπλη σύγκρουση. </em></strong></p> <p><strong><em>Εκτιμάται ότι σύντομα η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τουρκική πρόκληση στην Αποκλειστική της Οικονομική Ζώνη νότια της Κρήτης. Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για έρευνες στη περιοχή, και τότε αναμένεται κρίση με την απειλή ένοπλης σύρραξης. Η Ελληνική κυβέρνηση έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα ότι αν η Τουρκία παραβιάσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα με πλοία ερευνών ή γεωτρήσεις, η χώρα θα χρησιμοποιήσει βία. Πρόσφατα ακούσθηκαν φωνές, περιλαμβανομένου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και εξεχόντων μελών του κυβερνώντος κόμματος, που μιλούν για την ανάγκη προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, υπό αυστηρές όμως προϋποθέσεις. Ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Δένδιας δήλωσε ότι η μόνη διμερής εκκρεμότητα μεταξύ των δύο κρατών είναι αυτή της υφαλοκρηπίδας. Δεν θα πρέπει να αποκλειστεί ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο ή στην Κυπριακή Αποκλειστική Ζώνη, καθώς η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.</em></strong></p> <p><strong><em> Η Ελλάδα ανησυχεί καθώς η Τουρκία έχει τη πρόθεση για έρευνες υδρογονανθράκων στην περιοχή του Καστελόριζου. Η Τουρκία έχει στοχεύσει την ευρύτερη περιοχή εκδίδοντας αρκετές </em></strong><strong><em>NAVTEX</em></strong><strong><em>για ναυτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά. Επιπλέον τουρκικά μαχητικά μαζικά παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο, ενώ τουρκικά </em></strong><strong><em>drones</em></strong><strong><em>πετούν πάνω από ελληνικά νησιά και βραχονησίδες. Η Ελλάδα προσπαθεί να εκσυγχρονίσει τις Ένοπλες Δυνάμεις για να αποκατασταθεί η ισορροπία δυνάμεων στη περιοχή, λαμβάνοντας σχετική αμερικανική βοήθεια. Τελευταία η προσπάθεια έχει επικεντρωθεί σε νέες ναυτικές δυνάμεις επιφανείας, στην αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών </em></strong><strong><em>F</em></strong><strong><em>-16, στη κατασκευή ή προμήθεια μη επανδρωμένων αεροσκαφών-</em></strong><strong><em>UAV</em></strong><strong><em>ς, και στο προγραμματισμό για τη προμήθεια σμήνους αμερικανικών αεροσκαφών</em></strong><strong><em>F</em></strong><strong><em>-35, τα δε τελευταία, που παρέχουν πλήρη αεροπορική υπεροχή στη χώρα, με ορίζοντα το 2025, για λόγους τεχνικούς και οικονομικούς.</em></strong></p> <p><strong><em> Ένα σκληρό «σκάκι παιχνίδι» παίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο με ρίσκο την ειρήνη και τη σταθερότητα στη περιοχή. Η Τουρκία είναι στο κέντρο αυτού του αγώνα, αποσκοπώντας να αποφύγει απομόνωση ασφαλείας, πολιτική και ενεργειακή απομόνωση από άλλους παίκτες, και συγκεκριμένα την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Ιταλία. Αλλά η πολιτική ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι τόσο απλή από τη στιγμή που πολλοί εμπλεκόμενοι συμμετέχουν. Για παράδειγμα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις χάριν στην αντιπαράθεση τους με τη Τουρκία στο τομέα της προβολής ισχύος. Πέραν αυτού παραδοσιακοί αντίπαλοι, όπως η Αμερική, η Γαλλία, η Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν εμπλακεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η συμφωνία με τη Λιβύη ήταν ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, αφού αυτή απορρίπτει την απομόνωση της χώρας από την Ανατολική Μεσόγειο  με την χάραξη θαλασσίων συνόρων με τη Λιβύη, παρά το γεγονός ότι με τον τρόπο που έγινε παραβιάζει τον διεθνή νόμο της θαλάσσης. Η συμφωνία για τον </em></strong><strong><em>Eastmed</em></strong><strong><em> αγωγό έκαναν τα πράγματα περισσότερο περίπλοκα, επειδή η Τουρκία πρέπει τώρα να απαντήσει. Το ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στην Αμερική και η αναμενόμενη πρωτοβουλία διαμεσολάβησης από το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει αμυδρές ελπίδες επιτυχίας για ειρήνευση στη περιοχή.    </em></strong></p> <p><strong><em>Φαίνεται ότι η κατάσταση έφθασε σε κρίσιμο σημείο περαιτέρω κλιμάκωσης. Αν η Τουρκία αποφασίσει να στείλει γεωτρύπανα εντός της Ελληνικής ή της Αιγυπτιακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης θα έχομε βίαιη απάντηση και η κρίση θα είναι προ των θυρών. Από την άλλη πλευρά η Τουρκία έχει εγκρίνει την ανάπτυ</em></strong><em>ξη <strong>τουρκικών δυνάμεων στη Λιβύη για την υποστήριξη της αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ κυβέρνησης του </strong></em><strong><em>Fayez</em></strong><strong><em>al</em></strong><strong><em>-</em></strong><strong><em>Sarraj</em></strong><strong><em>εναντίον των δυνάμεων του στρατάρχη </em></strong><strong><em>Marshall</em></strong><strong><em>Khalifa</em></strong><strong><em>Haftar</em></strong><strong><em>που προελαύνει προς την πρωτεύουσα Τρίπολη. Η ήττα του </em></strong><strong><em>Sarraj</em></strong><strong><em>από τον </em></strong><strong><em>Haftar</em></strong><strong><em>δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση για τη Τουρκία, αφού θα αποβεί καταστροφική για τη τουρκική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι ο αγώνας επικράτησης στη Λιβύη  (</em></strong><strong><em>Haftar</em></strong><strong><em>εναντίον </em></strong><strong><em>Sarraj</em></strong><strong><em>) θα προσδιορίσει την ισορροπία δυνάμεων στη περιοχή. Και γι’ αυτό η Τουρκία δηλώνει σε κάθε κατεύθυνση ότι κάθε σχέδιο ή ενέργεια στη περιοχή χωρίς τη τουρκική συμμετοχή είναι εκτός πραγματικότητας. </em></strong></p> <p><strong><em>Αν και υπάρχει η αίσθηση ότι η χώρα αυτή είναι αποκλεισμένη από τους άλλους διεθνείς παίκτες, αυτό δεν είναι αλήθεια. Η Τουρκία εξακολουθεί να κρατεί ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με την Αμερική, τη Ρωσία, και τη Γερμανία ( Ευρωπαϊκή Ένωση ) ,και διαπραγματεύεται με ίσους όρους τον ρόλο της στη περιοχή. Αρκεί μια ματιά στη Συρία, όπου η χώρα πέτυχε τον στρατηγικό της στόχο της εγκατάστασης ζώνης ασφαλείας εντός του συριακού εδάφους για την εξασφάλιση των τουρκικών συμφερόντων. Πλέον αυτού η χώρα ασκεί μια πολύπλευρη εξωτερική πολιτική, εμπλεκόμενη σε διάφορα περιφερειακά θέατρα κρίσεων, ενώ δεν διστάζει να αναπτύσσει και στρατιωτικές δυνάμεις για να προβάλλει ή να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της. </em></strong></p> <p><strong><em>Υπ’ αυτές τις συνθήκες μια ένοπλη σύρραξη ή θερμό επεισόδιο δεν πρέπει να αποκλεισθεί στο Αιγαίο, στα κυπριακά χωρικά ύδατα ή νοτιοανατολικά της Κρήτης. Απόλυτα βέβαιο είναι ότι η Τουρκία δεν θα δεχθεί τετελεσμένα στη περιοχή και αναμένεται να αντιδράσει βιαίως αν η ισορροπία ισχύος ανατραπεί. Κι’ αυτό παρά το γεγονός ότι η χώρα αντιμετωπίζει πολλά εσωτερικά προβλήματα κυρίως στο τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και το Κουρδικό εξακολουθεί να αποτελεί μέγιστο πρόβλημα που απειλεί την ειρήνη και την ενότητα της χώρας. Παρά ταύτα η Τουρκία αισθάνεται υπερδύναμη, ασκεί πολύπλευρη εξωτερική πολιτική και αναπτύσσει φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα, αποβλέποντας να γίνει αυτόνομη στον αμυντικό τομέα. Αν το πετύχει θα βάλει τις βάσεις για να γίνει περιφερειακή στρατιωτική υπερδύναμη, και δύσκολα θα είναι αντιμετωπίσιμη.-</em></strong></p> <p> </p> <p><strong><em>          *Ο Γιώργος Γκορέζης είναι υποστράτηγος ε.α., συγγραφέας, στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής </em></strong></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 03/05/2020 - 08:07</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-03/eaas_logo_5.jpg?itok=fh5r85Pq" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=424&amp;2=comment&amp;3=comment" token="1547ee42"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 05 Mar 2020 13:07:30 +0000 desmosekdoseis 424 at http://eaas.gr ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ http://eaas.gr/news/epikairoi-problematismoi-prosphyges-sto-diethnes-dikasterio-tes-chages <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center" style="margin-left:-1cm;"><strong>ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ</strong></p> <p><strong>                         Του Ευαγγέλου Γριβάκου,  Αντιστρατήγου ε.α. - Νομικού</strong></p> <p style="margin-left:-5.65pt;"><strong>Τον τελευταίο καιρό η Τουρκία, στα πλαίσια του συνόλου των διεκδικήσεων της στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο, προχωρεί σε κλιμάκωση των πιέσεων προς την Ελλάδα για κοινό διάλογο ή Προσφυγή στην Χάγη, σχετικά με το θέμα των γκρίζων ζωνών  και του καθεστώτος των ελληνικών νησιών.</strong></p> <p style="margin-left:-5.65pt;"> <strong>T</strong><strong>ο 2013-14 η Ελλάδα, προκειμένου να αντιμετωπίσει πιθανή  μονομερή Προσφυγή της Τουρκίας στην Χάγη, κατέθεσε στον ΟΗΕ δια του τότε ΥΠΕΞ Ευάγγελου Βενιζέλου, ευρείες Επιφυλάξειςως προς την αρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ), στην περίπτωση που οι θαλάσσιες οριοθετήσεις «ακουμπήσουν» θέματα κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και άμυνας ώστε να εξαιρεθούν από τυχόν παραπομπή. </strong></p> <p><strong> Παραμονές Χριστουγέννων του 2019, ο ΥΠΕΞ της γείτονος Μεχμέτ Τσαβούσογλου, προφανώς έχοντας υπόψη τις ανωτέρω Επιφυλάξεις, έκανε και αυτός μια αμφίσημη Δήλωση περί παραπομπής στην Χάγη, τονίζοντας ότι «και η Τουρκία δεν </strong><strong><em> αναγνωρίζει αυτομάτως την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, πλην, όμως, παραμένει ανοικτή σε όλες τις επιλογές που είναι αποδεκτές και από τις δύο πλευρές».</em></strong><strong>Είναι φανερό ότι με αυτή την Δήλωσή του ο Τούρκος αξιωματούχος υπαινίχθη πως η Χώρα του, υπό προϋποθέσεις, δέχεται την διεθνή διαιτησία (αντί της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του ΔΔΧ), αρκεί η Ελλάς να άρει τις Επιφυλάξεις της για θέματα κυριαρχίας και άμυνας, όπερ άτοπον.           </strong></p> <p><strong>Σύμφωνα με  το άρθρο 36 παρ. 3 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και του επίσης άρθρου 36 του ίδιου του Καταστατικού του, το ΔΔΧ εκδικάζει  την επίλυση αποκλειστικά «νομικών» διαφορών,ήδη δε με βάση τις Συνθήκες του Λοκάρνο (1926) ως «νομική διαφορά» νοείται μόνον  «η αμοιβαία αμφισβήτηση νομίμου δικαιώματος». Υπό αυτήν την έννοια, στο Δικαστήριο παραπέμπονται νομικές διαφορές σχετιζόμενες με  την οριοθέτηση χερσαίων και θαλασσίων συνόρων, την εδαφική κυριαρχία, τα δικαιώματα παροχής ασύλου, την εθνικότητα και άλλα παρεμφερή θέματα. Της αρμοδιότητάς του εκφεύγει η ερμηνεία των Διεθνών Συμβάσεων, όπως  Λωζάνης , Μοντραί   κλπ. <img height="297" width="430" /></strong></p> <p><strong> Δικαίωμα Προσφυγής στο ΔΔΧ έχουν μόνο τα κράτη και όχι ιδιώτες ή  Οργανισμοί, πλην ΟΗΕ. Προκειμένου να εισέλθει  ένα θέμα (διαφορά)  προς συζήτηση και επίλυση, θα  πρέπει τα ενδιαφερόμενα κράτη να έχουν αποδεχθεί την αρμοδιότητά του δυνάμει : α) Συμφωνίας (Συνυποσχετικού) β)  «Ρήτρας Δικαιοδοσίας» περιεχόμενης σε Συνθήκη και γ) «Συνδυασμένου Αποτελέσματος Δηλώσεως. Το τελευταίο τούτο σημαίνει ότι  τα κράτη μπορούν να κάνουν Δηλώσεις με τις οποίες να θεωρούν ως υποχρεωτική την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την επίλυση των διαφορών τους με άλλα κράτη που έχουν κάνει παρόμοια Δήλωση.</strong></p> <p><strong>Το ΔΔΧ αποφασίζει οριστικά και αμετάκλητα σε πρώτο και τελευταίο βαθμό  με πλειοψηφία των παρόντων μελών του, στηριζόμενο, κατά το άρθρο 38 του Καταστατικού του,  στις Διεθνείς Συνθήκες, τα Διεθνή Έθιμα, τις Γενικές Αρχές Δικαίου, και την Διεθνή Νομολογία και Διδασκαλία.  Δεν έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 94 του ΚΧ του ΟΗΕ, τα προσφεύγοντα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμμορφωθούν με τις Αποφάσεις του. Τα μέρη των οποίων τα συμφέροντα βλάπτονται από τυχόν μη εκτέλεση μιας Απόφασης δικαιούνται να προσφύγουν στο ΣΑ το οποίο <em>«δύναται να προβαίνει  σε συστάσεις ή να αποφασίζει επί των ληπτέων μέτρων για την εκτέλεση των μη εκτελουμένων Αποφάσεων».</em></strong></p> <p><strong><em>Τις  δεκαετίες που ακολούθησαν  την μεταπολίτευση, η θέση της Ελλάδος ότι «ως μόνη διαφορά της με την Τουρκία αναγνώριζε την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας την νήσων του Ανατ. Αιγαίου» ήταν σταθερή και αμετακίνητη. Εν τούτοις, με </em></strong><strong> το  υπογραφέν στις 8 Ιουλ. 1997κοινό «Ελληνοτουρκικό  Ανακοινωθέν της Μαδρίτης»,η Χώρα μας, αποδεχόμενη ότι η Τουρκία έχει νόμιμα ζωτικά συμφέρονταστο Αιγαίο  και παραιτούμενη από « μονομερείς ενέργειες ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξηγήσεις»,εγκατάλειψε, για πρώτη φορά, την ανωτέρω παγιωμένη θέση της και αναγνώρισε δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο, εθνικώς επιζήμια και ανύπαρκτα κατά το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμβάσεις.</strong></p> <p><strong>Η  απομάκρυνση από τις πάγιες θέσεις μας συνεχίσθηκε δυόμισι περίπου χρόνια αργότερα, όταν, στις 10 Δεκ. 1999, με την υπογραφή στο Ελσίνκι του «Κειμένου Συμπερασμάτων  του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου» , η Ελλάδα αποδέχθηκε (Σημεία 4,9 και12)την ύπαρξη εκκρεμών συνοριακών διαφορώνκαι άλλων σχετικών θεμάτων με την Τουρκία,  τα οποία δεσμεύτηκε να επιλύσει με διαπραγματεύσεις και, σε περίπτωση  αποτυχίας αυτών, την προώθηση των διενέξεων στο ΔΔΧ προς επίλυση, ακόμη και με πρωτοβουλία μόνου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.</strong></p> <p><strong> Το πνεύμα  ενδοτισμού που παρήγαγαν η Μαδρίτη και  το Ελσίνκι, ποδηγέτησε την  αντίληψη ότι όλες οι διαφορές μας με την Τουρκία θα μπορούσαν να παραπεμφθούν συλλήβδην στο ΔΔΧ. Η πραγματικότητα, όμως -  δεδομένης και της  αρμοδιότητας του Δικαστηρίου να εκδικάζει αμοιβαίες μόνο αμφισβητήσεις νομίμων δικαιωμάτων, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω-  είναι τελείως διαφορετική. Ειδικότερα :</strong></p> <p><strong>Ήδη από το 1994 η Χώρα μας, με Δήλωσή της που επαναλήφθηκε αναδιατυπωμένη το 2015, έχει εξαιρέσει από την αρμοδιότητα του ΔΔΧ την αποστρατικοποίησητων νήσων του Ανατ. Αιγαίου, θεωρώντας το ζήτημα καθαρά πολιτικό ,συνδεόμενο στενά με την εθνική μας ασφάλεια και κυριαρχία  και την αυτονόητη ανάγκη προστασίας τους από τον ενδεχόμενο συγκεκριμένο  εισβολέα. </strong></p> <p><strong>Τα αυτά ισχύουν και για τις λεγόμενες «γκρίζες θαλάσσιες  ζώνες» με τα περικλειόμενα και «αμφισβητούμενα» από την Τουρκία  νησιά και νησίδες,  των οποίων ο αριθμός αυξομειώνεται  συνεχώς από το 1996, ανάλογα με τις «ορέξεις» και  τις επιβουλές της γείτονος. Η Ελληνική κυριαρχία επ΄αυτών θεωρείται απόλυτη, αδιαμφισβήτητη, μη διαπραγματεύσιμη και ασφαλώς εκφεύγουσα κάθε μορφής κρίσεως και αρμοδιότητας οποιουδήποτε Δικαστηρίου και όχι μόνο του ΔΔΧ.</strong></p> <p><img align="left" alt="Σχετική εικόνα" height="136" hspace="9" width="215" /><strong>Συναφές είναι και το θέμα της εκτάσεως των χωρικών υδάτων που  είναι απαράδεκτο να τεθεί υπό την κρίση του Δικαστηρίου διότι  ορίζεται και διέπεται από τις Διεθνείς Συνθήκες και τα διεθνή νόμιμα και , ως εκ τούτου, αποκλείεται να αποτελέσει αντικείμενο νομικού καθορισμού, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε  κατάργηση της υφισταμένης νομοθεσίας με δικαστική Απόφαση. Πάντως, μια από τις  επιπτώσεις του «Ανακοινωθέντος της Μαδρίτης» ήταν η έμμεση απεμπόληση της δυνατότητας που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης να επεκτείνουμε  με μονομερή Δήλωσή μας τα χωρικά μας ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη ) στα 12 ν.μ. και να δώσουμε  έρεισμα στην  Τουρκία να αναγάγει αυτό το ενδεχόμενο σε </strong><strong>casus</strong><strong>belli</strong><strong>ενώ,  ταυτόχρονα, παραιτηθήκαμε  από μονομερείς ενέργειες αντίδρασης απέναντι σε μια τοιαύτης φύσεως παράνομη συμπεριφορά. </strong></p> <p><strong>Εν όψει των προεκτεθέντων, τελικά επανερχόμαστε στην από το 1975 χρονολογούμενη σταθερή θέση μας ότι, στην ουσία, το μοναδικό  θέμα προς δικαστική επίλυση από το ΔΔΧ – συναινούσης, βέβαια και της Τουρκίας με Συνυποσχετικό-είναι εκείνο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Και επειδή, όμως, σήμερα έχουν προστεθεί και άλλες σημαντικές παράμετροι όπως ο θεσμός της ΑΟΖ, η υπογραφή στις 2 Ιαν. 2020 του  αγωγού φυσικού αερίου </strong><strong>East</strong><strong>Med</strong><strong>από Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ, το Μνημόνιο Συνεργασίας (</strong><strong>MOU</strong><strong>) της Τουρκίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Λιβύη, οι προκλητικές παραβιάσεις των διεθνών κανόνων από την Τουρκίας κλπ, θα μπορούσαμε να ολοκληρώσουμε την έκφραση της νομικής διαφοράς ως « την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο».</strong></p> <p><strong>Ωστόσο, η δικαίωση  των ελληνικών θέσεων νομοτελειακά θα  εξαρτηθεί από συγκεκριμένους όρους τους  οποίους, σήμερα,   δεν πληροί  η Ελλάδα, αφού δεν έχει ακόμη ορίσει τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας, την αφετηρία, δηλαδή, της διαπραγματευτικής της γραμμής, όπως έχει κάνει στο Ιόνιο με την Ιταλία ήδη από την δεκαετία του 1970. Το πρόβλημα οξύνεται έτι περισσότερο από την έλλειψη εκ μέρους μας της οριοθέτησης της ΑΟΖ ως θαλάσσιας έκτασης, εντός της οποίας ένα κράτος έχει δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης των θαλασσίων πόρων. Επί πλέον  και η Ιταλία έχει δείξει απροθυμία να προχωρήσει και σε οριοθέτηση  της ΑΟΖ με την Ελλάδα, επικαλούμενη ότι η Χώρα μας καθυστερεί με την ολοκλήρωση της Συμφωνίας με την Αλβανία για τα θαλάσσια σύνορα. (Είναι γνωστό ότι τα Τίρανα έχουν κατ΄επανάληψη υπαναχωρήσει πιεζόμενα από την Τουρκία). </strong></p> <p><strong>Τέλος, το δικαιοδοτικό παρελθόν του ΔΔΧ επί ελληνο -  τουρκικής διαφοράς δεν είναι καθόλου ευοίωνο. Το 1976, όταν η Τουρκία επιχειρούσε γεωλογικές έρευνες στην περιοχή της υφαλοκρηπίδας της Ελλάδος, το ΔΔΧ , στις 11 Σεπτ. 1976,  απέρριψε Αίτημά μας για « Προσωρινά Μέτρα» με το αιτιολογικό ότι δεν υπέστημεν ανεπανόρθωτη βλάβη, όπως ισχυριζόμαστε, αλλά, σε περίπτωση ζημίας, αποφάνθηκε ότι διατηρούμε το δικαίωμα επανόρθωσης (!!). Στη συνέχεια με την από 18 Δεκ. 1978 Απόφασή του, κηρύχθηκε αναρμόδιο να κρίνει την διαφορά επί της ουσίας.</strong></p> <p>  </p> <p>                          </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>.</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="margin-left:-1cm;"> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 03/05/2020 - 08:05</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-03/123.jpg?itok=CK1K2MpY" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=423&amp;2=comment&amp;3=comment" token="c4097c4a"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 05 Mar 2020 13:05:25 +0000 desmosekdoseis 423 at http://eaas.gr  ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ, ΩΣ  ΕΝΔΟΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ http://eaas.gr/news/gennaiodoria-os-endosimo-tes-agapes <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden"> ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ, ΩΣ  ΕΝΔΟΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><strong><em>                              ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ, ΩΣ  ΕΝΔΟΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ</em></strong></p> <p><strong><em>                                                                  Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></strong></p> <p> </p> <p><strong><em>Προοίμιο</em></strong></p> <p><strong><em>Γενναίο</em></strong><em>ς είναι εκείνος που αρμόζει στη  γενεά του! Αυτός που κατάγεται από <strong>ευγενές γένος</strong>  και δεν αποκλίνει από αυτό. Ο <strong>ευγενής</strong>ως προς το ήθος του και την καταγωγή του. Ο μεγαλόφρων, ο υψηλόφρων. <strong>Γενναιοδωρία</strong>είναι η προθυμία να προσφέρει κάποιος <strong>απλόχερα</strong>(χωρίς τσιγκουνιά) στους <strong>άλλους  βοήθεια κάθε είδους</strong>, αλλά και <strong>συναισθήματα,</strong>ακόμη και την <strong>ψυχή του</strong>, οπότε αναβαθμίζεται σε <strong>μεγαλοψυχία. Γενναιοδωρία </strong>είναι πλουραλιστική αρετή σε περιεχόμενο αλλά και σε ονόματα, όπως όλες οι αρετές άλλωστε. Ανάλογα με ποια αρετή συνδυάζεται παίρνει και διαφοροποιημένη ονομασία.  Έτσι έχουμε <strong>γενναιόφρονες, γενναιόψυχους, γενναιόκαρδους</strong>κοκ. <strong>Η γενναιοδωρία  είναι η δύναμη (αρετή) της  προσφοράς στον διπλανό μας. Αξίζει να εμβαθύνουμε, περισσότερο , στην ουσία της. </strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Εισαγωγή</em></strong></p> <p><em>Ο άνθρωπος, από τη φύση του,</em><em>αναζητεί ένα πλήθος αγαθών, καθώς τον ωθεί η  <strong>δύναμη της ζωής</strong>. Από κάθε αναζήτηση αγαθού αναδύεται μία <strong>ανάγκη.</strong>Τις ανάγκες, πολύ γενικά, τις  έχουν κατατάσσονται (</em><em>Maslow</em><em>) σε κατηγορίες: <strong>Βιολογικές</strong>,<strong>ασφάλειας,</strong><strong>συνύπαρξης</strong>, <strong>εκτίμησης</strong>, <strong>αυτοπραγμάτωσης</strong>… Από  τις <strong>ανάγκες αναδύονται οι αξίες</strong>και οι αντίστοιχες <strong>αρετές,</strong>ήτοι η δυνάμεις πραγμάτωσής τους. </em></p> <p><em> Κύριο όργανο ανάπτυξης όλων των αρετών είναι ο<strong>ανθρώπινος εγκέφαλος</strong>, με τα δισεκατομμύρια νευρώνες και τις πολλαπλές συνάψεις τους, ανάλογα με τη βιολογική κληρονομικότητα αλλά και την παιδευτική ανάπτυξη. Με τον  εγκέφαλό του ο άνθρωπος  <strong>σκέπτεται, συναισθάνεται </strong>και <strong>πράττει , </strong>ήτοι  προσπαθεί  να κατακτήσει τις βασικές ρυθμιστικές αξίες της ζωής : την <strong>αλήθεια, το κάλλος και το αγαθό</strong>.</em></p> <p><em> Είναι φυσιολογικό να ενδιαφέρεται ο άνθρωπος για τη θέση του μέσα στην πραγματικότητα, να απολαμβάνει το κάλλος ως ηδονή και να νιώθει πληρότητα από το αγαθό. Το <strong>εγώ του</strong>( θεωρούμενο ως συμφέρον) παρωθεί  τόσο τα ένστικτα όσο και τη λογική του  σε κάθε δραστηριότητα  της ζωής του. Αυτό είναι αποδεκτό μέχρις ενός σημείου, γιατί σύντομα διαπιστώνει, ότι είναι αδύνατο να καλύψει,</em><em>χωρίς τη συνεργασία του  με τον συνάνθρωπό του, τις ανάγκες  και τα προβλήματα της ζωής. Το πολυτιμότερο αγαθό είναι ο <strong>άνθρωπος. </strong>Μπορεί, όμως,  να καταστεί και ο χειρότερος <strong>εχθρός του</strong>, οπότε αναδύεται μίσος και έχθρα που προκαλούν αποπνικτική ατμόσφαιρα και η ζωή του γίνεται αφόρητη. <strong>Στη κρίσιμη αυτή  φάσης της  συνάντησης ενός ανθρώπου με το συνάνθρωπό του οι ήπιες  αρετές παίζουν σπουδαίο ρόλο.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Γενναιοδωρία και αλληλεγγύη μεταξύ δικαιοσύνης και αγάπης</em></strong></p> <p><strong><em>Δικαιοσύνη</em></strong><em>είναι να αποδώσουμε στον καθένα <strong>αυτό που του ανήκει</strong>, ενώ  το να προσφέρουμε <strong>ό,τι μας ανήκει στον άλλον είναι γενναιοδωρία</strong>.</em><em>Η δικαιοσύνη είναι πιο αναγκαία και  σημαντική, ενώ η γενναιοδωρία  θεωρείται πλησμονή, αλλά και <strong>περίσσευμα ψυχής</strong>! Είναι δύο αρετές διαφορετικής τάξεως. Πρώτα δίκαιοι και μετά γενναιόδωροι! Ενίοτε το αντίθετο: πρώτα γενναιόδωροι και μετά δίκαιοι! <strong>Οπωσδήποτε, όμως, και οι δύο παίζουν σπουδαίο ρόλο στις ανθρώπινες σχέσεις. </strong>Η <strong>δικαιοσύνη</strong>, ακόμη και ως <strong>επιείκεια,</strong>είναι πιο εγκεφαλική, διανοητική και πιο κοντά στη λογική . Η γ<strong>ενναιοδωρία</strong>είναι πιο υποκειμενική,  συναισθηματική και αυθόρμητη. Πιο κοντά στην ιδιοσυγκρασία. <strong>Δικαιοσύνη πράττουμε σύμφωνα με το νόμο</strong>. Γενναιοδωρία πράττουμε <strong>πέρα από κάθε  ανθρώπινο</strong></em><strong><em>νόμο</em></strong><em>, ήτοι σύμφωνα με την ανάγκη της <strong>αγάπης </strong>και <strong>ηθικής, </strong>ίσως και της αλληλεγγύης.</em></p> <p><em>                  Η <strong>αλληλεγγύη </strong>είναι μια<strong>ψυχική κατάσταση και, </strong>υπό προϋποθέσεις<strong>, αξία</strong>. Αλληλέγγυος είναι κάποιος που ανήκει σε ένα σύνολο και συνεκτικό , στο οποίο  τα μέρη συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Νιώθουν κοινά  συμφέροντα, ακόμη και κοινή μοίρα. Είναι ένα <strong>αίσθημα αλληλεξάρτησης</strong>, συνήθως  ευγενές  που συνιστά αξία, αλλά <strong>δεν μπορεί να θεωρηθεί σε κάθε περίπτωση ως  αρετή</strong>. Καθόσον έχει λεπτότατη υφή και εύκολα μεταπίπτει σε <strong>απομόνωση και μίσος</strong>εναντίον άλλων συναφών ομάδων. </em></p> <p><em>Η ψυχή μας, συνήθως, είναι γεμάτη από τον εαυτό μας, γι’ αυτό η <strong>γενναιοδωρία τις περισσότερες φορές λάμπει με την απουσία της</strong>! Ο εγωισμός μας είναι συνήθως  <strong>κυρίαρχος</strong>και η γενναιοδωρία είναι <strong>ανίσχυρη,</strong>γι’ αυτό και είναι <strong>σπάνια και σπουδαία</strong>.  Φυσικά η <strong>γενναιοδωρία δεν είναι  αγάπη</strong>, αλλά <strong>αγάπη </strong>αληθινή χωρίς γενναιοδωρία δεν υπάρ<strong>χει</strong>. Μπορούμε να δίνουμε χωρίς να αγαπάμε, αλλά δεν είναι δυνατόν να αγαπάμε χωρίς να δίνουμε!  <strong>Η αληθινή αγάπη </strong>ουσιαστικά καλύπτει ή προϋποθέτει<strong>ΟΛΕΣ </strong>σχεδόν <strong>τις αρετές,</strong>  καθόσον είναι η <strong>άριστη ισορροπία</strong>που αναδύεται από την σε μέτρο ανάπτυξη όλων των αρετών. </em></p> <p> </p> <p><strong><em>Σχολιασμός</em></strong></p> <p><em>Όταν επικρατεί το  ευρύτερο <strong>γενικό καλό</strong>αναδύεται η <strong>αντικειμενική αλληλεγγύη,</strong>ενώ η <strong>υποκειμενική αλληλεγγύη</strong>εξαρτάται από τα <strong>προσωπικά ή κλειστά ομαδικά  συμφέροντα</strong>.  Όταν υποστηρίζεται το κλειστό, συνδικαλιστικό, τουτέστιν εγωιστικό όφελος η <strong>αλληλεγγύη ως αρετή  εκφυλίζεται</strong>. Γιατί ουσιαστικά κυριαρχεί η <strong>επιδίωξη ίδιου ατομικού συμφέροντος</strong>, που δεν συνιστά  αξία. Ήτοι, υπερασπίζομαι μια κλειστή  κοινότητα σημαίνει ότι υπερασπίζομαι τον εαυτό μου. <strong>Η αλληλεγγύη, ως αρετή,  είναι κάτι παραπάνω από μια συμφεροντολογική αλληλεγγύη</strong>. Όταν λέμε δίκαιος, ανδρείος, διαλλακτικός ή γενναιόδωρος καταλαβαίνουμε ότι υπηρετούν μια <strong>γενικότερη αξία</strong>. Όταν λέμε <strong>αλληλέγγυος, </strong>όμως<strong>, </strong>αμέσως διερωτόμαστε   σ<strong>ε ποιον είναι αλληλέγγυος</strong>! Δεν είναι ενάρετος όποιος είναι αλληλέγγυος σε εγκληματία ή παραβάτη, γιατί τότε καθίσταται και εκείνος παραβάτης.  Μια κοινότητα συμφερόντων δεν αποπνέει, ποτέ,  <strong>δικαιοσύνη, ηθική </strong> και <strong>ανθρωπιά.</strong></em></p> <p><em>Ίσως στο σημείο αυτό να διερωτηθεί κάποιος: Η Πατρίδα είναι κλειστή κοινότητα; Ασφαλώς ΟΧΙ. Η Πατρίδα συνιστά <strong>Συλλογική Οντότητα</strong>και μάλιστα , ως <strong>Πρόσωπο</strong>, χαρακτηρίζεται από <strong>ιερότητα </strong>και <strong>αγιότητα, όπως φυσικά και κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.</strong>. Συνιστά ανοιχτή Κοινότητα στο Παγκόσμιο σκηνικό και κυρίως στην Ιστορία. Εξασφαλίζει τα κοινά αγαθά του συνόλου των πολιτών. Γι΄αυτό  η <strong>γνήσια φιλοπατρία συνιστά ενάρετη αλληλεγγύη.</strong> </em></p> <p><strong><em>Η αλληλεγγύη  </em></strong><em>μπορεί να ενεργοποιήσει<strong>τη γενναιοδωρία και αυτό είναι το πιο σημαντικό. </strong>Γιατί τη σειρά της η<strong>γενναιοδωρία  </strong>μπορεί να υπερκαλύψει και<strong>τη δικαιοσύνη </strong>ακόμη<strong>, </strong>με την προϋπόθεση  <strong>να υπάρξει υπέρβαση  του προσωπικού συμφέροντος</strong>, όπως και εκείνου της <strong>κλειστής ομάδας. </strong></em></p> <p><em>Η<strong>γενναιοδωρία δεν είναι αγάπη</strong>.</em><em>Πάντα προτιμούμε την αγάπη, γιατί τότε περισσεύει η γενναιοδωρία. Αυτοί που αγαπιούνται πραγματικά δεν έχουν τίποτε να μοιραστούν, καθόσον όλα είναι κοινά ( γι’ αυτό, θαρρούμε, ότι  ο νόμος  απαγορεύει τις δωρεές ανάμεσα στους συζύγους)! Αλλά δ<strong>εν αγαπάμε, ποτέ, κατά παραγγελία</strong>, ενώ την <strong>γενναιοδωρία </strong>μπορεί</em><strong><em>να την αποφασίσει</em></strong><em>η <strong>βούληση</strong>. </em></p> <p><em>Η αγάπη</em><em>συνιστά <strong>πλήρωση, </strong>γι’ αυτό μπορεί να υπάρξει <strong>δίχως εγωισμό</strong>. Το υπέροχο συναίσθημα της αγάπης  το μαθαίνουμε  μαζί με το γάλα που θηλάσαμε. «Δίχως αγάπη δεν είμαστε τίποτα»!  Το βασικό χαρακτηριστικό της αγάπης   είναι ότι  την <strong>νιώθουμε  από την.. έλλειψή της! Τότε αντιλαμβανόμαστε το τι σημαίνει να μην έχουμε αγάπη. </strong>Τότε ψάχνουμε να βρούμε τις δυνάμεις αποκατάστασης της ισορροπίας, που ονομάζουμε <strong>αρετές.</strong> Κοντολογίς, <strong>χρειαζόμαστε, πάντα τη γενναιοδωρία, επειδή η αληθινή αγάπη εκλείπει!</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Αποτιμήσεις</em></strong></p> <p><em>Είναι απόλυτα φυσικό ο καθένας μας να αγαπά τον εαυτό του και να τον φροντίζει. <strong>Αυτό είναι το πρώτο μέλημα της ζωής</strong>.  Ο άνθρωπος αναζητεί πάντα στη ζωή του αυτό που είναι γι’ αυτόν <strong>χρήσιμο</strong>, <strong>ευχάριστο και ωφέλιμο</strong>. Φυσικά επιδιώκει την ηδονή. Δεν σημαίνει, όμως, ότι κάθε ηδονή συνιστά και αξία. Ούτε μόνη της μια <strong>επιθυμία</strong>καθίσταται γ<strong>ενναιοδωρία</strong>, γιατί  απαιτείται και η σύμπραξη <strong>αποφασιστικότητας,</strong>της <strong>λογική</strong>ς  και  του<strong>ψυχικού σθένος(</strong>θάρρους). Χωρίς αυτά  <strong>δεν  </strong>αναδύεται η  <strong>πρόθεση για συνάντηση και σχέση με τον άλλον</strong>.</em></p> <p><strong><em>Τίποτε δεν αξίζει για τον άνθρωπο περισσότερο από τον συνάνθρωπο</em></strong><em>. Η  <strong>γενναιοδωρία είναι το λεπτότατο εκείνο  σημείο, στο οποίο το όφελος του πράττοντος συναντά το όφελος του άλλου</strong>.</em></p> <p><em>Όταν η επιθυμία γίνεται <strong>γενναιόδωρη</strong>καταπολεμούμε πιο εύκολα το μίσος, το θυμό, την περιφρόνηση ή και τον φθόνο ακόμη, <strong>που προκαλούν θλίψη.</strong>  « Το μίσος πρέπει να ηττηθεί από την αγάπη», λέει ο Σπινόζα. Θα λέγαμε  θλίψη και   χαρά μαζί. Μια επιθυμία να τείνουμε προς αυτό το <strong>μοίρασμα χαράς και  της αγάπης ακόμη</strong>.  Αυτήν την <strong>προσπάθεια προς την αγάπη</strong>εκφράζει ακριβώς η γενναιοδωρία<strong>. Απαιτείται ψυχική δύναμη, γι’ αυτό είναι η αρετή που μας οδηγεί στην αγάπη</strong>. Τότε και η δικαιοσύνη περισσεύει και πολλές άλλες αρετές υπερκαλύπτονται. </em></p> <p><em>Οι <strong>αξίες </strong>δεν κρίνονται από το αιτία προέλευσής τους που πιθανόν να  είναι από φιλοζωική και εγωιστική, θα λέγαμε, ανάγκη. <strong>Αλλά μεγαλύτερη σημασία έχουν οι αρετές που πραγματώνουν  τις αξίες μας.</strong>Ήτοι, οι <strong>δυνάμεις που ανυψώνουν τον άνθρωπο σε</strong><strong>ξεχωριστό είδος</strong>. Η γενναιοδωρία μάς  εξυψώνει απέναντι στους άλλους, γιατί ο εαυτός μας απελευθερώνεται από τα ζωώδη ένστικτα εκδίκησης και μίσους. Ο <strong>γενναιόδωρος</strong>δεν είναι ποτέ <strong>χαμερπή</strong>ς, <strong>μικρόψυχος</strong>,  <strong>μικροπρεπής</strong>…</em></p> <p><em> <strong>Ήτοι η  γενναιοδωρία μάς απελευθερώνει   από τόσα δεινά και ελαττώματα.</strong></em></p> <p><em> Μία απόλυτα μόνη της αρετή δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι εφαρμόσιμη. Μόνον σε συνδυασμό με άλλες αρετές  παίρνει σάρκα και οστά. Η γενναιοδωρία αναδύεται  από τη συνύπαρξη των ελληνικών αρετών της <strong>μεγαλοψυχίας (</strong>μεγαλείο ψυχής) και <strong>φιλοδωρίας.</strong>Ως <strong>ψυχική αρετή</strong>αναβαθμίζεται σε <strong>προσφορά του εαυτού</strong>( πχ.  Στρατιώτη μαχητή), οπότε ονομάζεται <strong>αρετή της αυτοθυσίας</strong>.</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Επίλογος</em></strong></p> <p><em>Ο γ<strong>ενναιόδωρος</strong>νιώθει αυθεντικά <strong>ελεύθερος</strong>και αυτό είναι και το πραγματικό <strong>μεγαλείο της ζωής</strong>του. Η <strong>γενναιοδωρία</strong>(γενναιοφροσύνη) είναι μια<strong>δύναμη προσφοράς</strong>προς τον άλλον με ταυτόχρονη αναβάθμιση του εαυτού μας και γι’ αυτό συνιστά αρετή  και αξίζει γιατί είναι ένα πρώτο βήμα προσέγγισης με τον συνάνθρωπό μας. Είναι, ακριβώς, <strong>το κατώφλι εισόδου σε κατάσταση αγάπης</strong>.</em></p> <p><em>Η <strong>γενναιοδωρία αναδύεται από ανάγκη εκεί όπου η αγάπη λείπει</strong>. Πρέπει τουλάχιστον να πιστεύουμε την αγάπη ως αξία. Η <strong>γενναιοφροσύνη </strong>είναι δυνατόν να δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες   εγγύτητας μεταξύ των ανθρώπων, πολύ κοντά στη συμπόνια. Έχει το πλεονέκτημα ότι εξαρτάται μόνον από εμάς, ήτοι είναι ελεύθερη από ένστικτα και εμμονές. Ο τελικός σκοπός είναι η αγάπη, που υπερακοντίζει κάθε αρετή. </em></p> <p><em>Η γενναιοδωρία είναι, σαφέστατα, καλύτερη από τον εγωισμό, όπως και η <strong>ηθική </strong>είναι πολύ καλύτερη από την <strong>απάθεια</strong>. Ασφαλώς, δεν είναι η ίδια η αγάπη, αλλά εκείνο που μας οδηγεί  στην αγάπη. Είναι το <strong>ενδόσιμο</strong>, ό,τι, δηλαδή,  μας κάνει να σκεφτούμε και να πράξουμε κάτι.  <strong>Είναι το  προοίμιο της αυθεντικής ανθρώπινης  ζωής</strong>. Ένα είδος <strong>υπέροχου, ποιοτικού και ποιητικού Κάλλους,</strong>που σπάζει  τους παγετώνες του μίσους, της έχθρας  και της αντιπαλότητας και φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά. </em></p> <p><em>Η αγάπη συνιστά το <strong>οξυγόνο της ζωής μας</strong> και η <strong>γενναιοφροσύνη</strong>μας φέρνει κοντά της, γι’ αυτό είναι κρισιμότατη.  Ποτέ μόνη της δεν μπορεί να έχει ουσιαστικά αποτελέσματα, καθόσον εύκολα μπορεί να εκληφθεί ως <strong>περιφρόνηση και απόρριψη</strong>. Απαιτείται ο συνδυασμός της και με άλλες αρετές. Μαζί με  το <strong>θάρρος αναβαθμίζεται σε ηρωισμό</strong>. Με τη <strong>δικαιοσύνη</strong>γίνεται <strong>επιείκεια.</strong>Με τη <strong>συμπόνια </strong>προάγεται σε <strong>ευμένεια</strong>και  με τη μεγαλοθυμία σε <strong>διαλλακτικότητα.</strong></em></p> <p><em>Τελικά μπορεί να αναγνωσθεί<strong>ως πραότητα, γλυκύτητα και θηλύτητα</strong>! </em></p> <p><em>Κοντολογίς να ονομασθεί <strong>ανθρωπινότητα, ανθρωπιά και γιατί όχι καλοσύνη!</strong></em></p> <p><strong><em>  Ό,τι δηλαδή μας λείπει σήμερα.</em></strong></p> <p>                                                                                           <em>Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                           Φεβρουάριος 2020</em></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Mon, 02/24/2020 - 02:51</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-02/1261.jpg?itok=7Q2YM02m" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=409&amp;2=comment&amp;3=comment" token="dab7aa96"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Mon, 24 Feb 2020 07:51:42 +0000 desmosekdoseis 409 at http://eaas.gr Στώμεν καλώς http://eaas.gr/news/stomen-kalos <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Στώμεν καλώς</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><h3><strong>Στώμεν καλώς</strong></h3> <p>Δεν ξέρει κανείς αν υπάρχουν λέξεις, που μπορούν να αγγίξουν τη σκέψη μας και την καρδιά μας. Δεν μιλώ για τους πολιτικούς. Λέω για εμάς τους εκάστοτε φτωχούς συγγενείς  της πολιτικής των πολιτικών, που επιτρέψαμε να μας αγγίξει, έστω και …φωτογραφικά, αυτό το σαράκι… Ξεχάσαμε τον εαυτό μας, ξεχάσαμε τον …όρκο μας, μεταλλαχτήκαμε σε …λαχανάκια των Βρυξελών, σε πουφ του καναπέ και σε …γαριδάκια των μικρών! Απαξιώσαμε και βέβαια πρώτα από όλα, τον χώρο μας, γιατί δεν τον πιστεύουμε, και την ‘’έρμη’’ την Πατρίδα μας… Απαξιώνουμε τον εαυτό μας και ας μην το ξέρουμε, και όμως  το πιστεύουμε,. Υπερβολές? Ίσως, αν και δεν το νομίζουμε, στο …’’καταβάθος’’!  Εκλογές? Να δούμε τι τελικά καλύτερο μπορούμε και κυρίως θέλουμε, να προσφέρουμε. Διολισθήσαμε σε ομαδοποιήσεις, σε αμφισβητήσεις ηθικής συναδέλφων, σε ένοχες σιωπές και σε κραυγαλέες… αναφωνήσεις! Τείνουμε, αναλογικά να ξεπεράσουμε,  τα πολιτικά εκλογικά δρώμενα.: αντιπροσώπους κλπ., ενώ θα έπρεπε χρόνια τώρα, στόχος μας να είναι όχι η ΄΄αμελητέα΄΄ εκλογική μας ‘’ποσότητα’’, αλλά η δυναμική παρουσία ΟΛΩΝ, σε μια εκλογική διαδικασία με ΟΛΟΥΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ! Αλλά, ‘’Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι’’, και όπως πάντα τον …ξεχάσαμε εκεί… αν τον προσέξαμε κιόλας… σιγά, εμείς, οι με τόσους ‘’τίτλους’’ και ακαδημαϊκούς  και περγαμηνές εσωτερικού και εξωτερικού και με κάποιον ο ΄΄καθείς’’ …΄΄κορβανά΄΄! Άνοιξε και το Τριώδιο… Όλα … καλά!</p> <p>           Πολλά κανείς μπορεί να πει, αλλά έλεγαν και οι στρατηγοί, όπως και τώρα και πάντα ‘’αυτά τα ξέρουμε’’! Σωστά! Τόσα, με πόνο ψυχής και κατάθεση καρδιάς έχουν ειπωθεί… Αλλά τι προς εμάς..! Έχουμε λίγες ακόμη μέρες, για την εκλογική… αναμέτρηση. Ας τολμήσουμε να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας, έστω και μπροστά στον …καθρέφτη μας, ‘’τι’’ και ‘’γιατί’’. Ας τολμήσουμε, την έστω και στιγμιαία μας, ‘’καθ΄εαυτόν’’ υπέρβαση και ας τολμήσουμε να ψιθυρίσουμε σε  αυτόν τον ‘’γνωστό’’ μας , που δεν μας χαλά χατίρι, άλλωστε το ίδιο είμαστε, ότι  ξέρεις, ‘’ου δύνασαι δυσίν  κυρίοις δουλεύειν’’… Θα είναι λοιπόν ‘’Η ισχύς εν τη ενώσει’’? </p> <p> </p> <p>                                                                                                            Τζωρτζόπουλος Ηλίας</p> <p>                                                                                                                         Υπτγος ε.α</p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 02/21/2020 - 03:15</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-02/eaas_logo_3.jpg?itok=DfAsWFMy" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=408&amp;2=comment&amp;3=comment" token="7b8e2e78"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 21 Feb 2020 08:15:32 +0000 desmosekdoseis 408 at http://eaas.gr Εκλογές ΕΑΑΣ-Γιατί πρέπει να Ψηφίσω http://eaas.gr/news/ekloges-eaas-giati-prepei-na-psephiso <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Εκλογές ΕΑΑΣ-Γιατί πρέπει να Ψηφίσω</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong><u>Εκλογές ΕΑΑΣ στις 23 Φεβ 2020 </u></strong></p> <p align="center"><strong><u>Γιατί πρέπει να Ψηφίσω</u></strong></p> <p>Αγαπητοί Συνάδελφοι,</p> <p>Σας κοινοποιώ μερικές σκέψεις μου σχετικά με τις επερχόμενες εκλογές στην Ένωσή μας (ΕΑΑΣ), που θα πραγματοποιηθούν στις 23 Φεβρουαρίου 2020, στην Αθήνα και στα Παραρτήματα της σε όλη την Ελλάδα. Παρόμοιες απόψεις είχα εκφράσει και στις αμέσως προηγούμενες εκλογές. Αφορμή στάθηκαν αριθμητικά στοιχεία που εξάγονται από μια απλή ματιά στα εγγεγραμμένα μέλη της Ένωσης και  τα οποία είναι αποκαρδιωτικά. </p> <p>Από τους <strong>66.000</strong>περίπου αποστράτους που λαμβάνουν μέρισμα από το ΜΤΣ, <strong>που είναι «εν δυνάμει» μέλη της Ένωσης</strong>, <strong>δυστυχώς είναι εγγεγραμμένοι</strong>και έχουν ταυτότητα ΕΑΑΣ <strong>λιγότεροι από</strong><strong>24.500</strong>και από αυτούς, ακόμη χειρότερα για την Κοινωνική μας Ομάδα, στις τελευταίες εκλογές (19 Φεβ 2017) <strong>ψήφισαν μόνο 6.400 !!!!.</strong></p> <p><strong>Γιατί πρέπει να πάω να ψηφίσω;</strong></p> <p>Αυτή τη φορά καθίσταται περισσότερο επιτακτικό από κάθε άλλη φορά. Πρέπει ψηφίζοντας μαζικά στις εκλογές μας, να δείξουμε τη δύναμη μας στους κυβερνώντες και να βροντοφωνάξουμε <strong>«</strong><strong>Είμαστε εδώ, ενωμένοι, δυνατοί και όχι δεδομένοι».</strong></p> <p>Όλοι μας βιώνουμε, μαζί με εμάς και οι οικογένειες μας, τα αποτελέσματα των πολιτικών που εφαρμόζουν οι κυβερνώντες, τωρινοί και προηγούμενοι, εις βάρος μας. Όλοι μας βιώνουμε τις επιπτώσεις που έχουν στις ζωές μας οι απαξιωτικές τους αποφάσεις που λαμβάνουν εις βάρος μας. <strong>63% μειώθηκαν οι απολαβές μας !!!!! </strong>όσοσεκανέναν άλλον κλάδο εργαζομένων. Μας θεωρούν «<strong>δεδομένους». </strong>«Έλα μωρέ δικοί μας είναι αυτοί». Λένε οι σημερινοί. Το ίδιο έλεγαν και οι προηγούμενοι και οι προηγούμενοι …. <strong>Μας κοροϊδεύουν άπαντες.</strong></p> <p>Να είστε σίγουροι ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα «ψηφαλάκια». Απόδειξη το πώς μαλώνουν στα κανάλια. Το μόνο που τους απασχολεί είναι ποιος θα βρίσει περισσότερο τον άλλον. Προκειμένου δε να μείνουν γαντζωμένοι στην καρέκλα τους απολαμβάνοντας τις παχουλές απολαβές τους, τα βρίσκουν μια χαρά. Για τα προβλήματα του κόσμου…… Δεν βαριέσαι…… </p> <p>Να τους δείξουμε λοιπόν με την μαζική μας προσέλευση στην ψηφοφορία, ότι είμαστε πολλοί. Διαφορετικά θα μας υπολογίσουν όταν διαπιστώσουν ότι είμαστε δύναμη <strong>70.000 και εν δυνάμει διπλάσιοι</strong>ψήφοι και εντελώς διαφορετικά όταν νοιώσουν ότι είμαστε μόνο 6.700 !!!!.</p> <p>Επίσης πρέπει να ψηφίσουμε όσο το δυνατόν περισσότεροι, γιατί έτσι διασφαλίζεται ότι οι εκλεγέντες θα είναι οι πλέον ικανοί να αγωνιστούν για τα συμφέροντά μας. <strong>Και να ψηφίσουμε, μακριά και πάνω από πολιτικά κόμματα και τις πολιτικές μας πεποιθήσεις. </strong>Μοναδικό μας κριτήριο για αυτούς που θα ψηφίσουμε να είναι οι <strong>καλύτεροι και οι ικανότεροι </strong>που ταυτόχρονα διαθέτουντα απαραίτητα προσόντα. Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε τους υποψηφίους συναδέλφους μας. Και αν όχι μπορούμε εύκολα να τους μάθουμε.</p> <p>Οι υποψήφιοι, που ανακοινώθηκαν για όλες τις θέσεις στο ΔΣ της ΕΑΑΣ, είναι συνάδελφοι με αποφασιστικότητα και μοντέρνες ιδέες, γνώστες των νέων τεχνολογιών και άριστοι χειριστές των κοινωνικών δικτύων. Από αυτούς τους υποψήφιους που εθελοντικά προσφέρθηκαν να διεκδικήσουν την ψήφο μας για το νέο ΔΣ/ΕΑΑΣ, <strong>ας ψηφίσουμε τους καλύτερους</strong>. ανεξαρτήτως ηλικίας και βαθμού.</p> <p><strong>Στις περασμένες εκλογές (19 Φεβ 2017),</strong>εμείς <strong>τα μέλη των επαρχιακών Παραρτημάτων της ΕΑΑΣ, είχαμε υψηλά ποσοστά</strong>συμμετοχής στην ψηφοφορία, που κυμάνθηκαν από<strong>40% έως και 86 %,</strong>τη ίδια στιγμή που οι συνάδελφοί μας στην <strong>ΑΘΗΝΑ όπου διαβιούν πάνω από 11.000 μέλη </strong>(δηλαδή περίπου το 50% των εγγεγραμμένων της ΕΑΑΣ), <strong>ψήφισαν μόνο 1811 άτομα !!!!(</strong>ποσοστό 18%), αλλά και στη <strong>ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ</strong><strong>όπου διαβιούν 3.500 μέλη</strong>, <strong>ψήφισαν μόνο 605 άτομα </strong>(ποσοστό 17,5 %). </p> <p><strong>Στις Εκλογές της ΕΑΑΣ στις 23 Φεβ 2020</strong>, εμείς της επαρχίας ευελπιστούμε ότι θα ανεβάσουμε ακόμη περισσότερο τη συμμετοχή μας και ταυτόχρονα <strong>καλούμε τους Συναδέλφους των Αθηνών και Θεσσαλονίκης,</strong>αυτή τη φορά <strong>να είναι οι «μπροστάρηδες»,</strong>να είναι<strong>παρόντες.</strong>Η κριτική που γίνεται, από μερίδα συναδέλφων μας, εκ των υστέρων σε βάρος του εκάστοτε ΔΣ/ ΕΑΑΣ και μάλιστα εκ του ασφαλούς, από τον καναπέ ή τον Η/Υ, με διάφορες δήθεν «καινοφανείς» ιδέες είναι άδικη, ανέξοδη και εύκολη. Τα έργα είναι δύσκολα. Και τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς. <strong>Και δυνατούς και ικανούς χρειαζόμαστε στην ΕΑΑΣ.</strong></p> <p>   Αγαπητοί Συνάδελφοι <strong>στις 23 Φεβ 2020, </strong>το σύνθημα μας ας είναι : <strong>«ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ στις Κάλπες της ΕΑΑΣ»,</strong>για <strong>να ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ μαζικά και έτσι </strong>:</p> <p>·           <strong>Να δώσουμε μεγάλη ΔΥΝΑΜΗ στο νέο ΔΣ/ΕΑΑΣ</strong>για να υποστηρίξει τα συμφέροντα μας, να διεκδικήσει την αποκατάσταση των κατάφορων και μονομερών αδικιών που έγιναν σε βάρος μας και ταυτόχρονα <strong>να δείξουμε</strong>σε κάποιους που μας περιφρονούν<strong>, ότι είμαστε πάρα πολλοί για να μας αγνοούν</strong>.</p> <p>·           <strong>Να στείλουμε σε όλους που μας αδίκησαν</strong>, το ηχηρό μήνυμα <strong>«ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟΙ».</strong></p> <p>Καλή ψήφο Συνάδελφοι !!! </p> <p align="right">Αργύριος Ανδριώτης</p> <p align="right">Ταξίαρχος ε.α.</p> <p align="right">Μέλος Παραρτήματος Ξάνθης</p> <p align="right"> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 02/21/2020 - 03:06</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-02/eaas_logo_2.jpg?itok=zv88qp1A" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=407&amp;2=comment&amp;3=comment" token="a35b88c7"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 21 Feb 2020 08:06:51 +0000 desmosekdoseis 407 at http://eaas.gr Η ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ http://eaas.gr/news/e-anektikoteta-os-axia-kai-arete <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Η ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p>                                               <strong><em>Η ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ</em></strong></p> <p>                                                                                 <em>Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Προοίμιο </em></strong></p> <p><em>Ένα περιστατικό που «διαφημίσθηκε»</em><em>τόσο πολύ  στα ΜΜΕ μάς δίνει  την «ωραία» αφορμή για να εμβαθύνουμε στην έννοια της <strong>ανεκτικότητας (ανοχής</strong>), που είναι τόσο παρεξηγημένη, αλλά και τόσο απαραίτητη.. Ένας νεαρός ( έφηβος) μαθητής απαιτούσε με βίαιο, προκλητικό, ίσως, και απειλητικό τρόπο τη διαγραφή απουσίας του από μία εκπαιδευτικό λειτουργό Σχολείου, η οποία με «ιώβειο», όπως χαρακτηρίσθηκε, υπομονή <strong>ανεχόταν τη συμπεριφορά του μαθητή της.</strong></em></p> <p><em>Φυσικά,  δεν είναι δυνατόν να έχουμε συγκεκριμένη  άποψη για το περιστατικό, γι΄ αυτό θα αποφύγουμε κάθε σχολιασμό του. Εξάλλου,  το αρμόδιο Υπουργείο έχει, ήδη, επιληφθεί και ερευνά το θέμα.  Μπορούμε, όμως,  ευκαιριακά, να <strong>αναζητήσουμε  τα όρια στις λεπτές εκείνες σχέσεις</strong>μεταξύ μας που μπορούν να μάς οδηγήσουν, σε <strong>ρίξεις, μίσος  και φανατισμό</strong>, αλλά και σε <strong>φιλία , συνεργασία και αγάπη</strong>. Να προσεγγίσουμε τα <strong>όρια συμπεριφοράς μας για  ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις. </strong>Να ερευνήσουμε πιο ολιστικά και προσεκτικά το περιστατικό και να εντοπίσουμε πόσες<strong>αρετές απουσιάζουν</strong>, να βρούμε, ει δυνατόν, μια «κόκκινη γραμμή», που εάν ξεπερασθεί, οι καταστάσεις καθίστανται  πλέον <strong>ανεξέλεγκτες</strong>.</em><strong><em>Μήπως μπορούσαμε να πούμε ότι η ανοχή συνιστά</em></strong><em><strong>αξία</strong>ή ακόμη και <strong>αρετή;</strong>Και γιατί!</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Εισαγωγή</em></strong></p> <p><em>Ο καθένας μπορεί να ρωτήσει: «Το να θεωρούμε πως υπάρχουν πράγματα <strong>μη ανεκτά</strong>σημαίνει αδιαλλαξία»; ή  «το να είναι κάποιος <strong>διαλλακτικός σημαίνει πως ανέχεται τα πάντα</strong>»; Η απάντηση ασφαλώς θα ήταν αρνητική και στις δυο περιπτώσεις. Το να ανεχόμαστε τον βιασμό, τα βασανιστήρια ή τον φόνο, <strong>αναντίρρητα δεν είναι αρετή</strong>, γιατί κανένας  σώφρων άνθρωπος δεν μπορεί να τα  ανεχθεί.  Η ανοχή δεν αναφέρεται, όμως, σε σαφώς ξεκαθαρισμένες περιπτώσεις, αλλά εκεί, όπου παρατηρείται <strong>ασάφεια</strong>. Το δυσχερέστερο είναι ο  <strong>προσδιορισμός  των ορίων της</strong>. </em></p> <p><em>Η επιστήμη, η φιλοσοφία, η πολιτική,  η δικαιοσύνη,  η  ηθική συνείδηση, το συναίσθημα, η λογική…όλα είναι πρόθυμα να μας βοηθήσουν! Αλλά πώς; Ουσιαστικά  επιδιώκουμε να βρούμε την <strong>αλήθεια</strong>. Η επιστήμη για την αλήθεια ενδιαφέρεται.  Αποδέχεται, όμως, τις διαψεύσεις, και έτσι εξελίσσεται, μέσα στην  υπερ-πολυπλοκότητα του Κόσμου μας. Ακόμη και τα μαθηματικά, το ακριβέστερο εργαλείο, που βρήκε ο άνθρωπος για να προσεγγίσει την πολυπόθητη αλήθεια, δεν παρέχουν <strong>ασφαλή αποτελέσματα</strong>. Η θεωρία της απροσδιοριστίας, του χάους, το θεώρημα του </em><em>G</em><em>ö</em><em>del</em><em>, αλλά και οι άρρητοι αριθμοί, μάς επιβεβαιώνουν την <strong>αβεβαιότητα</strong>. Με μαθηματικά, εξάλλου,   δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθούν τα <strong>συναισθήματα, οι συγκινήσεις, το φιλότιμο και η αγάπη</strong>! Επομένως, η <strong>ανοχή</strong>έχει πάντοτε μια θέση στις σχέσεις μας και μάλιστα με  <strong>ασαφή όρια.</strong></em></p> <p><em> Η ανθρωπότητα βρήκε τον  ιστορικό της δρόμο, όχι βέβαια πάντα με επιτυχία, αλλά οπωσδήποτε κατόρθωσε μια ισορροπία μεταξύ όλων των παραγόντων.  Δεν επικράτησε η  απόλυτη δικαιοσύνη, ούτε, όμως, η απόλυτη  αδικία! Ο Άνθρωπος πολλές φορές βρήκε ένα <strong>αξιόπιστο νόημα ζωής</strong>. Αναζήτησε μια <strong>Υπέρτατη Δύναμη</strong>, οποία  τού εξασφαλίζει μια ευρύτερη δικαιοσύνη.  Πίστεψε σε βασικές <strong>αξίες </strong>και  το σημαντικότερο,  κατέβαλε προσπάθεια <strong>εναρμόνισης  των δυνάμεών του  με  το περιβάλλον,</strong>στο οποίο είναι υποχρεωμένος να ζήσει. Ανέπτυξε <strong>επιτηδειότητες</strong>και καλλιέργησε  <strong>αρετές</strong>, που συνιστούν και την <strong>ειδοποιό διαφορά</strong>, την <strong>ανθρωπινότητα.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Ανοχή ( ανεκτικότητα)</em></strong></p> <p><em>Σήμερα , παρά τις άπειρες γνώσεις μας, κυριαρχούν οι απόψεις, οι δοξασίες και οι γνώμες, οι οποίες, δυστυχώς, έχουν ουσιαστικά κατακλύσει τη ζωή μας.Συνήθως, <strong>αγνοούμε πολύ περισσότερα από όσα γνωρίζουμε</strong>.  Το χειρότερο είναι το, ό,τι <strong>γνωρίζουμε εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα από κάτι που αγνοούμε</strong>.</em><em>Το πρόβλημα της <strong>ανοχής</strong>, ως εκ τούτου, καθίσταται <strong>επιτακτικό.</strong>  <strong>Ό,τι </strong>δύσκολα αμφισβητείται<strong>επιστημονικά</strong>, εάν  θεωρηθεί από φιλοσοφική, ηθική ή θρησκευτική πλευρά απαιτεί <strong>ανοχή</strong>και <strong> πίστη</strong>, ώστε να κρυσταλλωθούν  οι αποφάσεις μας.</em></p> <p><em>Η ανοχή <strong>συνιστά αξία,</strong>μόνον, <strong>όταν είναι σε βάρος του εαυτού μας και υπέρ  του άλλου</strong>. Δεν αξίζει η ανοχή, όταν <strong>δεν πρόκειται να χάσουμε τίποτε</strong>ή όταν με την ανοχή μας <strong>επωφελούμαστε σε κάτ</strong>ι. Το να ανεχόμαστε, π χ. τη φρίκη και την αδικία σε βάρος άλλου, πλην εμού, ασφαλώς <strong>δεν είναι αρετή</strong>, αλλά <strong>εγωισμό</strong>ς, <strong>αδιαφορία, βαρβαρότητα και χυδαιότητα</strong>!</em></p> <p><em>Ανοχή σημαίνει <strong>αποδοχή εκείνου που καταδικάζουμε</strong>. Επιτρέπουμε να γίνεται εκείνο, που μπορούμε να εμποδίσουμε  ή να αντιπαλέψουμε. Σημαίνει την απάρνηση ενός μέρους της δύναμής μας, της εξουσίας μας ή και του θυμού μας. <strong>Ανεχόμαστε π.χ. τα καπρίτσια ενός παιδιού ή τις θέσεις ενός αντιπάλου μας.</strong>Αυτό σημαίνει ότι <strong>είναι αρετή</strong>. Ήτοι έχουμε αναπτύξει μια <strong>εσωτερική δύναμη</strong>κόντρα στη δική μας <strong>επιθυμία</strong>, σε βάρος του εαυτού μας, με προσωπικό  κόστος. Κοντολογίς, <strong>υπερβαίνουμε το δικό μας συμφέρον</strong>με <strong>οδύνη και ανυπομονησία</strong>.</em></p> <p><em>Η κοινωνία, στην οποία ζούμε, είναι <strong>αντιφατική,</strong>γεμάτη πάθη, κατακερματισμένη και <strong>χρειάζεται ανοχή</strong>.</em><em>Η<strong>ανοχή</strong>είναι «εκ των ων ουκ άνευ», γ<strong>ι’ αυτό συνιστά  αξία!</strong><strong>Εάν, όμως, η ανοχή καταστεί καθολική  δεν θα είναι πια η Κοινωνία ανθρώπινη, άρα  δεν υπάρχει πια ανάγκη για  ανοχή</strong>!</em><em>Ως αρετή η ανοχή  βρίσκεται, πάντοτε, εγγύτατα στη <strong>χρυσή τομή της κρίσιμης αναλογίας</strong>. <strong>Ούτε υπερβολή, ούτε έλλειψη. Τραβηγμένη στα άκρα, η ανοχή, αυτοαναιρείται, καθόσον αφαιρεί την ελευθερία, τη δικαιοσύνη  και όλο τον ηθικό χώρο από τους άλλους!</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Σχολιασμός</em></strong></p> <p><em>Τα θέματα ανοχής, δεν έχουν βασικό νόημα στο πεδίο, όπου οι επιστήμες έχουν δυνατότητα εφαρμογής, παρά το ότι δεν είναι σπάνιες οι διαφωνίες στις εκάστοτε προσεγγίσεις. <strong>Η επιστήμη προχωρεί  διορθώνοντας τα λάθη της.</strong></em><strong><em>Η ανάγκη ανοχής αναδύεται από  την αδυναμία μας να κατακτήσουμε το απόλυτο.</em></strong><em>Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι πρέπει να υπάρχει πάντοτε <strong>αμοιβαία ανοχή</strong>, γιατί όλοι μας είμαστε <strong>αδύναμοι</strong>, κάνουμε  λάθη και  ζούμε με απόψεις.. </em></p> <p><em>Η <strong>γενναιοδωρία </strong>και προπαντός η <strong>αγάπη προς ένα πρόσωπο</strong>,  έχουν ευρύτερα όρια από εκείνα της ανοχής, αλλά εάν είναι υπερβολικά, συνήθως,  βλάπτουν. Όποιος είναι δίκαιος με τους δίκαιους ή γενναιόδωρος με τους γενναιόδωρους δεν είναι ούτε γενναιόδωρος ούτε μεγάθυμος. Έτσι και ένας ανεκτικός με τους ανεκτικούς δεν είναι ουσιαστικά ανεκτικός. Ήτοι η <strong>ανοχή δεν είναι αρετή, όταν πρόκειται για μεταξύ ανεκτικών προσώπων</strong>. Όπως, και οι <strong>αδιάλλακτοι </strong>δεν έχουν το δικαίωμα να παραπονεθούν αν αντιμετωπισθούν με <strong>αδιαλλαξία.</strong></em></p> <p><strong><em>Δημοκρατία δεν σημαίνει αδυναμία</em></strong><em>. <strong>Ανοχή δεν σημαίνει παθητικότητα</strong>.</em><em>Η καθολική ανοχή, που δεν είναι ούτε ενάρετη ούτε βιώσιμη, είναι <strong>ηθικά καταδικαστέα και πολιτικά καταδικασμένη.</strong>Μια Δημοκρατία που θα έθετε σε απαγόρευση κόμματα δεν θα ήταν αρκούντως δημοκρατική, γιατί θα αρνιόταν να υπερασπισθεί δυναμικά, όπου χρειαζόταν, το δίκαιο και την ελευθερία. Το  κριτήριο, περιπτωσιακά πάντα,  είναι κατά βάση <strong>πολιτικό</strong>και όχι ηθικό<strong>. Είναι ο ουσιαστικός  κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν οι αδιάλλακτοι.</strong>Όταν απειλούνται η <strong>ελευθερία</strong>και οι θεσμοί <strong>αποδυναμώνονται σε επικίνδυνο βαθμό,</strong>τότε <strong>είναι απαραίτητο</strong>να αναχαιτισθεί <strong>η βία δια της βίας</strong>, καθόσον, άλλως, θα σήμαινε έλλειψη <strong>αποφασιστικότητας ή προνοητικότητας</strong>. </em></p> <p><em>                  Η<strong>γνώση</strong>από μόνη της χωρίς ήθος και καλλιέργεια ψυχής δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη βούληση. Καμία επιστήμη  μόνη της δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη Δημοκρατία, ούτε την ηθική. Ακόμη και η απόλυτη  δικαιοσύνη δεν μπορεί να λύσει τα ηθικά θέματα.  Τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα προκύπτουν από τις <strong>ανθρώπινες σχέσεις</strong>και για την επίλυσή τους απαιτείται κάτι <strong>ανώτερο,</strong><strong>ανθρώπινο!</strong>Απαιτούνται η <strong>κατανόηση,</strong>η <strong>επικοινωνία </strong>μεταξύ των ανθρώπων, η <strong>ενσυναίσθηση</strong>, το αίσθημα του <strong>συνανήκειν</strong>, η βεβαιότητα  ότι έχουμε μια <strong>κοινή μοίρα</strong>…. Απαιτείται μια <strong>κοινή  ελπίδα</strong>, η οποία αναδύεται από τα κοινά <strong>πιστεύω π</strong>ου ερείδονται στην πολυπόθητη, αλλά μη συλλαμβανόμενη <strong>αλήθεια</strong>, στο <strong>ψυχικό κάλλος</strong>, ως  ενδόσιμο κάθε πράξης, και την <strong>ηθική βούληση</strong>για πραγμάτωση των δοκιμασμένων <strong>αρετών.</strong></em></p> <p><em> Ένα <strong>ολόγραμμα αρετών</strong>θεμελιωμένο στη <strong>φρόνηση </strong>(συνδυασμό λόγου και συναισθημάτων), στην <strong>σωφροσύνη</strong>( εύρεση και τήρηση των μέτρων μας, αυτάρκεια), στην <strong>ανδρεία</strong>( θάρρος) για αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής  και της <strong>δικαιοσύνης,</strong>ως καταπολέμηση του ίδιου  συμφέροντος και απόδοσης του δικαίου. Το <strong>ολόγραμμα</strong>αυτό συμπληρώνεταικαι εμπεδώνεται στη συνιστάμενη όλων των αρετών, την <strong>ανυστερόβουλη αγάπη για την αγάπη</strong>.</em></p> <p><em>Κανένα, όμως, οικοδόμημα δεν χτίζεται μόνο με ογκόλιθους. Απαιτούνται και μικρότεροι δομικοί λίθοι. Έτσι και ταπεινότερες αρετές έχουν τεράστια συμβολή στη στερεότητα του ολογράμματος των αρετών μας. Τέτοιες αρετές είναι: η <strong>γενναιοδωρία,</strong>η <strong>συμπόνια,</strong>η <strong>ευγνωμοσύνη</strong>, η γ<strong>λυκύτητα </strong>… Μεταξύ αυτών των «μικρών αρετών» σημαντική θέση καταλαμβάνει η <strong>ανεκτικότητα.</strong>Ελάχιστη θα έλεγε κάνεις αρετή ,αλλά <strong>βασικότατη για την ευστάθεια του όλου οικοδομήματος.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Αποτιμήσεις</em></strong></p> <p><strong><em>Για να είναι κάποιος διαλλακτικός, με κανένα τρόπο δεν πρέπει να παραιτηθεί από την αγάπη για την αλήθεια.  Αντίθετα χάρη σε αυτήν ακριβώς, τη  χωρίς αυταπάτες , αγάπη για την αλήθεια είμαστε ανεκτικοί.</em></strong><em><strong>Γιατί αναγνωρίζουμε πως ποτέ δεν γνωρίζουμε την αλήθεια απόλυτα ούτε έχουμε απόλυτη βεβαιότητα</strong>. Ας έχουμε  πάντα υπόψη ότι ανοχή είναι <strong>αναγκαία,</strong>επειδή  ζούμε <strong>με απόψεις,  γνώμες</strong>και αβέβαιες υποκειμενικές,  κατά βάση, <strong>δοξασίες</strong>. <strong>Ο καθένας μας, όσο πεπεισμένος και αν είναι, πως έχει δίκαιο δεν είναι, σχεδόν πάντα, σε θέση να το  αποδείξει. Ανάλογα συμβαίνει και σε εκείνους που προσπαθεί να πείσει.</strong></em></p> <p><em>Η αγάπη προς την αλήθεια μάς κάνει να δεχθούμε πως η ανοχή έχει μεγαλύτερη σχέση με  την <strong>πολιτική</strong>παρά με την <strong>ηθική</strong>. Με τα όρια του Κράτους παρά με τα όρια της γνώσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο να υποχρεώσουμε ένα πρόσωπο να σκέπτεται διαφορετικά  από ό,τι σκέπτεται, ούτε να πιστέψει ως αληθινό αυτό που θεωρεί ως ψεύτικο<strong>. Η αδιαλλαξία αποβλακώνει και η βλακεία οδηγεί στην αδιαλλαξία</strong>. </em></p> <p><em>Σε ένα διαλλακτικό καθεστώς, η δύναμη του Κράτους βρίσκεται στην <strong>ελευθερία των πολιτών,</strong>που συνιστά τη δύναμή του. Ο <strong>δογματισμός </strong> συμβάλλει στον εφησυχασμό, στην έπαρση, στην απόρριψη και στην περιφρόνηση του άλλου ήτοι στην <strong>αδιαλλαξία.</strong>  <strong>Εναπόκειται στην πολιτική και στην κουλτούρα, που διαρκώς εξελίσσονται,  να επαγρυπνούν για την τήρηση των νόμων </strong>και όχι σε κάποια  <strong>απόλυτη αλήθεια</strong>, που θα μας επιβαλλόταν και εμείς θα νομιμοποιούμαστε να την επιβάλλουμε στους άλλους.</em><em>Μια αλήθεια είναι ίδια για πολλούς,  οι επιθυμίες όμως διαφέρουν!</em></p> <p><strong><em>Ταπεινότητα </em></strong><em>και <strong>μεγαθυμία </strong>συνδυάζονται και μας οδηγούν προς την <strong>ανοχή.</strong>Δεν μπορούμε να μιλάμε για <strong>σεβασμό,</strong>όταν δεν υπάρχει ανεκτικότητα, που <strong>αντιτίθεται</strong>στον <strong>φανατισμό,</strong>στην <strong>αδιαλλαξία</strong>, στον <strong>εγωισμό </strong>και στην <strong>απομόνωση. </strong>Η<strong>λογική</strong>δεν καλύπτει το σύνολο της ηθικής, παρά το ότι έχει πάντα τον πιο σημαντικό ρόλο. </em></p> <p><strong><em>Η ανοχή συνιστά  το «λιπαντικό» της καλής λειτουργίας της ανθρώπινης κοινωνίας. Η υπερβολή προκαλεί δυσλειτουργία, αλλά η έλλειψη ανοχής επιφέρει πάντοτε τον θάνατο της κοινωνίας!</em></strong></p> <p> </p> <p><strong><em>Επίλογος</em></strong></p> <p><strong><em>Η δημοκρατία συνιστά την ύψιστη  συλλογική αρετή ανάμεσα στον ολοκληρωτισμό και στην ασυδοσία του όχλου</em></strong><em>. Η ανοχή, εν μέτρω,  βοηθάει στην καλή λειτουργία της, επειδή έχει μέσα της και ένα είδος <strong>σεβασμού</strong>ή  <strong>συμπάθειας. Ισχύει</strong>το « <strong>αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις</strong>…» του Ιερού Αυγουστίνου. Ο δ<strong>ογματισμό</strong>ς, όμως, είναι  μια απατηλή και εγωιστική αγάπη για την αλήθεια και ανά πάσα στιγμή αναδύεται. Έτσι πρέπει να θεωρήσουμε ως <strong>ανοχή </strong>αυτό το οποίο , αν είμασταν πιο νηφάλιοι, πιο μεγαλόκαρδοι , πιο δίκαιοι, ήτοι τον  <strong>σεβασμό, την συμπάθεια ή την αγάπη</strong>. Εφ’ όσον η αγάπη μας, όμως, είναι <strong>ατελής </strong>και αφού η συμπάθεια και ο σεβασμός έχουν εκλείψει, τότε απομένει ως μόνη έννοια προσέγγισης της  ανοχής, ως «  ελάσσων αρετή»,  που ταιριάζει στη σημερινή μας εποχή. Ασφαλώς μάς ενοχλεί, καθόσον δεν είναι <strong>το ιδεώδες, </strong> το <strong>μέγιστο! </strong>Αλλά, οπωσδήποτε, είναι  ένα ελάχιστο, <strong>πολύ καλύτερο από το τίποτα</strong>!</em></p> <p><em>Ως ανθρώπινα όντα προσβλέπουμε, πάντα προς μία πιο αυθεντική αγάπη, που δεν είναι προσιτή στον τρόπο της ζωής μας ! Γι΄αυτό, θαρρούμε ότι  <strong>η πεζή ειλικρινής ανοχή παραμένει το ελάχιστο  που μπορούμε για  να κρατάμε ζωντανές τις σχέσεις μας</strong>! Μια <strong>ανεκτή λύση, ελπίζοντας πάντα στο καλύτερο</strong>. Έως ότου  η ανθρωπότητα καταλάβει ότι όλοι μας είμαστε γεννήματα αγάπης και δεν γεννηθήκαμε για να αντιπαλεύουμε αλλήλους  και να προκαλούμε   την καταστροφή και το  μίσος. Μέσα στον πεζό κόσμο μας, στην άκρατη αναζήτηση του προσωπικού μας συμφέροντος θαρρούμε ότι  η ανοχή είναι σημαντική.  Συνιστά το πρώτο σκαλοπάτι για να κτισθεί  μια αρετή φιλίας και γιατί όχι και αγάπης. Η βαρβαρότητά μειώνεται, η ευγένεια παίρνει τη θέση της, οι διαπροσωπικές σχέσεις αναδύουν εμπιστοσύνη και ο Κόσμος γίνεται καλύτερος.</em></p> <p><em> Μικρή σε τόνο αρετή, παρά ταύτα  έχει σπουδαίο ρόλο. <strong>Γι΄αυτό λέμε ότι είναι ως εάν  το «λιπαντικό»  στη λειτουργία της Κοινωνίας μας, η οποία καθημερινά  καθίσταται μηχανιστικού τύπου</strong>. Είναι ένα ξεκίνημα  και μια ελάχιστη αντιπάθεια για <strong>να καταπολεμήσουμε το ανυπόφορο μίσος</strong>. Να δεχθούμε ως ανθρώπινο, το <strong>ανεκτό,</strong>που ωστόσο είναι <strong>περιφρονητέο και μισητό</strong>.</em></p> <p><em>                  Η αγάπη ασφαλώς είναι το <strong>απόλυτο αντίδοτο της ανοχής</strong>. Εάν αγαπάμε την αγάπη τότε περιττεύει η ανοχή! Η αγάπη, όμως, δεν επιβάλλεται, αλλά αναδύεται όταν οι συνθήκες ευδοκιμήσουν με τη δική μας προσπάθεια. Η αγάπη είναι, ως εάν  «λουλουδάκι» που ανθίζει. Ένας ζωντανός οργανισμός που , ίσως , αναδύεται από την ευρωτίαση, όπως διατείνονται οι επιστήμονες! Θέλει  <strong>υγρασία </strong>και <strong>λίπασμα</strong>, ένας  ζωντανός οργανισμός. Και η <strong>ανοχή είναι εκείνο το στοιχείο που δημιουργεί τις άριστες συνθήκες  ανάδυση της αγάπης, α</strong>κόμη και μέσα στην <strong>οικογένεια</strong>και μεταξύ των πρωταγωνιστών, <strong>τα ζευγάρια</strong>.</em></p> <p><em>  Είναι, λοιπόν,  <strong>μια ελάχιστη αρετή</strong>, αλλά  απολύτως <strong>απαραίτητη </strong>για τη σημερινή Κοινωνία μας.<strong>Μια σοφία μικρή, στο μέτρο  των δικών μας  δυνατοτήτων,  των πολλών, αλλά προϋπόθεση όλων των αρετών.  </strong></em></p> <p>                                                                                    </p> <p><em>                                                                                     Δημήτρης Κ.  Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                         Φεβρουάριος 2020 </em></p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Thu, 02/13/2020 - 02:41</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-02/1289.jpg?itok=6web_Hjp" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=406&amp;2=comment&amp;3=comment" token="02620c29"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Thu, 13 Feb 2020 07:41:42 +0000 desmosekdoseis 406 at http://eaas.gr Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ http://eaas.gr/news/e-apolyte-akyroteta-tes-symphonias <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p align="center"><strong>Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ – ΛΙΒΥΗΣ ΠΕΡΙ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ</strong></p> <p align="center"><strong>                           Του Ευάγγελου Γριβάκου, Αντιστρατήγου ε.α- Νομικού</strong></p> <p><strong>Η Λιβύη είναι παράκτιο κράτος της Βορ. Αφρικής με ευρύτατη στρατηγική σημασία λόγω των τεραστίων πετρελαϊκών  κοιτασμάτων της. Αποτέλεσμα του εμφύλιου σπαραγμού που μαστίζει την Χώρα από το 2011 και ξεκίνησε με την ανατροπή και δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι, ήταν ο σχηματισμός  διττής «διακυβέρνησης» στην Χώρα. Η πρώτη εξ αυτών, το εκλεγμένο Κοινοβούλιο ( Συμβούλιο των Αντιπροσώπων) της Λιβύης στο Ανατολικό τμήμα  με έδρα το Τομπρούκ και Πρόεδρο τον Αγκίλα Σάλεχ Ίσα (</strong><strong>Aguila</strong><strong>Saleh</strong><strong>Eissa</strong><strong>), υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, την Γαλλία και την Ρωσία. Ηγετική μορφή του, ο 75χρονος Στρατάρχης  Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος, το 2016, επέστρεψε στη Λιβύη από τις ΗΠΑ όπου διέμενε επί εικοσαετία και τώρα διοικεί τις δυνάμεις του αυτοαποκαλούμενου Λιβυκού Εθνικού Στρατού (</strong><strong>LNA</strong><strong>) </strong></p> <p><strong>Στον αντίποδα, το δυτικό τμήμα  ελέγχεται από την </strong><strong>Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNA),  με έδρα την  Τρίπολη, αναγνωρισμένη  από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι, όμως  και από το Λιβυκό Κοινοβούλιο που έχει καταφύγει στα ανατολικά, ως προελέχθη. Πρωθυπουργός της ο  Φαγιέz αλ-Σάρατζ (</strong><strong>Fayez</strong><strong>al</strong><strong>-</strong><strong>Sarrai</strong><strong>), υποστηριζόμενος από   Τουρκία, Κατάρ, Ιταλία και Γερμανία.</strong></p> <p><strong>O</strong><strong>Χαφτάρ ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Χώρας </strong><strong>συνεχίζοντας την προέλαση του προς κατάληψη της Τρίπολης. Αντίθετα, ο Σάρατζ ελέγχει μικρό μόνο μέρος της επικράτειας περί την πρωτεύουσα. Στις 27 Νοε. 2019, φοβούμενος ανατροπή του από τον</strong><strong>Χαφτάρ, υπέγραψε στην Κων/πολη με την Τουρκία</strong><strong> Μνημόνιο Συνεργασίας/  Κατανόησης (</strong><strong>MOU</strong><strong>), για την οριοθέτηση/κατανομή των θαλασσίων συνόρων/ ζωνών δικαιοδοσίας μεταξύ των δύο Χωρών, </strong></p> <p><strong>Κατά την άποψη του Διεθνολόγου καθηγητού  Αγγέλου Συρίγου που δημοσιεύτηκε σε άρθρο του με τίτλο «Τι προβλέπει και που θίγει την Ελλάδα η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης» όπως αυτό αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα </strong><strong>SLpress</strong><strong>.</strong><strong>GR</strong><strong>, ο χαρακτηρισμός « Μνημόνιο» για τα θαλάσσια σύνορα είναι λανθασμένος. Με βάση το Διεθνές Δίκαιο, ορθότερος θα ήταν ο χαρακτηρισμός του ως«δεσμευτική νομική Συμφωνία»,αφού στο δημοσιευθέν κείμενό του φαίνεται ρητώς  εκπεφρασμένη η πρόθεση των ενδιαφερομένων μερών να περιέχονται σε αυτό « καθ΄όλα δεσμευτικές  διατάξεις παράγουσες (νομικά) αποτελέσματα». Εξ άλλου, πάντοτε κατά το ανωτέρω άρθρο, το ίδιο το κείμενο «παραπέμπει σε εσωτερικές διαδικασίες επικυρώσεως, κάτι που προβλέπεται μόνο για τις Συμφωνίες.</strong></p> <p><strong>Την 4<sup>η</sup>Δεκ. 2019, η τουρκική κυβέρνηση έστειλε προς επικύρωση  στην Εθνοσυνέλευση το κείμενο της Συμφωνίας το οποίο, συνοδευόμενο από  χάρτη με ακριβείς συντεταγμένες, θεωρείται από την Τουρκία ότι αποτελεί   «νομομοποίηση» των προς Δυσμάς διεκδικήσεων της  «Γαλάζιας Πατρίδας». Ειδικότερα, «εξαφανίζει» το Καστελόριζο και αφαιρεί επήρεια και υφαλοκρηπίδα όχι μόνο από το θαλάσσιο τόξο της Ρόδου, Κάσου και Καρπάθου αλλά και της Κρήτης, με τα δύο σημεία συνάντησης των (υποτιθεμένων) ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης σε απόσταση 100 περίπου χλμ. νότιο-ανατολικά αυτής. Ένα επί πλέον δυσμενές  στοιχείο που προκύπτει από την Συμφωνία είναι ότι ανατρέπεται πλήρως η ελληνική και κυπριακή σχεδίαση αναφορικά με την περί συναντήσεως και τομής των υφαλοκρηπίδων των δύο κρατών.</strong></p> <p><strong><img src="file://localhost/Users/nikospapadopoulos/Library/Group%20Containers/UBF8T346G9.Office/msoclip1/01/clip_image001.jpg" /></strong></p> <img alt="1234" data-entity-type="file" data-entity-uuid="0e1a8dde-1452-4ea1-9603-b6499f1e9cd4" src="/sites/default/files/inline-images/xartis.jpg" class="align-center" /><p><strong> Κατ΄ακολουθίαν του Σκεπτικού του νομοσχεδίου, η   θαλάσσια οριοθέτηση με την Λιβύη χαράχτηκε επί τη βάσει την Αρχής «της ίσης κατανομής/μέσης απόστασης» και της-ανυπόστατης, κατά το Διεθνές Δίκαιο- «θεωρίας»  ότι τα ελληνικά νησιά, λαμβανομένης υπόψη της ειδικής θέσης τους, του μήκους των ακτών τους και της περιοχής που βρίσκονται, αυτοδικαίως δεν έχουν  δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ και, επομένως, δεν είναι ικανά να διακόψουν την προβολή και την έκταση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο (!!).</strong></p> <p><strong>Αγνοεί, δηλαδή, η Τουρκία και παραβιάζει την βασική Αρχή που έχει καθιερωθεί με την Διεθνή Σύμβαση για  το Δίκαιο της Θαλάσσης (την οποίαν, σημειωτέον, δεν  έχει υπογράψει, σε αντίθεση με την Ελλάδα) ότιτα νησιά έχουν αυτοτελή και δική τους υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Εξειδικεύει, μάλιστα, τους ισχυρισμούς της, για τα ελληνικά νησιά του Ανατ. Αιγαίου λέγοντας ότι τα νησιά που βρίσκονται έμπροσθεν μεγάλων ηπειρωτικών όγκων  (εν προκειμένω της Μ. Ασίας) επίσης δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ιδίως όταν κείνται στην «λάθος πλευρά της μέσης γραμμής», ήγουν  προς την δική της πλευρά. Και αποπειράται να  τεκμηριώσει το τελευταίο τούτο επιχείρημα σε παλαιότερη Απόφαση του ΔΔΧ για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας ορισμένων νησιών της Μάγχηςπου ανήκουν στην Βρετανία αλλά κείνται πολύ κοντά στις γαλλικές ακτές, πλην, όμως, η συγκεκριμένη αλλά την  εξαίρεσή του.</strong></p> <p><strong>Ιδιαίτερη μνεία μέσα στην Συμφωνία γίνεται στην περίπτωση ανακάλυψης φυσικού αερίου. Ενδεικτικά, σε ένα από τα άρθρα της αναγράφεται : «Σε περίπτωση  υπάρξεως φυσικών πόρων που εκτείνονται από την ΑΟΖ της μιας πλευράς στην ΑΟΖ της άλλης, οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να συνεργαστούν προκειμένου να συμφωνήσουν στις λεπτομέρειες αξιοποίησης των πόρων αυτών. Αν κάποιο από τα δύο μέρη εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις που στοχεύουν  στη οριοθέτηση της ΑΟΖ με κάποιου άλλου κράτους, αυτό το μέρος, πριν καταλήξει σε οριστική συμφωνία με το τρίτο κράτος  θα πρέπει να ειδοποιήσει και συμβουλευτεί το άλλο μέρος». Αυτό σημαίνει ότι αν η Ελλάδα θελήσει να έλθει σε διαπραγματεύσεις με την Λιβύη για τα θαλάσσια σύνορα, η τελευταία ουσιαστικά θα πρέπει να πάρει την έγκριση της Τουρκίας (!!).</strong></p> <p><strong>Μετά την επικύρωση της Συμφωνίας, στις 12 Δεκεμβρίου 2019, η Τουρκία κατέθεσε την Συμφωνία στην Γραμματεία του ΟΗΕ. Η Ελλάδα αντέδρασε διπλωματικά με </strong><strong>την αποστολή δύο Επιστολών,  ανά μια  προς την προεδρεύουσα  του Συμβουλίου Ασφαλείας και προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Με την πρώτηυποστήριξε ότι η Συμφωνία συνήφθη κακόπιστα και άκυρα, καθώς οι θαλάσσιες ζώνες Τουρκίας και Λιβύης ουδόλως γειτνιάζουν (σ.σ. καθ΄όσον γεωγραφικά παρεμβάλλονται τα ελληνικά νησιά με τα θαλάσσια δικαιώματά τους). Με την δεύτερη,  αφού επεσήμανε ότι με την Συμφωνία διαταράσσεται η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή, ζήτησε την ρητή καταδίκη της,  την δημιουργία πλαισίου  κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των Τουρκίας και Λιβύης και, ασφαλώς, την στήριξη Ελλάδος και Κύπρου. Βεβαίως, η δίκην</strong><strong>«Ποντίου Πιλάτου» απάντηση του Γ.Γ. ήταν η αναμενόμενη : «</strong><strong>O</strong><strong>  Οργανισμός δεν παίρνει θέση ούτε σχολιάζει θέματα που αφορούν την κυριαρχία, τα δικαιώματα και τις δικαιοδοσίες των Χωρών στις θαλάσσιες ζώνες τους [……..], εν τούτοις, σε ορισμένες περιοχές, όπως σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, πρέπει να δοθεί προσοχή στα συμφέροντα τρίτων μερών». </strong></p> <p><strong>Μετά το τουρκικό Κοινοβούλιο, στις 8 Δεκ. 2019, η </strong><strong>GNA</strong><strong>του Σάραζ ανακοίνωσε ότι επικύρωσε και αυτή την Συμφωνία με την Τουρκία. Άμεση ήταν η αντίδραση του Προέδρου του λιβυκού Κοινοβουλίου Σάλεχ Ίσα ο οποίος, με Επιστολή του προς τον Γ.Γ. του OHE που έδωσε στην δημοσιότητα μεταφρασμένη η ελληνική Βουλή, κατήγγειλε την  Συμφωνία απαιτώντας, μεταξύ άλλων, την κήρυξή της ως</strong><strong> ανυπόστατης, την υποβολή της υπόθεσης στο ΣΑ και την ανάκληση της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Τρίπολης, που την   χαρακτήρισε ως «παράνομη οντότητα» </strong></p> <p><strong> Ενδιαφέροντα την Ελλάδα σημεία της Επιστολής είναι : α)Παράνομα η </strong><strong>GNA</strong><strong>έδωσε στο κείμενο που υπέγραψε με την Τουρκία  τον χαρακτηρισμό  «Μνημόνιο», με σκοπό  να παρακαμφθεί η διαδικασία κύρωσής του από το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων, ως μη απαιτούμενη. Διότι χαρακτηριστικό των  Μνημονίων είναι ότι κινούνται εντός των ορίων της απλής συνεργασίας μεταξύ των κρατών που τα υπογράφουν και δεν συνεπάγονται υποχρεώσεις που επιδρούν στην οικονομία τους ή θέτουν υπό αμφισβήτηση την εθνική κυριαρχία τους , όπως συμβαίνει με το υπό κρίση κείμενο το οποίο, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει τον τύπο και τις συνέπειες της «Συμφωνίας», καθώς και την έγκριση της από τον λιβυκό λαό εκλεγμένης νομοθετικής εξουσίας (σ.σ. Η άποψη αυτή συμπίπτει με την προαναφερθείσα του  καθηγητού Α. Συρίγου).</strong><strong>β)</strong><strong>Το λιβυκό Κοινοβούλιο που αποτελεί την διεθνώς αναγνωρισμένη νομοθετική Αρχή της Χώρας, δεν αναγνωρίζει την Συμφωνία και, ω</strong><strong>ς εκ τούτου, το κράτος της Λιβύης απαλλάσσεται πλήρως από κάθε είδους υποχρεώσεις απορρέουσες από αυτήν. γ) Η οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων/ζωνών δικαιοδοσίας μεταξύ των δύο κρατών είναι άκυρη και παράνομη διότι  Λιβύη και  Τουρκία δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα καθόσον μεταξύ αυτών  παρεμβάλλονται αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ σε άλλες περιπτώσεις  ( Αίγυπτο, Λίβανο, Συρία),  τα θαλάσσια σύνορα είναι  αλληλεπικαλυπτόμενα. δ)</strong><strong>T</strong><strong>ο δικαίωμα της ΑΟΖ για την Λιβύη εκτείνεται σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από τις ακτές της. Μέσα σε αυτόν τον  τεραστίων διαστάσεων θαλάσσιο  χώρο, τα δικαιώματα εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων ανήκουν αποκλειστικά στο λιβυκό κράτος. Όμως,  η οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων/ζωνών δικαιοδοσίας, θα δώσει στην Τουρκία την νομική δυνατότητα κατάχρησης    των  δικαιωμάτων αυτών προς βλάβη του λιβυκού λαού.</strong><strong>ε)</strong><strong>Η υπογραφή της Συμφωνίας χωρίς επικύρωση από την Βουλή των Αντιπροσώπων έχει ως στόχο την εκχώρηση της κυριαρχίας του κράτους της Λιβύης στην Τουρκία και  απαράδεκτα θα  επιτρέψει σε αυτήν να επενδύσει στην περιοχή.</strong></p> <p><strong>Αποδοκιμασία για την Συμφωνία έχουν εκδηλώσει και άλλες χώρες όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος  για γεωπολιτικούς λόγους σχετιζόμενους με τον κίνδυνο ενίσχυσης της επιρροής των «Αδελφών Μουσουλμάνων» που συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Λιβύης, την   κατασκευή του αγωγού </strong><strong>eastmed</strong><strong>κλπ. Θετική, ομοίως είναι και η είδηση ότι πρόσφατα και το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών προσέγγισε τις ελληνικές θέσεις. Εκπρόσωπός του δήλωσε ότι, σύμφωνα με  γνωμοδοτική Έκθεση της νομικής υπηρεσίας της Μπούτεστανγκ, «η Συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης για τον ορισμό των θαλασσίων συνόρων παραβιάζει δικαιώματα τρίτων χωρών, δεν είναι σύμφωνη με το Δίκαιο της Θαλάσσης και δεν παράγει νομικά αποτελέσματα για τρίτες χώρες, αυτή δε είναι και η επίσημη θέση της ΕΕ στην οποίαν συνέβαλε και η Γερμανία».</strong></p> <p><strong>Εν κατακλείδι, η κίνηση της Τουρκίας να προχωρήσει στην σύναψη της Συμφωνίας με την Λιβύη  εντάσσεται στην συνολικότερη  στρατηγική προβολής των διεκδικήσεών  της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, ιδίως μετά την διαπίστωση ενδεχόμενων υποθαλασσίων κοιτασμάτων. Στόχος της ήταν, στα πλαίσια μιας «αναθεωρητικής  δύναμης» και μεταφέροντας τα σημεία αντιπαράθεσης από την υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου στην υφαλοκρηπίδα της Κρήτης, να χαράξει τα όρια της ΑΟΖ με άλλη μεσογειακή χώρα που να αποδέχεται την τουρκική θέση ότι τα νησιά δεν έχουν αυτοτελή ΑΟΖ.  Αρνηθείσης, δε  της Αιγύπτου, επιλέχθηκε η Λιβύη. </strong></p> <p><strong>Η ελληνική πλευρά, αντιμέτωπη με αυτό το σύμπλεγμα των τουρκικών διεκδικήσεων, οφείλει να αντιδράσει δυναμικά προς υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων με ένα από τους κύριους στόχους στον διπλωματικό πεδίο την καταγγελία και ακύρωση της επαίσχυντης Συμφωνίας.   </strong></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Tue, 02/04/2020 - 03:04</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-02/xartis.jpg?itok=d3CWjkMr" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=401&amp;2=comment&amp;3=comment" token="d32c9e21"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Tue, 04 Feb 2020 08:04:33 +0000 desmosekdoseis 401 at http://eaas.gr Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ, ΩΣ ΕΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΨΥΧΗΣ http://eaas.gr/news/e-tapeinoteta-os-ean-chamogelo-psyches <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ, ΩΣ ΕΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΨΥΧΗΣ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><strong><em>                                  Η  ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ , ΩΣ ΕΑΝ  ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΨΥΧΗΣ</em></strong></p> <p><strong><em>                                                               Δημήτρης  Κ. Μπάκας</em></strong></p> <p>                                                                 </p> <p><strong><em>Προοίμιο</em></strong></p> <p><em>Η πρώτη Γυναίκα εκλέχθηκε Πρόεδρος Δημοκρατίας με ποσοστό 88%! Μια σημαντική δημοκρατική επιτυχία μας, ως Λαός. Η επιλογή προσώπου συνετή και η εκλογή λίαν συναινετική!  Λειτούργησε, εξαιρετικά, η <strong>Κοινοβουλευτική Αντιπροσωπεία</strong>. Ανακουφιστήκαμε όλοι μας, γιατί έληξε θετικά η «προεδρολογία» που βασάνιζε την κοινή γνώμη. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι, εάν χαμηλώσουμε τους τόνους της αντιπαλότητας, ατενίσουμε κατάματα τα προβλήματα και τα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί <strong>τότε βρίσκονται σωστές λύσεις</strong>.</em></p> <p> <em>Ας αναλογισθούμε, όμως, ποιο ποσοστό θα έπαιρνε, λόγω «αναγνωρισιμότητας» η ίδια η Πρόεδρος στην περίπτωση <strong>άμεσης εκλογής από το Λαό μας!,</strong>εάν μάλιστα, ήταν συνυποψήφιοι ένας ποδοσφαιριστής «επώνυμος»!, ή μια «πασίγνωστη» καλλιτέχνης!  ή ένας «ξακουστός» συνδικαλιστής! </em></p> <p><em> <strong>Η γενική κουλτούρα  μας και το κυνήγι του κέρδους</strong><strong>έχουν θάψει βαθιά τις βασικές αρετές μας</strong>. <strong>Μόνον σε δύσκολες ώρες, δυστυχώς,  αντιλαμβανόμαστε το πόσο αξίζουν!</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Εισαγωγή  </em></strong></p> <p><strong><em>Ζούμε στην εποχή της εγωπάθειας!</em></strong><em> Προπαντός <strong>τα ξέρουμε όλα,</strong>παρά το ότι το γνωστικό πεδίο του ανθρώπου είναι ασύλληπτο. Δεν μαθαίνουμε, ούτε στην κοινωνική μας ζωή, ούτε στο σχολείο, ούτε και στην οικογένεια ακόμη, τον <strong>τρόπο να συνυπάρχουμε δημοκρατικά</strong>. Δεν μαθαίνουμε να <strong>συνθέτουμε αρμονικά</strong>τις  διαφορές μας, χωρίς τυφλές συγκρούσεις, με <strong>γνώμονα το ενιαίο καλό</strong> και όχι το ατομικό ή κομματικό ή συντεχνιακό συμφέρον. </em></p> <p><strong><em>Εκτιμάται ότι δεν καλλιεργείται</em></strong><em>, πλέον, η <strong>σεμνότητα</strong> (<strong>ταπεινότητα, ταπεινοφροσύνη). </strong></em></p> <p><em>Είναι απολύτως αναγκαίο  να βιώνουμε την ρεαλιστική <strong>πραγματικότητα</strong>και να μη ζούμε με αυταπάτες, εντυπώσεις και δοξασίες! Η πραγματικότητα, όμως, προσεγγίζεται, μόνον, με <strong>την ειλικρίνεια</strong>, η οποία έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την <strong>ταπεινότητα</strong>, που αντιπαλεύει  τον <strong>εγωισμό</strong>. </em></p> <p><em>Η ταπεινότητα αποχτιέται πιο δύσκολα, από κάθε άλλη αρετή, καθόσον ο μεγαλύτερος αντίπαλός της  είναι ο ίδιος ο εαυτός μας, ως <strong>επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας</strong>. Η δυσκολία γίνεται πιο μεγάλη, επειδή ο χαρακτήρας της ταπεινότητας είναι λίαν <strong>λεπτοφυή</strong>ς. Εύκολα συγχέεται με την <strong>υποκριτική και ψεύτικη σεμνότητα</strong>. Αναδύεται αθόρυβα! Δεν μοιάζει με το <strong>θάρρος </strong>και τις λοιπές ισχυρές αρετές. Εάν κάποιος  <strong>καυχηθεί  ότι είναι ταπεινός</strong><strong>παύει πάραυτα</strong>να είναι !</em></p> <p><em> Η ταπεινότητα δεν είναι ένα είδος περιφρόνησης του εαυτού μας. Αγγίζει απλά το <strong>λεπτό όριο</strong>που<strong>δεν τον υποτιμά</strong>. Φυσικά δεν σημαίνει άγνοια <strong>τού τι είμαστε</strong>, αλλά έχουμε θετική <strong>αυτοεκτίμηση</strong>, που  σημαίνει απόλυτη γνώση τού τι <strong>δεν είμαστε</strong>.  Εγγίζουμε το όριο της <strong>αυτογνωσίας</strong>, που μάς οδηγεί σε <strong>αυταπάρνηση.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Σχολιασμός</em></strong></p> <p><em> Στην εποχή μας επικρατούν: η <strong>προβολή</strong>, το <strong>φαίνεσθαι</strong>, το <strong>έχειν</strong>. Αντίθετα το <strong>είναι</strong>, η σεμνότητα, το αθόρυβο…θεωρούνται, ίσως, και μειονεκτήματα!, επειδή  δεν ευνοούν την αναγνωρισιμότητα! </em></p> <p><em>Και, όμως, η ταπεινότητα είναι <strong>αγαθό</strong>, γιατί υπηρετεί άμεσα την <strong>αλήθεια</strong>, από την  οποία αναδύεται η <strong>εμπιστοσύνη</strong>μεταξύ μας. Συνιστά <strong>αξία</strong>, γιατί αντιπαλεύει την α<strong>λαζονε</strong>ία και την <strong>νοσηρή υπερηφάνεια</strong>. Και οπωσδήποτε, είναι «επαινετή έξη<strong>», </strong>ήτοι <strong> αρετή, </strong>ως αντίπαλος του υπερβολικού «<strong>εγώ»</strong>μας.</em></p> <p><em>  Δ<strong>εν είναι, </strong>προφανώς<strong>, υποτίμηση</strong><strong>του εαυτού μας</strong>. Ένα γαλήνιο και ευφρόσυνο συναίσθημα είναι η ταπεινότητα, που αναδύεται από την επίγνωσή μας ότι είμαστε ένα <strong>φθαρτό</strong><strong>και με περιορισμένες δυνατότητες  ανθρώπινο ον. </strong>Είναι παράλογο να υπερβούμε τα ανθρώπινα όριά μας, γιατί διαπράττουμε την <strong>ύβρη</strong>. Μια <strong>ανικανοποίητη αρετή</strong>του ανθρώπου που ξέρει ότι <strong>δεν είναι Θεός</strong>. Είναι η <strong>αρετή των Αγίων</strong>. Οι σοφοί την έχουν πιο σπάνια!</em></p> <p><em>Η ταπεινότητα απαιτεί <strong>μεγάλη δύναμη</strong>! Είναι, σχεδόν ακατόρθωτο, να απαρνηθούμε   τον εαυτό μας και <strong>να τον υποτάξουμε, από αγάπη, στην αλήθεια! Αυτό σημαίνει ότι ο ταπεινός αγαπάει και σέβεται την αλήθεια περισσότερο από τον εαυτό του. </strong></em><em>T</em><em>ότε έχει <strong>ταπεινές σκέψεις</strong>, που αντιτίθενται στη ματαιοδοξία. Η <strong>ταπεινότητα,</strong>πάντα,  αναδύεται από τη <strong>σκέψη. Αμφιβάλλει για όλα και κυρίως για τον εαυτό της.</strong>Οφείλει να βρίσκεται στο ανθρώπινο επίπεδο. Εάν δεν είναι ειλικρινής μετατρέπεται, άμεσα, σε <strong>προσωπείο μια κομψής έπαρσης</strong>.  Αναδύεται σε ένα <strong>λεπτότατο σημείο( </strong>τακτ, άγγιγμα<strong>) συμπεριφοράς</strong>. </em></p> <p><em>Η ταπεινοφροσύνη είναι, πάντα<strong>χρήσιμη</strong>, γιατί μας βοηθάει στην <strong>αυτογνωσία</strong>. Το αντίθετό της είναι η <strong>έπαρση, </strong>που σημαίνει <strong>αδιαφορία</strong>για τους άλλους.   Η ταπεινότητα, όμως, δεν πρέπει να συγχέεται με τη <strong>μικροψυχία</strong>,  μικροπρέπεια. Είναι μια <strong>κορυφή</strong>μεταξύ αλαζονείας και μικροψυχίας. Μ<strong>εγαθυμία και ταπεινότητα πάνε μαζί και αλληλοσυμπληρώνονται.</strong><strong>Αποδοχή του εαυτού, αλλά χωρίς μεγαλαυχία</strong>. Είναι η <strong>εχεφροσύνη ενός προσώπου με  αξιοπρέπεια</strong>.</em></p> <p><em>Ούτε πρέπει να συγχέουμε την ταπεινότητα με την <strong>ένοχη συνείδηση</strong>, την εντροπή  και τις τύψεις. Συνήθως είναι μια <strong>θλιβερή γνώση</strong>, που είναι προτιμότερη  από μια <strong>χαρωπή άγνοια</strong>. Καλύτερα να υποτιμά κανείς τον εαυτό του παρά  να αυταπατάται. <strong>Η ταπεινότητα κάνει, </strong>πάντα<strong>,  καλύτερο τον άνθρωπο.</strong>Ο <strong>ταπεινός άνθρωπος είναι πιο άρτιος</strong>. «Γνωρίζω τον εαυτό μου πολύ καλά  για να τον εξυμνήσω», θα έλεγε ένας ταπεινός άνθρωπος, που <strong> είναι «άθεος»!, όσον αφορά τον εαυτό του.  Δυστυχώς καταργήσαμε τα Θεϊκά Σύμβολα και λατρέψαμε τον εαυτό μας και τα «σύμβολα» που φτιάχνει η… διαφήμιση!</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Αποτιμήσεις</em></strong></p> <p><strong><em> «</em></strong><em>Αγάπα τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου και τον εαυτό σου όπως τον πλησίον σου. Εκεί που υπάρχει ταπεινότητα, εκεί υπάρχει και έλεος» (Ιερός Αυγουστίνος). Η ταπεινότητα οδηγεί στην αγάπη και  κάθε <strong>αληθινή αγάπη</strong>αναμφίβολα  προϋποθέτει την τ<strong>απεινότητα</strong>. <strong>Δίχως την ταπεινότητα το εγώ  καταλαμβάνει όλο το διαθέσιμο χώρο, έτσι βλέπει τον άλλο σαν αντικείμενο ή εχθρό του</strong>.  Η <strong>απελευθέρωση από τις αυταπάτες</strong> είναι <strong>το μεγαλείο των ταπεινώ</strong>ν! Πάνε έως το μεδούλι της μικρότητάς τους , της μηδαμινότητάς τους! <strong>Εκεί, όπου, δεν υπάρχει τίποτα, παρά το όλον. </strong>Απογυμνωμένοι από κάθε περιττό<strong>και πλημμυρισμένοι από αγάπη και φως.</strong></em></p> <p><em> Η <strong>ειλικρίνεια και ταπεινότητα είμαι δίδυμες αρετές</strong>, που ευνοούν  στην εμβάθυνση της <strong>ενδοσκόπησης</strong>. « Η αυτού μεγαλειότητα  το εγώ» χάνει τον θρόνο του! Κάθε  αληθινή γνώση είναι ένα πλήγμα κατά του ναρκισσισμού. Δεν πρέπει, όμως, να μισούμε τον εαυτό μας,  καθόσον όλοι έχουν δικαίωμα στην ευσπλαχνία.</em></p> <p><em>Μερικοί διατείνονται ότι ο Αρχαίοι Έλληνες, σχεδόν, αγνοούσαν την αρετή της ταπεινοφροσύνης! Ήτοι, θεωρούν ότι μόνον εάν πιστεύουν οι άνθρωποι σε ένα Μεγάλο Θεό τότε νιώθουν την μικρότητά τους. Εντούτοις οι Έλληνες γνώριζαν τα μέτρα τους, δεν  τα ξεπερνούσαν γιατί προκαλούσαν την μήνι των Θεών.  Αυτο-καθορίζονταν, ως <strong>θνητοί.</strong>Ο θάνατος, πίστευαν ότι τους χώριζε από τους Θεούς. Κοντολογίς, η <strong>ταπεινότητα ήταν πάντοτε  η πιο θρησκευτική αρετή</strong>. Το ίδιο πιστεύει και η «λαϊκή σοφία».</em></p> <p><em>Είναι δύσκολο να πιστέψουμε βλέποντας γύρω μας το κακό που κάνει ο άνθρωπος στον συνάνθρωπό του, ότι έτσι πλάσθηκε! Η <strong>πνευματική του καλλιέργεια και οι επιλογές</strong>του με βάση το προσωπικό του συμφέρον τον καθοδηγούν, συνήθως, στην πορεία του. Προφανώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ο άνθρωπος ως θεός  και οπωσδήποτε,  ούτε το  δημιούργημά του το <strong>χρήμα.</strong></em></p> <p><em>Ένα <strong>ολόγραμμα αξιών και αρετών συγκρατεί όλη την Ανθρωπότητα,</strong>άλλως οι άνθρωποι καθίστανται <strong>αλαζόνες</strong>. Αρετές όπως, η <strong>φρόνηση</strong>, η  <strong>σωφροσύνη,</strong>το <strong>θάρρος</strong>και η <strong>δικαιοσύνη</strong>έχουν, ήδη, επισημανθεί από τους Αρχαίους Προγόνους μας. Σε αυτές προστέθηκαν και πολλές άλλες. Απαραίτητες είναι οι αρετές της <strong>πίστης,</strong>της <strong>ελπίδας</strong>και  της <strong>αγάπης για την αγάπη</strong>.</em></p> <p><strong><em>Ας έχουμε υπόψη μας , ότι οι αρετές είναι υποχρεωτικά τόσες, όσα και τα ελαττώματά μας!</em></strong></p> <p><strong><em>Όταν ο άνθρωπος κατανοήσει τις δυνατότητές  του και πιστεύει σε μια Υπέρτατη Δύναμη, τότε η ταπεινότητα βρίσκει περισσότερες συνθήκες ανάδυσης</em></strong><em>. Όταν, όμως, πιστευτεί ο άνθρωπος ως εάν  θεός,  <strong>οι αυταπάτες τον κατακλύζουν</strong>. Τότε προκύπτει, ως αδήριτη  ανάγκη,  η <strong>ολιστική παιδεία</strong>, ώστε να διατηρηθεί η ανθρωπινότητά μας. </em></p> <p><em> Στην εποχή μας διαπιστώνεται ένα  τεράστιο <strong>έλλειμμα ταπεινότητας καθόσον αγνοείται</strong>η <strong>αξία της, ως  αντίδοτο του ναρκισσισμού</strong>. <strong>Η ταπεινοφροσύνη, όμως, ως εκ των ων ουκ άνευ αρετή, γιατί είναι το κατώφλι της ηθικής ευθύνης μας και συνιστά  την κλωστή που συγκρατεί όλα τα μαργαριτάρια που λέγονται  αρετές!  Γι’ αυτό </strong> <strong>για την Ορθοδοξία είναι μία από τις βασικότερες αρετές για τον άνθρωπο.</strong>Οι Μεγαλύτερες Μορφές της Εκκλησίας, με γραπτά κείμενα και με άγραφες μαρτυρίες, αναδεικνύουν την <strong>ταπεινότητα, </strong>ως την αρετή  που μπορεί να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά στον Θεό, αλλά και τους κάνει <strong>χρήσιμους για την κοινωνία.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Επίλογος </em></strong></p> <p><em>Όταν η ψυχή μας είναι χαρούμενη φαίνεται στο πρόσωπό μας, που λάμπει με ένα πλατύ χαμόγελο, ωσάν να υποδέχεται τον άλλον ή και την ίδια τη ζωή. Η ματιά μας λαμπυρίζει. Το χαμόγελο δεν είναι γέλιο, αλλά κάτι πολύ παραπάνω. Το γέλιο είναι μια έκρηξη, που ίσως, χλευάζει και πληγώνει. <strong>Το χαμόγελο συγκρατεί την ενέργεια της ζωής και την εξακτινώνει</strong>. Αυτό σημαίνει ότι αποδραματοποιούμε τον θυμό, υπερβαίνουμε τον εαυτό μας, και ίσως, <strong>τον ταπεινώνουμε δημόσια</strong>.</em></p> <p><strong><em>Γι’ αυτό χαρακτηρίζουμε την ταπεινότητα, ως εάν χαμόγελο ψυχής</em></strong><em>. Η ταπεινοφροσύνη αναδύεται από την όλη ψυχή μας. Από την νόηση, τα συναισθήματά μας και το πνεύμα μας.  <strong>Συνιστά μια ανύψωση του άλλου και του εαυτού μας συγχρόνως</strong>. Ήτοι, θέτουμε τον εαυτό μας σε ίση μοίρα με τον άλλον, άρα ταυτίζεται με την <strong>ηθική στάση</strong>. <strong>Είναι ο αυθεντικός</strong><strong>τόνος της Αγάπης</strong>. Μια ρήξη και απομάκρυνση από τη βία και το μίσος. Μια θέαση των πραγμάτων  από οπτική γωνία ανώτερης συνείδησης.</em></p> <p><strong><em>Η ζωή μας δίχως την ταπεινότητα είναι  απλή επιβίωση</em></strong><em>. Μια  ζωή χωρίς ζωή! Με  την ταπεινότητα  η ζωή γίνεται πληρέστερη, γιατί  αποκτά υψηλότερο νόημα. <strong>Τότε ολόκληρη η ζωή γίνεται χαμόγελο</strong>. Γίνεται <strong>ποίηση του κόσμου</strong>. Μια ποίηση στην απόλυτη ευχέρεια του καθενός μας. Αρκεί να μάθουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας και <strong>να μη του βάζουμε ψεύτικα πτερά</strong>, που ζητά η σημερινή, άκρως υλιστική, κοινωνία μας<strong>.</strong></em></p> <p><strong><em> Η ταπεινότητα εκφράζει την ανθρωπινότητά μας, γι’ αυτό  συνιστά  την πιο ισχυρή ανοδική ποιοτικά δύναμη.  Μια αυθεντική ταπεινοφροσύνη μάς οδηγεί στην Αγάπη Εκείνου που «εταπείνωσεν Εαυτόν» μέχρι του Σταυρικού Του θανάτου!!!</em></strong></p> <p>                                                                                         </p> <p style="margin-left:252pt;"><em>  Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                               Ιανουάριος 2020</em></p> <p> </p> <p><a name="_ftnref1" title="" id="_ftnref1"><em><strong>[1]</strong></em></a><em>Ας ερανισθούμε από τη σοφία των προγόνων μας λίαν επιγραμματικά:</em></p> <div>  <hr align="left" size="1" width="33%" /><div id="ftn1"> <p><a name="_ftn1" title="" id="_ftn1">[1]</a>•              <strong><em>Θρησκευτικές Πηγές</em></strong></p> <p><em>«Ταπείνωσις, Χριστού μίμησις», Μέγας Βασίλειος.</em></p> <p><em> «Χωρίς την ταπείνωση το παν είναι μηδέν. Με την ταπείνωση το μηδέν γίνεται παν», Μέγας Βασίλειος.</em></p> <p><em> «Αρκεί αυτή και μόνο η αρετή, έστω κι αν καμία άλλη δεν υπάρχει, για να κάνει σπλαχνικό τον Κύριο», Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.</em></p> <p><em> «Θεμέλιο της πνευματικής μας ζωής είναι η ταπείνωση. Δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα από τα κατορθώματά μας που δεν έχει ανάγκη από την ταπεινοφροσύνη για να μπορέσει να σταθεί». Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.</em></p> <p><em>  «Η ταπείνωση, επειδή εκ φύσεως ανυψώνει τον άνθρωπο και έχει την αγάπη του Θεού και αφανίζει σχεδόν όλα τα κακά που υπάρχουν μέσα μας και τα οποία μισεί ο Θεός, είναι δυσκολοκατόρθωτη (αρετή). Γι’ αυτό είναι ανάγκη να έχουμε μεγάλη επιμέλεια, ώστε να αποκτήσουμε την αγία ταπείνωση», Άγιος Ησύχιος.</em></p> <p><em>«Ο Χριστός μόνο την ταπείνωση θέλει κι όλα τα άλλα θα τα κάνει η Χάρη Του», Γέροντας  Πορφύριος.</em></p> <p><em>  «Είδα κάποτε απλωμένες στη Γη όλες τις παγίδες της ζωής</em><em></em><em>Αλαζονεία - Έπαρση - Καύχηση - Κομπασμός - Κομπορρημοσύνη - Ξιπασιά - Οίηση - Περιαυτολογία - Υπερηφάνεια – Υπεροψία, Εγωισμός) και τρόμαξα. “Ποιος τάχα μπορεί να τους ξεφύγει;” έλεγα αναστενάζοντας. Άκουσα τότε μυστηριώδη φωνή να μου αποκρίνεται: “Ο ταπεινόφρων”», (Μέγας Αντώνιος).</em></p> <p><em> «Πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» [Κατά Λουκάν ιδ’11 (ή) ιη’14]</em></p> <p><em>«Η βασιλεία του Θεού έχει πόρτα χαμηλή. Για να μπεις πρέπει ή να είσαι παιδί ή να σκύψεις» (Άγιος Αυγουστίνος)</em></p> <p><em>«Χωρίς ταπείνωση το παν γίνεται μηδέν. Με την ταπείνωση το μηδέν γίνεται το παν» (Μέγας Βασίλειος)</em></p> <p><strong><em>Αρχαίοι Έλληνες</em></strong></p> <p><em>«Εκτιμώντας και επαινώντας την υπεροχή των άλλων, την κάνουμε δικό μας κτήμα» (Αριστοτέλης)</em></p> <p><em>«Αυτοί που έχουν κάνει πράξεις στη ζωή τους, πρέπει να είναι ταπεινοί, όταν θέλουν να μιλάνε, και να μην σηκώνουν βλέμματα πιο πάνω από τη δύναμη της τύχης» ( Ευριπίδης)</em></p> <p><em>«Να θεωρείς σοφούς εκείνους που μιλάνε με μετριοφροσύνη για τον εαυτό τους και δεν ταράζονται με τα γυρίσματα της ζωής, αλλά γνωρίζουν να υποφέρουν με αξιοπρέπεια και με μέτρο και τις συμφορές και την ευτυχία» (Ισοκράτης)</em></p> <p><em>«Η μετριοφροσύνη κάθε λογικού ανθρώπου εκτιμάται από όλους. Ενώ όταν ταπεινώνεις υπερβολικά τον εαυτό σου και τον εκμηδενίζεις, γίνεσαι γελοίος στα μάτια όλων» ( Μένανδρος).</em></p> <p><em>«Όταν ευτυχείς πρέπει να είσαι μετριόφρων, ενώ όταν δυστυχείς πρέπει να είσαι φρόνιμος» (Περίανδρος).</em></p> <p><em>«Όταν είσαι μόνος σου, να είσαι μετριόφρων. Όταν πλησιάζεις τους άλλους, να είσαι ειλικρινής» (Πλάτωνας).</em></p> <p><em>«Υπάρχει μετριοφροσύνη που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο μανδύας της υπερηφάνειας»  (Στοβαίος).</em></p> <p><em> «Έν οίδα ότι ουδέν οίδα» (Σωκράτης). « Αιδώς , Αργείοι» (Όμηρος)</em></p> <p><strong><em>                  Αποφθέγματα- Παροιμίες</em></strong></p> <p><em>«Η ταπεινοφροσύνη αποτελεί το μεγαλείο του ανθρώπου»</em></p> <p><em>«Ταπεινοφροσύνη είναι το στερεό θεμέλιο όλων των αρετών» ( Κομφούκιος)</em></p> <p><em>«Η ταπεινοφροσύνη δεν κρύβει μονάχα όλες τις άλλες αρετές. Κρύβει και τον εαυτό της»</em></p> <p><em>«Αποφεύγει τους επαίνους εκείνος που τους αξίζει»</em></p> <p><em>«Τα μικρά ρυάκια φλυαρούν με θόρυβο, γιατί δεν έχουν βάθος. Οι μεγάλοι ποταμοί κυλάνε σιωπηλοί»</em></p> <p><em>«Γύρε αν θέλεις να υψωθείς» ( Κωστής Παλαμάς)</em></p> <p><em>«Το να νομίζεις πως είσαι ενάρετος, σημαίνει πως έπαψες να είσαι»</em></p> <p><em>«Η ταπεινότητα είναι η ρίζα της μεγαλοσύνης»</em></p> <p><em>«Η ταπείνωση είναι η αρετή των δυνατών».</em></p> <p><em>«Θα γινόσουν σοφός, αν δεν νόμιζες ότι είσαι!»</em></p> <p><em>«Ωρίμασα. Δεν πιστεύω σε καμιά υπεροχή μου» ( Κων/νος Τσάτσος)</em></p> <p><em>«Ακολουθήστε με, είπε ο Σοφός, και τους άφησε να περάσουν πρώτοι».</em></p> <p><em>«Αν είσαι και ψηλά, βλέπε και χαμηλά»</em></p> <p><em>«Αποφεύγει τους επαίνους, εκείνος που τους αξίζει».</em></p> <p><em>«Ο περήφανος έφυγε καβάλα και γύρισε πεζός».</em></p> <p><em>«Πάντα δείχνε πόσος είσαι, όχι όμως παραπάνω»</em></p> <p><em>«Ποτέ σου μην περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια, γιατί αυτά πρώτα πατείς και βγαίνεις στα παλάτια»</em></p> <p><em>Το αρνί γονατίζει για να θηλάσει [Κινέζικη παροιμία]</em></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> </div> </div> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Wed, 01/29/2020 - 03:05</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-01/1299_0.jpg?itok=kIm47Jmx" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=399&amp;2=comment&amp;3=comment" token="1e704858"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Wed, 29 Jan 2020 08:05:56 +0000 desmosekdoseis 399 at http://eaas.gr ΜΙΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ, 2020 http://eaas.gr/news/mia-olistike-matia-sto-neo-etos-2020 <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">ΜΙΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ, 2020</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p><em>                                 <strong>ΜΙΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ, 2020</strong></em></p> <p><em>                                                                Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Προοίμιο                                                                                                                                                                                          </em></strong></p> <p><em>                  Κάθε  πρωτοχρονιά συνιστά μοναδική ευκαιρία για ανταλλαγή ευχών μεταξύ των γνωστών φίλων και συγγενών. Ευχόμαστε καλές επιτυχίες,  υγεία, χαρά , ευτυχία και προκοπή για ολόκληρο το χρόνο που αρχίζει.  Αυτή τη συνήθεια φαίνεται ότι την επέβαλε η ανθρώπινη σοφία, ως συνθήκη <strong>ανανέωσης της ελπίδας για ζωή</strong>. Μια ανησυχία και αγωνία υποβόσκει μέσα μας, ότι όλα δεν είναι δυνατόν να πάνε, όπως τα θέλουμε, γι’ αυτό  ελπίζουμε σε  βοήθεια από το Υπέρτατο Ον,  από την τύχη, από τους υπεύθυνους για τη ζωή μας. </em></p> <p><em>Η Πρωτοχρονιά συνιστά, επίσης, μια μοναδική ευκαιρία για ανασκόπηση και διαλογισμό  της προσωπικής μας ευθύνης. Η προετοιμασία μας, οι   ικανότητές μας και η βούληση για καταβολή προσπάθειας  ήταν αυτά που έπρεπε; Μαζί με τις ευχές μας είμαστε υποχρεωμένοι να γρηγορούμε  και να είμαστε, όσο το δυνατόν έτοιμοι, για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, που οπωσδήποτε θα συναντήσουμε στη ζωή  μας. </em></p> <p> </p> <p><strong><em>Εισαγωγή : Συνοπτική εκτίμηση σημερινής κατάστασης</em></strong></p> <p><em>Έχει γίνει  πλέον συνείδηση όλων μας  ότι μοιραζόμαστε μια κοινή  μοίρα στη ζωή επάνω σε ένα πλανήτη συγκριτικά πολύ μικρό και ευαίσθητο. Το ανθρώπινο είδος υπόκειται στις ίδιες θανάσιμες απειλές. Το μεγαλύτερο, όμως,  κακό, πρέπει να ομολογήσουμε, προκαλείται  από τον ίδιο τον άνθρωπο! Μια αφόρητη βαρβαρότητα μεταξύ των ανθρώπων έχει αμαυρώσει σε σημαντικό βαθμό  τα επιτεύγματα της προόδου των  επιστημών και της τεχνολογίας. Η ανθρωπότητα απέχει σημαντικά από την ιδανική μορφή της και, μάλλον, μετατρέπεται σε συνονθύλευμα. </em></p> <p><em>Η παγκοσμιοποίηση είναι ταυτόχρονα, ό,τι καλύτερο αλλά και ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην πραγματικότητα. Ο οικονομικός  φιλελευθερισμός, που αντικατέστησε τις ιδεολογίες, αποδεικνύεται ότι έχει τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του στοιχεία, ειδικά, όταν κυριαρχεί, σε όλους τους ανθρώπινους τομείς. Η οικονομική ανάπτυξη  και η δυτικοποίηση, αποδεικνύεται, ότι δεν κατάφεραν να διαχειριστούν τα ζωτικά προβλήματα της ανθρωπότητας. Το ανελέητο κυνήγι του κέρδους και  η ανάπτυξη χειριστικών δυνάμεων  της τεχνολογίας επέτειναν τις ανισότητες, τις δυστυχίες  και τις φοβίες. Έτσι   αναδύονται μίση,  εχθρότητες, βαρβαρότητες και ακραία φαινόμενα εθνικισμού.</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Σχολιασμός</em></strong></p> <p><em>Έχει χαθεί ο σεβασμός στην ανθρώπινη ποιότητα και το άριστο, ανθρώπινο, μέτρο. Ξεπεράσθηκε το όριο της ύβρης.  Δεν  νιώθουμε αλληλέγγυοι. Η οικονομική ανάπτυξη είναι βασικό στοιχείο επιτυχίας και προόδου , αλλά χωρίς σύνεση καταστρέφει τον ίδιο τον άνθρωπο. Η παγκοσμιοποίηση είναι καλοδεχούμενη, γιατί μας καθιστά κοινωνούς με τα πλανητικά κοινά προβλήματα και επιτυχίες.</em><em>Δεν πρέπει, όμως, να αγνοούνται οι  υπέρτατες αξίες της ζωής που ευδοκιμούν μέσα σε υγιείς <strong>εθνικές οικοφωλεές</strong>, εκεί που αναπτύσσεται ο αληθινός άνθρωπος.</em><strong><em>Η πολιτισμική  ποικιλομορφία είναι ουσιαστικό στοιχείο ανάπτυξης της ανθρωπινότητας. </em></strong><em>Ειδάλλως, οι αγανακτισμένοι και οι δυστυχισμένοι θα αυξάνονται συνεχώς, θα εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο και δε θα είναι δυνατόν να συγκρατηθούν  με τη βία σε κανένα σύνορο.</em></p> <p><em>Η πολιτική σκέψη έχει πολλά τυφλά σημεία, γιατί επηρεάζεται υπερβολικά από τον χρηματιστικό προσανατολισμό. Η σκέψη μας καθοδηγείται  από τη διαφήμιση και όχι από τη συνετή ανάγκη. Η ποσότητα αντικατέστησε την ποιότητα. Ο  αριθμός αντικατέστησε  την ανθρώπινη ποιότητα .Το έχειν επισκίασε το είναι μας. Το ευ ζην έγινε απλός ευδαιμονισμός με αποκλειστική έγνοια την αύξηση των υλικών αγαθών  σε βάρος  κάθε αλήθειας, ωραιότητας   και αγαθότητας.</em></p> <p><em>Η φοβερή υπερεξειδίκευση και ο κατακερματισμός των καθηκόντων οδήγησε στην απώλεια της προσωπικής πρωτοβουλίας και του αισθήματος ευθύνης με συνέπεια την άμβλυνση της <strong>κοινωνικής αλληλεγγύης</strong>. Έχει προκληθεί ένα τεράστιο <strong>έλλειμμα συμπάθειας και συμπόνιας</strong>, με συνέπεια να   αναδύεται η ειδεχθής οσμή της <strong>πνευματικής αδιαφορίας</strong>. Στην ίδια την πολυκατοικία δεν λέμε «καλημέρα», που σημαίνει ότι  δεν αναγνωρίζουμε τον συγκάτοικό μας, ως πρόσωπο άξιο ευγένειας και συμπάθειας. Αντικαταστήσαμε τον φίλο άνθρωπο με κατοικίδιο ζώο και νομίζουμε ότι έχουμε εξασφαλίσει την προσωπικότητά μας.</em></p> <p><em>Η έλλειψη κατανόησης βρίσκεται σε υπερθετικό βαθμό, ακόμη στην οικογένεια. Αγνοούμε ότι μέσα στο υγιές οικογενειακό κλίμα αναπτύσσεται η ανθρώπινη προσωπικότητα. Τα κοινωνικά λειτουργήματα μετατράπηκαν σε απλά επαγγέλματα, στα οποία διαπιστώνεται έλλειμμα αγάπης, ενώ είναι γνωστό  ότι μόνον μέσα στην αγάπη αναπτύσσεται η αληθινή  μάθηση και η αυτοπεποίθηση. </em></p> <p><em>Το ευ ζην έχει ταυτιστεί με  την καλοπέραση,  που βασίζεται στη οικονομική ευμάρεια. Το υγιές ευ ζην είναι κάτι πολύ ευρύτερο και περιλαμβάνει την προσωπική  μας εξέλιξη, τις σχέσεις φιλίας και αγάπης και το αίσθημα της κοινότητας.  Τα ΜΜΕ και η διαφήμιση μας ωθούν στο «όλο και περισσότερο». Σε μεγαλύτερη ισχύ σε πλούτο, σε δόξα , σε φήμη και προβολή, που προκαλούν και αντίστοιχα μίση, φθόνο και  συναισθήματα αντιπαλότητας. Το <strong>ευ ζην σημαίνει ποιότητα ζωής</strong>και όχι ποσότητα, μόνον, υλικών αγαθών. Αφορά κυρίως στη ισορροπημένη  συναισθηματική , ψυχική και ηθική πλευρά της ζωής. <strong>Προσβλέπει σε μια ανυστερόβουλη ψυχική πλήρωση.</strong></em></p> <p> </p> <p><strong><em>Αποτιμήσεις</em></strong></p> <p><em>Κάποια ιδανικά αξίζουν περισσότερο από άλλα.  Είναι καλύτερο να ζούμε με αγάπη παρά με μίσος, γιατί η αγάπη πλαταίνει την προσωπικότητα, ενώ το μίσος τη στενεύει. Καλύτερα να ζούμε με εμπιστοσύνη παρά με φόβο, γιατί ο φόβος παραλύει τις προσπάθειές μας, ενώ η εμπιστοσύνη μάς καθιστά ικανούς να αναπτύξουμε τις δυνατότητές μας. Είναι σαφέστατα καλύτερα να ζούμε σε συνεργασία παρά με αντιπαλότητα που μας απομονώνει. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν και ποτέ δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιήσει <strong>ολοκληρωτικά τη ζωή</strong>του, χωρίς αρμονικές σχέσεις με τους συνανθρώπους του. </em></p> <p><em>Απαιτείται μια κοπερνίκεια στροφή στις προτεραιότητες της Παιδείας. Να θέσουμε ως ύψιστη αξία την ανθρώπινη  προσωπικότητα. Προσωπικότητες δομημένες με σωστή παιδεία, είναι δυνατόν να συνθέσουν υγιή αρμονικά σύνολα ( και όχι φανατικές συσπειρώσεις ατόμων). Η προσωπικότητα αναπτύσσεται με <strong>ολιστική καλλιέργεια</strong>όλων των πτυχών μας: γνωστικών, συναισθηματικών και  ηθικών αρετών, που λαμβάνει χώρα μέσα σε μια διαρκή προσωπική προσπάθεια , αλλά οπωσδήποτε στην  κοινωνική συνύπαρξη.  Μια παιδεία ποιοτικής μορφής θα μπορούσε να προσανατολίσει τον άνθρωπο προς  μια θετική για τον ίδιο  κατεύθυνση. Το εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από σημαντική ανεπάρκεια, γιατί κατακερματίζει τις γνώσεις με συνέπεια να μη γίνονται κατανοητά  τα θεμελιώδη πανανθρώπινα προβλήματα. Εκτιμάται, ως απαραίτητη, μια ολιστική παιδεία με σκοπό τη δημιουργία ανθρώπων- προσώπων και όχι μόνον πελατών και εργαλείων. Πολίτες με αντίληψη χωρίς παρωπίδες, ικανοί  για προσαρμογή στις σύγχρονες απαιτήσεις, αλλά και με αρετές για <strong>πολιτισμικό  εξανθρωπισμό τ</strong>ης κοινωνίας που διαρκώς εξελίσσεται.</em></p> <p><em>Οι διαφορετικές απόψεις μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο είναι απαραίτητες, γιατί αναζωογονούν  τις συνθήκες του ευ ζην, αλλά πρέπει πάντα να βρίσκονται στο άριστο μέτρο. Θαρρούμε, όμως,  ότι πρέπει και μπορούμε  να συμφωνήσουμε στα παρακάτω είναι βασικά στοιχεία και ο καθένας μας να συνεισφέρει ανάλογα  με τις δυνατότητές του:</em></p> <ul><li><em>Επιβράδυνση της φρενίτιδας της κατανάλωσης  και σπατάλης κάθε  είδους περιττής  ενέργειας.</em></li> <li><em> Μείωση των άδικων ανισοτήτων, χωρίς  ισοπέδωση των πάντων.</em></li> <li><em> Μείωση του ανταγωνισμού και διατήρηση της άμιλλας. </em> <ul><li><em>Ενσυναίσθηση και κατανόηση των  δυσκολιών των ανθρώπων.</em></li> <li><em>Εξοικείωση στην αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων, των αμφιβολιών, του  άγχους, τα οποία, όταν βρίσκονται στα μέτρα των δυνατοτήτων μας, μάς προσανατολίζουν στη σωστή κατεύθυνση.</em></li> <li><em>Διαφώτιση  καταναλωτών και καλλιέργεια της επιστημονικής γνώσης με  διαρκή εξανθρωπισμό της κοινωνίας μας και ειδικά της ζωής στις μεγαλουπόλεις.</em></li> <li><em>Σύνεση στη διαχείριση  της δημοκρατίας. </em></li> <li><em>Ποιητική νοημοσύνη που είναι ιακανή να ξεχωρίζει τα πράγματα , αλλά και να τα συνθέτει αρμονικά για να κατανοεί τη σημασία τους.</em></li> <li><em>Ολιστική παιδεία με γνωστικό, αισθητικό και ηθικό περιεχόμενο. </em></li> <li><em>Πατρίδα  με προσωπικότητα ικανή να βιώνει μέσα στο παγκόσμιο σκηνικό ενεργά και ισότιμα. </em></li> <li><em>Αδιάπτωτο ενδιαφέρον για προσωπική βελτίωση και συμμετοχή στην κοινωνία.</em></li> </ul></li> </ul><p> </p> <p><strong><em>Επίλογος</em></strong></p> <p><em>Για να υπάρξουν συνθήκες βιώσιμου μέλλοντος είναι απαραίτητο να υπάρξει και αντίστοιχη <strong>ολιστική παιδεία</strong>.  Η ανάθεση της εκπαίδευσης σε απόλυτα εξειδικευμένους είναι μερικώς ορθή και μας βολεύει επιφανειακά. <strong>Απαιτείται μαζί με την εξειδικευμένη παιδεία και μια γενικότερη, ολιστική, από την οποία θα αναδύεται μια ολιστική νοημοσύνη ως αρετή. Τα μεγάλα κοινωνικά θέματα ζωής είναι ευθύνη όλων μας </strong>και απαιτείται η συμμετοχή μας, που προϋποθέτει μια εμπεριστατωμένη άποψη για τα καίρια θέματα. <strong>Αυτό είναι προσωπικό μας καθήκον, πρόταγμα και στοίχημα της καινούργιας χρονιάς</strong>.Θα προτείναμε  να αρχίσουμε από τις δίδυμες αρετές : Την αυ<strong>τοεκτίμηση</strong>και <strong>αρμοστικότητα</strong>,  οι οποίες γεννιούνται και αναπτύσσονται δια βίου μαζί και «πεθαίνουν» μάλιστα μαζί. Υπόψη ότι η  φυσιολογική ανάπτυξη του ατόμου γίνεται μέσα σε ανοιχτά αρμονικά συστήματα με την προϋπόθεση μιας αρχικής φάσεως οικογενειακής «κλειστής», εν μέτρω ζωής.</em></p> <p><strong><em>Αυτοεκτίμηση</em></strong><em>είναι η σε ιδανικό μέτρο εκτίμηση του εαυτού με  προσανατολισμό  το ευρύτερο καλό, από το οποίο επωφελείται και το άτομο. Είναι ο βασικός παράγοντας καθορισμού  των ορίων μας. Αποχτιέται με τη διαρκή προσεχτική αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία και συνιστά την <strong>πηγή ενέργειας του εαυτού μας</strong>. Είναι η  μπαταρία της ψυχής μας. Μια απαραίτητη αρετή για την κοινωνική εναρμόνισή μας, από την οποία αναδύεται πλήθος αρετών, με πρώτιστη την προσωπική ευθύνη. Η αγάπη και φροντίδα του εαυτού μας συνιστά το πρωταρχικό στοιχείο για καταβολή προσπάθειας  και κόπου ανάπτυξης της αξιοπρέπειας. Τότε το άτομο ζητά λιγότερα από τους άλλους και περισσότερα από τον εαυτό του. Όσο λιγότερα απαιτεί  από τους άλλους, τόσο περισσότερο τους εμπιστεύεται. Τόσο πιο στέρεοι είναι οι δεσμοί και οι γέφυρες ανάμεσα σε αυτόν και τους άλλους.</em></p> <p><strong><em>Αρμοστικότητα(fitness</em></strong><em>) είναι η <strong>ενεργητική ικανότητα του ατόμου να εναρμονίζεται στις συνθήκες του κοινωνικού και φυσικού περιβάλλοντος</strong>. Όλα τα έμβια αφενός  κατευθύνουν τις δυνάμεις τους για να προσαρμοστούν το δυνατόν καλύτερα στο φυσικό περιβάλλον. Ο άνθρωπος επιπλέον  έχοντας φιλοδοξίες και ηθικές απαιτήσεις προσπαθεί και να κυριαρχήσει. Εάν ληφθεί υπόψη η σύγχρονη αντίληψη για τη θέση του ανθρώπου μέσα στον Κόσμο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την αρμοστικότητα, κυριολεκτικά, ως την  <strong>ολιστική Αρετή.</strong></em></p> <p><strong><em>Η τελειοποίηση της δικής μας προσωπικότητας είναι αδιάλειπτη</em></strong><em>. Ένα ολόγραμμα αξιών και αντίστοιχα αρετών συνιστά το καταπίστευμα του Ανθρώπου. Από την ευγένεια , στη φρόνηση, την εγκράτεια, το θάρρος, τη δικαιοσύνη στην πίστη, γενναιοδωρία, συμπόνια, ταπεινότητα, μεγαθυμία, θηλύτητα, … μέχρι τη φιλία και την αγάπη συνιστούν το ολόγραμμα των αρετών<strong>. Όλες οι αξίες πρέπει να καλλιεργούνται  ταυτόχρονα μέσα στο πλαίσια της χρυσής αναλογίας.</strong>Όσο επικίνδυνο είναι να κυριαρχεί σε απόλυτο βαθμό μία αξία άλλο τόσο καταστροφικό για την αρμονία είναι το να παραβλέπεται μια άλλη αξία.</em></p> <p><em> <strong>Ό,τι ισχύει για το άτομο ισχύει και για κάθε ένωση ανθρώπων, λαών και εθνών</strong>. Χωρίς θετική αυτοεκτίμηση και αρμοστικότητα δεν επιβιώνουν.  Οι Λαοί πέτυχαν ιστορικά επιτεύγματα, όταν είχαν θετική αυτοεκτίμηση και ευημέρησαν, όταν επέτυχαν σταθερή αρμοστικότητα. Κάθε καταστροφή και ήττα επέρχεται όταν προκύψει πληγωμένη <strong>εθνική συνείδηση.</strong></em></p> <p><em>Διαρκής αξία συνιστά το να φροντίζουμε την δική μας προσωπικότητα, ώστε να είναι ικανή να  βιώνει δια βίου την <strong>αγαθή ωραία πραγματικότητα</strong>.</em><em>! «Με τη βούλησή μας αλλάζουμε τον εαυτό μας, με την αγάπη μας τους άλλους».</em><em>Αυτό συνιστά το <strong>ιδιαίτερο νόημα ζωής</strong>. </em></p> <p><em>Δεν υπάρχει, θαρρούμε, ωραιότερος σκοπός από το να δημιουργήσει κάποιος την ανθρώπινη <strong>προσωπικότητα </strong>ολιστικής αρμονικής μορφής, που του αξίζει. Η προσέγγιση δύσκολη και  ασαφής. Το μόνο βέβαιο   ότι βρίσκεται στο δρόμο της αγωγής, και ολιστικής παιδείας. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.</em></p> <p><em>                                                                                          Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p><em>                                                                                                 Ιανουάριος 2020</em></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>    </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><em>.</em></p> <p>                                           </p> <p>  </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 01/10/2020 - 06:37</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-01/890.jpg?itok=K2ip1LVM" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=395&amp;2=comment&amp;3=comment" token="fe9e6594"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 10 Jan 2020 11:37:28 +0000 desmosekdoseis 395 at http://eaas.gr Ο ΛΟΓΟΣ, ΩΣ  ΥΠΑΤΗ ΑΡΕΤΗ http://eaas.gr/news/o-logos-os-ypate-arete <span class="field field--name-title field--type-string field--label-hidden">Ο ΛΟΓΟΣ, ΩΣ  ΥΠΑΤΗ ΑΡΕΤΗ</span> <div class="clearfix text-formatted field field--name-body field--type-text-with-summary field--label-hidden field__item"><p>                                        <strong><em>Ο ΛΟΓΟΣ, ΩΣ  ΥΠΑΤΗ ΑΡΕΤΗ</em></strong></p> <p><em>                                       Δημήτρης Κ. Μπάκας</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Προοίμιο</em></strong></p> <p><em>Ο λόγος συνιστά για τον άνθρωπο εκείνη την <strong>πνευματική</strong><strong>ικανότητα</strong>, με την οποία  αποκτά γνώσεις για  το πραγματικό, αλλά και απομακρύνεται σε μεγάλο βαθμό από το πραγματικό. Για τον χειρισμό του λόγου έδωσε ο Πασκάλ τη χρυσή συνταγή: «να απορριφθούν οι  δύο υπερβολές: το να μην αποδεχόμαστε παρά μόνο τον λόγο και αφετέρου το να αποκλείουμε τον λόγο».</em></p> <p><strong><em>Εισαγωγή</em></strong></p> <p><em>Οι Πυθαγόρειοι πρώτοι διέκριναν την π<strong>ολυσημία του λόγου</strong>. Στη ρητορική σημαίνει <strong>αγόρευση</strong>, στη μουσική  <strong>αρμονία</strong>τονικών αναλογιών, στην πολιτική <strong>επιχειρηματολογία πειθούς</strong>, στη φυσιολογία <strong>αναλογίες</strong>φυσικών μίξεων, στη γεωμετρία <strong>μαθηματικές αναλογίες</strong>, στην αριθμητική  <strong>αναλογική σχέση</strong>αριθμών, στη θεολογία <strong>τον ίδιο τον Θεό.</strong>Στην επικοινωνία</em><em>ο λόγος, ως ικανότητα  ανταλλαγής νοημάτων,  εκφράζεται με τη γλώσσα και λαμβάνει τη μορφή του  <strong>προφορικού, γραπτού,  πολιτικού, στρατιωτικού.  επιστημονικού,</strong>κ. ο. κ. λόγου. Στη λογική προσδιορίζει την <strong>κινούσα αιτία</strong>. Διαστέλλεται από τη <strong>ρητορική </strong>( τεχνική της πειθούς), τη <strong>σοφιστική,</strong>που έχει στόχο την αληθοφάνεια και παραπλάνηση, όπως και από τον <strong>δογματισμό, </strong>την άγονη ισχυρογνωμοσύνη. Ο λόγος τροφοδοτεί τον <strong>φρόνιμο δημιουργικό διάλογο</strong>χωρίς να αποκλείει <strong>την ενορατική  έμπνευση</strong>, όταν βρίσκεται  μέσα στα όρια της φρόνησης.</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Από τον «λόγο» στον «Λόγο»</em></strong></p> <p><em>Ο λόγος  συνδέεται αναπόσπαστα  με τη <strong>γλώσσα</strong>και τη <strong>λογική</strong>έχοντας κοινή  αναγωγή  στο ρήμα <strong>λέγω</strong>. Η γλώσσα συνιστά την έκφανση του λόγου, ήτοι είναι  το «ένδυμά» του. Κοντολογίς ο λόγος αδικείται εάν συγκρίνεται με τη γλώσσα και  τη λογική.</em></p> <p><em>Το <strong>αρχέγονο</strong>νόημα του όρου ( προσωκρατική σκέψη) σημαίνει την <strong>τάξη, δηλαδή τ</strong>η θεμελιώδη αιτιότητα που διέπει τον κόσμο.</em>«<em>Μια αιώνια ρυθμιστική αρχή»(Ηράκλειτος)<strong>.</strong>Η στωική φιλοσοφία, τον συνδέει με την έννοια του Θεού, αλλά επιβεβαιώνει και το αρχέγονο νόημά του ως βασική τάξη του Κόσμου.</em></p> <p><em>Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο<strong>: « Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος» επιβεβαιώνει την ουσία του.</strong><strong>Ο  Λόγος του σύμπαντος είναι ο Θεός</strong>. </em></p> <p> </p> <p><em> <strong>Η χρυσή αναλογία: το άριστο παράδειγμα</strong></em></p> <p><em>Από το χάραμα, ακόμη, της ανθρώπινης νόησης διατυπώθηκε η απορία: «Πώς το ένα γίνονται πολλά;  Υπάρχει τρόπος να διατηρήσουν τα μέρη σχέση ουσιαστικής συνοχής με το σύνολο»; Ο Πλάτωνας θεωρούσε τη συνεχή γεωμετρική αναλογία «του άκρου και μέσου λόγου», ως τον βαθύτερο κοσμικό δεσμό. </em></p> <p><em>Μια απλή μαθηματική σχέση με πολλά ονόματα, αλλά με το ίδιο νόημα<strong>:  χρυσή τομή ή χρυσός λόγος ή χρυσή αναλογία ή θεϊκή αναλογία ή χρυσός μέσο</strong>ς. Μόνον εάν ο λόγος του συνολικού μήκους προς το μεγαλύτερο τμήμα  είναι ο ίδιος με το λόγο του  μεγαλύτερου τμήματος προς το μικρότερο έχομε τη χρυσή αναλογία(τομή . Χρησιμοποιείται ευθύγραμμο τμήμα  γιατί ο χρυσός λόγος είναι άρρητος αριθμός και δεν μπορεί να εκφραστεί ως απλό κλάσμα.</em></p> <p><em>Η φύση επιδεικνύει πανέμορφες και εκπληκτικές μορφές: φυτά, δέντρα, έντομα, ζώα, παγωνιά … Όλα φανερώνουν την ποιητική αλληλεπίδραση μεταξύ συμμετρίας και ασυμμετρίας. Με την αυτοομοιότητα διαιωνίζεται η αναλογία του αρχικού συνόλου, αντανακλώντας την αναλογική συμμετρία (Φ:1:φ, όπου φ=1/Φ). Ο χρυσός λόγος είναι προφανής σε όλο το ανθρώπινο σώμα. Η φύση πάλλεται ρυθμικά σε κύκλους αύξησης και μείωσης. «Οδός άνω και οδός κάτω μία και αυτή» Ηράκλειτος. Η θετική εντροπία(αταξία) εξισορροπείται με την αρνητική εντροπία (ζωική δύναμη). </em></p> <p><em>Η χρυσή αναλογία κυριαρχεί στα όρια του χάους. Εκεί η τάξη αναδύεται από την αταξία. Παίζει αποφασιστικό ρόλο στη μη γραμμική δυναμική ισορροπία. Είναι ο πιο άρρητος αριθμός άρα η αντίστοιχη θέση που ισορροπεί λογίζεται ως πιο σταθερή και κυριαρχεί σε όλα τα φυσικά φαινόμενα και  δημιουργεί αρμονία και απλότητα( όχι απλοϊκότητα), όπως και απόλυτη οικονομία.</em></p> <p><em> Η φύση αποδεικνύεται ότι λειτουργεί σε  μια διαδικασία <strong>αυτοοργανούμενης κρισιμότητας,</strong>που σημαίνει αύξηση και μείωση, συγχρόνως, αθροιστική και πολλαπλασιαστική, αφαιρετική και διαιρετική. Αυτό που ο Αριστοτέλης αποκαλούσε εντελέχεια( η καταληκτική μορφή) <strong>είναι αποτέλεσμα μιας ασύλληπτης διαδικασίας στο πλαίσιο των χρυσών αναλογιών.</strong></em></p> <p><em> Η χρυσή αναλογία(τομή) αποτελεί την «ενστικτώδη» επιλογή της  φύσης, που διαμερίζεται με αυτοομοιότητα σε όλα τα μέρη και κινεί τη διαδικασία ανάπτυξης. Είναι μια ασύμμετρη(άρρητη στο ελάχιστο επίπεδο) δυναμική ενέργεια που εκδηλώνεται <strong>ως ζωή</strong>. Ο Σωκράτης την αποκαλούσε <strong>«ουράνιο σχέδιο</strong>»! Όλοι μπορούμε να ανακαλύψουμε και να το εδραιώσουμε μέσα μας. </em></p> <p><em>Η ελληνική παράδοση των φιλοσοφικών και ιερών αριθμών μεταγγίσθηκε προσεκτικά στη Χριστιανική Θρησκεία με τον ίδιο τρόπο που ο Χριστός αντικατέστησε τον Απόλλωνα και τον Ερμή, <strong>ως μεσολαβητής  και Λόγος του Θεού</strong>. Ο μόνος λόγος που είναι <strong>ταυτόχρονα ένα και συν ένα</strong>( αυτός και συν εαυτώ) είναι η χρυσή αναλογία (0,618039… και 1,618039…)</em></p> <p><em>Η χρυσή αναλογία, η απλούστερη αλλά και η  πιο εξέχουσα αναλογία, διαιωνίζεται στον κόσμο σε όλα τα επίπεδα, συνθέτει σε μια εύρυθμη συμφωνία την ποικιλομορφία και ενοποιεί τα μέρη και το σύνολο. <strong>Αποτελεί το μεγαλύτερο μυστικό της φύσης</strong>. Ο χρυσός λόγος εκδηλώνεται τόσο στον μικρόκοσμο όσο και στον μεγάκοσμο. Ο πλανήτης Αφροδίτη διαγράφει μια πανέμορφη πεντάφυλλη ροζέτα γύρω από τη Γη μας. Ο Δίας και ο Κρόνος, παράγουν τέλειο χρυσό λόγο με τη Γη. Ακόμη και οι «μαύρες οπές» είναι περιστρεφόμενες με ιδιοστροφορμή την τιμή Φ. Το DNA αντηχεί το Φ.</em></p> <p><em> <strong>Ως μέρος ενός όλου είμαστε ικανοί να εναρμονιζόμαστε σε διαδοχικά επίπεδα βιολογικής και  πνευματικής ανάπτυξης</strong>. Το «εγώ» συνδέεται αρμονικά σε μια ενότητα με το «άλλος» με μια «σχέση» που βρίσκεται στη χρυσή τομή.  Από τη Φιλοσοφία ως την Αισθητική και την Ηθική μία οδός του χρυσού μέτρου, του «μηδέν άγαν», της σωφροσύνης, της φρόνησης, του θάρρους, της δικαιοσύνης, της αγάπης χωρίς υστεροβουλία, της αρμοστικότητας, της Αρετής. <strong>Η Αλήθεια , το Ωραίο και  το Αγαθό αναδύονται από τη σύνθεσή τους στο πλαίσιο της χρυσής αναλογίας, που συνιστά τη «λυδία λίθο»(touch stone) του κόσμου μας</strong>.</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Σχολιασμός</em></strong></p> <p><em>Ο Λόγος είναι η πιο θεμελιώδης σύλληψη του ανθρώπινου  πνεύματος. Όρος χρήσιμος  σε ολόκληρο το φάσμα της γνώσης. Στα Μαθηματικά εκφράζει την <strong>αναλογία</strong>και στη Θεολογία  αποδίδεται  με την  έννοια «<strong>ιερός Λόγος</strong>». Ο λόγος παραπέμπει στη <strong>βαθύτερη ουσία της έννοιας, </strong>στην νομοτέλεια και εκφράζει πάντα καθολικότητα. Εκφράζει<strong>ενότητα θεωρίας και πράξης</strong>. </em></p> <p><em>Ο λόγος δεν  έπαψε ποτέ να ασκεί γοητεία στον ανθρώπινο νου. Ο Λόγος καθίσταται ο έρωτας για την <strong>αλήθεια</strong>, το <strong>ωραίο</strong>και το <strong>αγαθό</strong>. Η αέναη περιπέτεια της ανθρώπινης  απορίας, στο μεταίχμιο του φιλοσοφικού στοχασμού, της θεολογικής έξαρσης  και της σύγχρονης επιστημονικής σκέψης, για ένα συναρπαστικό ταξίδι  αναζήτησης της «Ιθάκης» του<strong>. Μια πορεία που έχει ως βατήρα, ό,τι ο άνθρωπος με το πνεύμα του συλλαμβάνει. </strong>Εδώ έγκειται η αξία της κρίσιμης   έννοιας του «<strong>χρυσού λόγου»,</strong>ως </em><em>modulus</em><em>  και «πλέξη» του κόσμου.</em></p> <p><em>Η <strong>χριστιανική θεολογία οικειώθηκε την έννοια του λόγου, ως προσωποποιημένο αποκαλυπτικό Λόγο</strong>, όπως παλαιότερα οι  ελληνικοί μύθοι τον Ερμή και  τον Πάνα<strong>. Ο Λόγος πλέον  κατανοείται ο αποκαλυπτικός εξάγγελος του Θεού, ως υπαρκτό και υπεράνθρωπο πρόσωπο, ως Υιός του Θεού και Υιός του Ανθρώπου. Ο Ιησούς, ως αποκαλυπτής της ουσίας του Μοναδικού Θεού  του Χριστιανικού  Κόσμου.</strong></em></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <ul style="list-style-type:square;"><li> </li> </ul><p><em>Πρώτοι οι Αρχαίοι Έλληνες με μοναδικό τρόπο προσέγγισαν την έννοια του Λόγου και την εξέφρασαν κυριολεκτικά  με την Ελληνίδα Γλώσσα, ακριβώς  επειδή σύμφυτός της είναι ο  <strong>χρυσός λόγος</strong>.</em></p> <p><em>Η φύση  συνιστά το <strong>παράδειγμα</strong>  αξιοθαύμαστης δυναμικής αρμονίας. Μια εξισορρόπηση των κοσμικών αντιθέσεων στο πλαίσιο της χρυσής αναλογίας.</em><em>Η χρυσή αναλογία είναι η οικονομικότερη σύνθεση γιατί παράγει το μεγαλύτερο έργο με την μικρότερη κατανάλωση ενέργειας. Δημιουργεί συνθήκες  ιδανικής αρτίωσης μορφής και ουσίας. Η ομορφιά που αποπνέει η φύση οφείλεται στην ευταξία της αρμονικής αυτοοργάνωσης με  «πλέξη» τη «θεία αναλογία». Οι εφαρμογές της άπειρες: Στη σπειροειδή  φυλλοταξία, τα άνθη, τους  τυφώνες και γαλαξίες. Στις χημικές συνθέσεις….</em></p> <p><em>Ο ανθρώπινος νους  με το αισθητικό ένστικτό του  «διάβασε» το μεγάλο μυστικό της ευμορφίας της φύσεως, την άριστη αρτίωση των στοιχείων της με τη <strong>χρυσή τομή</strong>και την εφάρμοσε  στη ζωγραφική, στην αρχιτεκτονική, στη μουσική... </em></p> <p><em>Ως σύνθεση τέλειας αρμονίας άνισων μερών συνιστά  ιδανική πληρότητα ,από την οποία αναδύεται η λεπτοφυής ενέργεια για κάτι νέο. Είναι το κατώφλι της αρνητικής εντροπίας (ζωτικής δύναμης), δηλαδή <strong>της ζωής</strong>.  Ο Ορθός Λόγος είναι η κοινή αρετή που σφραγίζει την καθολική αρμονία και την ομαλή εξέλιξη της ζωής. Είναι η ιδανική «γλώσσα»  δημιουργικού διαλόγου και συνθέσεως των αντιθέτων μετρήσιμα  και μη. <strong>Οι δυϊσμοί </strong>είναι διαισθητικά <strong>ικανοποιητικοί </strong>αλλά λογικά <strong>αστήρικτοι </strong>και προκαλούν σύγχυση. Ο αλληλοσεβασμός, η ανεκτικότητα  έως την ύπατη αρετή  του πράττειν το αγαθό,  το διαρκές  πρόταγμα της ζωής μας, βρίσκονται πάντα στη <strong>χρυσή τομή</strong>που <strong>δίνει βέλτιστη λύση</strong>.</em></p> <p> </p> <p><strong><em>Επίλογος</em></strong></p> <p><em>Η  έννοια του Λόγου ως «αιώνια ρυθμιστική αρχή»  είναι ουσιαστικά ασύλληπτη από τον ανθρώπινο νου. Ο άνθρωπος είναι το μόνον ον που αντιλαμβάνεται και  <strong>θαυμάζει</strong>τον υπέροχο Κόσμο με την καταπληκτική <strong>διακριτή ισορροπία</strong>του που ακτινοβολεί.  Διαρκώς προσπαθεί να ερμηνεύσει ό,τι πραγματικά συμβαίνει στη φύση και να το εκφράσει λεκτικά και όχι μόνον.</em></p> <p><em>Μοναδικό «κλειδί αποκρυπτογράφησης» στη προσπάθειά του αυτή συνιστά η χρυσή τομή, με την οποία  επιτυγχάνεται η   <strong>χρυσή αναλογία</strong>.</em><strong><em>Η «θεία αναλογία</em></strong><em>». <strong>Ο ουδός κάθε δραστηριότητας  του Σύμπαντος</strong>. Το δημιουργικό μοτίβο της άριστης λειτουργικότητας και ομορφιάς στον Κόσμο, που εξασφαλίζει και την ιδανική αρμοστικότητα στη ζωή του καθενός μας. </em></p> <p><em>Ο </em> «<strong><em>χρυσός λόγος» είναι η μοναδική προσιτή  στον ανθρώπινο νου  αναλογία που μπορεί να  μάς οδηγήσει</em></strong><em>στην ερμηνεία των μυστικών του Σύμπαντος και να μας φέρει πιο κοντά στον <strong>Λόγο.</strong></em></p> <p><em>Ο <strong>Λόγος ε</strong>ίναι η <strong>σοφία,</strong>η  <strong>Μήτις </strong> των προγόνων μας, η <strong>φρόνηση</strong>. <strong>Η ολιστική πνευματική ενέργεια για πράξη. Η ύπατη αρετή  που αναδύεται από την πολύτροπο-ολιστική  μάθηση και συμφύεται αρμονικά μέσω της χρυσής αναλογίας με όλες τις αρετές του ανθρώπου.</strong></em></p> <p>  </p> <p><em>                                                                   Δημήτρης Κ.   Μπάκας                                      </em></p> <p><em>                                                                      Δεκέμβριος 2019 </em></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> </div> <span class="field field--name-uid field--type-entity-reference field--label-hidden"><a title="View user profile." href="/user/desmosekdoseis" lang="" about="/user/desmosekdoseis" typeof="schema:Person" property="schema:name" datatype="" class="username">desmosekdoseis</a></span> <span class="field field--name-created field--type-created field--label-hidden">Fri, 01/10/2020 - 06:34</span> <div class="field field--name-field-image field--type-image field--label-inline"> <div class="field__label">Image</div> <div class="field__items"> <div class="field__item"> <img src="/sites/default/files/styles/news_full/public/2020-01/1178.jpg?itok=zxd3l-vM" width="1530" height="640" alt="" typeof="foaf:Image" class="image-style-news-full" /> </div> </div> </div> <div class="field field--name-field-category field--type-entity-reference field--label-hidden field__item"><a href="/category/demosieymata" hreflang="en">ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ</a></div> <span class="like-wrapper likes-count">0</span><section class="comments"> <div class="row"> <div class="col-md-6"> <h2 class="section-comment-title">Write a comment</h2> <drupal-render-placeholder callback="comment.lazy_builders:renderForm" arguments="0=node&amp;1=394&amp;2=comment&amp;3=comment" token="5fa7e17a"></drupal-render-placeholder> </div> <div class="col-md-6"> <div class="comments-list"> </div> </div> </div> </section> Fri, 10 Jan 2020 11:34:01 +0000 desmosekdoseis 394 at http://eaas.gr The website encountered an unexpected error. Please try again later.